Methode Cesar Millan bij agressieve honden

De methode Cesar Millan is nog altijd ongekend populair. Veel mensen proberen zijn technieken toe te passen. Een veelgestelde vraag is wat nu te doen als twee (of meer) honden vechten en/of agressie vertonen naar elkaar. In dit artikel ga ik hierop in. Als u de werkwijze in dit artikel leert toepassen weet u precies wat wel en niet te doen volgens de methode Cesar Millan oftewel de hondenfluisteraar!

De grote angst van iedere hondenbezitter

Het is de angst van iedere hondenbezitter: te maken krijgen met agressieve honden van anderen of nog erger: uw eigen hond vertoont agressief gedrag. Wat te doen als uw hond wordt aangevallen of als uw eigen hond een andere hond aanvalt?

Vrijwel iedere hondenbaas krijgt vroeg of laat te maken met agressie. Het kan zijn dat uw eigen hond slachtoffer wordt of dat uw eigen hond een andere hond aanvalt. Geen prettige situatie, maar wel realistisch. Kennis is macht. Als u weet hoe te handelen kan erger worden voorkomen. En als u op tijd bent kan zelfs een gevecht worden voorkomen!

Agressie bij honden

Vaak wordt het begrip 'agressie bij honden' verkeerd geïnterpreteerd door mensen
Een grauw of snauw of een waarschuwing die de ene hond aan de andere hond geeft door bijvoorbeeld een poot op de rug te leggen, wordt ten onrechte bestempeld als agressie. Als honden dit gedrag vertonen is er niets aan de hand, het is 'hondentaal', een taal die wij vaak niet goed begrijpen. Dit gedrag mag eigenlijk niet worden gecorrigeerd, omdat het honden in verwarring brengt. In mensentaal verwoord: als een vreemde u op een gevoelige plek aanraakt en/of een ongewenste opmerking maakt dan laat u de ander weten dat u hier niet van gediend bent zonder dat u de persoon in kwestie direct te lijf gaat. Zo werkt het ook met honden.

Het is dus belangrijk onderscheid te maken tussen echte agressie en honden die elkaar waarschuwen en/of elkaar laten zien die de leidersrol heeft.

Echte agressie ziet er héél anders uit. De betrokken honden bevinden zich in een zeer bedreigende situatie en vechten, soms een gevecht van leven op dood. De sterkste hond probeert de zwakkere hond (zo is de rolverdeling in de dierenwereld) minimaal te verwonden. De vechtersbazen zijn alleen nog op elkaar gefixeerd. Het is in zo'n situatie dus menens en dit vraagt om de juiste aanpak van u als hondenbaas en als het even kan ook van de hondenbaas van de rivaliserende hond (niet altijd mogelijk).

Herken de voortekenen!

"Voorkomen is beter dan genezen", zo luidt een bekend gezegde. Dit is niet alleen van toepassing in de mensenwereld, maar ook in die van dieren, in dit geval dus de hondenwereld.

Volgens de methode Cesar Millan draait alles om energie en lichaamstaal
Het is dus van groot belang de energie en lichaamstaal van uw hond te leren begrijpen! Als er een serieus gevecht dreigt te ontstaan dan zult u dit herkennen aan o.a. de haren van de vacht die rechtovereind staan, het laten zien/ontbloten van de tanden, een gespannen lijf, staart recht omhoog (en vaak kwispelend), grommen/geluiden maken die anders zijn dan gebruikelijk en het fixeren op/staren naar de "tegenpartij".

Uw eigen hond heeft ook zijn/haar eigen unieke lichaamstaal. Iedere hond is immers anders. Observeer de unieke signalen van uw eigen hond en leer zo wanneer hij/zij zich goed voelt en wanneer er spanning ontstaat/veranderingen zijn. Het kunnen subtiele signalen zijn! Voorkomen is beter dan genezen. Merkt u aan uw hond dat de energie en de lichaamstaal verandert grijp dan in voor het escaleert! Verlaat de plek waar u bent door rechtsomkeert te maken en uw hond af te leiden. Blijf zelf intussen rustig.

Als het te laat is

Het is onmogelijk om altijd aan uw hond te zien of er een gevecht met een soortgenoot aanstaande is. Subtiele veranderingen in energie en lichaamstaal van honden zijn nu eenmaal niet altijd op tijd waarneembaar. De mens is immers zelf geen hond en kan niet alles op tijd signaleren en begrijpen. Als het al te laat is en honden benaderen elkaar agressief of er is een gevecht losgebarsten onthoud dan de volgende belangrijke spelregels:

Uw hond noch uzelf is erbij gebaat als u in paniek raakt
Zet het niet op een schreeuwen, raak niet in paniek, richt uw frustratie/woede niet op de eigenaar van de andere hond(en), etc. Zulk gedrag zal de situatie alleen maar verergeren. Blijf dus rustig, zelfs als de hondenbezitter van de "tegenpartij" dit niet is!

Uw eigen lichaamstaal en energie hebben een direct effect op uw hond!
Misschien beseft u zich dit niet, maar ook tijdens een gevecht observeert uw hond uw manier van handelen, de manier waarop u uw lichaamstaal gebruikt en uw hond voelt direct wanneer u gespannen bent of angstig of boos, etc.. Wees u hiervan bewust! Volgens de methode van Cesar Millan bent u in de ogen van uw hond een "zwakke partij" als u uw negatieve (zwakke) emoties de overhand laat hebben. Oefen uzelf erin om altijd ontspannen te blijven, wat er ook gebeurt.

Sta rechtop, schouders naar voren, armen ontspannen langs uw lichaam, loop met een rustige pas richting de vechtende honden (benader hen altijd van achteren!), haal diep adem om de ontspanning van uw lichaam te verdiepen, dit alles kunt u in een paar seconden bereiken! Vraag, indien mogelijk, aan de andere hondenbezitter(s) hetzelfde te doen. Probeer de situatie gezamenlijk met kalmte onder controle te krijgen. Luidde een bekend gezegde niet ook: "Kalmte zal u redden"?

Het gevecht beëindigen volgens de methode Cesar Millan

Niet rukken en trekken
Al wilt u natuurlijk het liefst uw hond zo snel mogelijk bevrijden uit zijn/haar benarde positie: ga niet in blinde paniek rukken en trekken aan de vechtende hond(en). Het gevecht zal hierdoor alleen maar heviger worden en bovendien loopt u zelf het risico ook gebeten te worden. Stel uw eigen veiligheid altijd voorop en natuurlijk de veiligheid van uw hond! In paniek vechtende honden uit elkaar proberen te halen kan zelfs resulteren in ernstigere verwondingen van beide honden.

Wat dan wel te doen?

Cesar Millan adviseert om eerst in te schatten welke hond de meeste agressie vertoont, of met andere woorden: welke hond heeft de "leiderspositie" tijdens het gevecht.
De meest agressieve hond is de hond waarop u zich moet focussen. Benader de vechtende honden altijd van achteren! Dit voorkomt dat u zelf onderdeel van het gevecht wordt.
Zodra u bij de vechtende honden bent grijpt u de hond met beide handen stevig vast rondom de ribbenkast en oefent u kort druk uit. Hierdoor wordt de bijtende hond gedwongen zijn/haar bek te openen. Het openen van de bek na aanraking van de ribbenkast is een reflex!
Zodra de hond heeft losgelaten kunt u beide honden uit elkaar halen en op veilige afstand van elkaar brengen. Lijn de honden aan zodat een herhaling wordt voorkomen.

Eind goed al goed

Na een inspectie van verwondingen is het volgens Cesar Millan, van groot belang dat de twee (of meer) vechtersbazen elkaar kort na het gevecht weer ontmoeten.

Dit klinkt wellicht vreemd in de oren, maar honden leven in het moment. Het gevecht is alweer vergeten. Breng de honden (aangelijnd) weer tot elkaar, doe dit alleen als beide honden weer volledig gekalmeerd zijn. Natuurlijk geldt dit ook voor de hondenbazen. Voelt u nog nervositeit ontspan uzelf dan eerst volledig voor u een ontmoeting organiseert tussen uw hond en de andere hond. Als de honden ontspannen zijn (staart laag, vacht weer normaal, geen tandengeknars/ontblote tanden, hijgen, kwijlen, grommen, etc.) laat hen dan doen wat honden normaliter altijd doen tijdens een ontmoeting: snuffelen aan elkaar. De neus is het belangrijkste zintuig van de hond!

Het zal niet altijd mogelijk zijn om een nare situatie tussen honden op deze manier goed te maken. De andere hondeneigenaar moet hiervoor openstaan. Als het niet kan is dit niet erg. Vervolg de wandeling met uw hond alsof er niets is gebeurd. Zo zorgt u voor een ontspannen einde aan wat uitermate gespannen begon.

© 2011 - 2026 Spiegeltje, het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming is vermenigvuldiging verboden. Vanaf 2021 is InfoNu gestopt met het publiceren van nieuwe artikelen. Het bestaande artikelbestand blijft beschikbaar, maar wordt niet meer geactualiseerd.

Bronnen en referenties

http://www.cesarsway.com/askcesar/anxiety/Breaking-up-Dog-Fights

Reacties

Niels, 23-05-2014
Hallo, wie kan mij raad geven, heb een hond die lief is tegen mensen maar andere honden wel aanvliegt. Hij is 3 jaar bijna en wil hem niet meer castrerenReactie infoteur, 26-05-2014
Beste Niels,

Om u van correct advies te kunnen voorzien, heb ik veel meer informatie nodig, dan u nu geeft. Belangrijke informatie is: Wat gebeurt er precies, kunt u omschrijven hoe de hond andere honden aanvliegt en of de hond ook daadwerkelijk bijt. Wat heeft u tot nu toe geprobeerd om het gedrag te corrigeren? Heeft de hond dit gedrag altijd al vertoond? Hoe vaak wordt de hond uitgelaten? Hoe reageert u op zijn gedrag? Waarom wilt u de hond niet laten castreren? (castreren lost in vele gevallen een deel van de problematiek op, zeker als er een hormonale factor meespeelt). Bent u naar de dierenarts geweest met de hond voor een algeheel onderzoek? Er kan namelijk een lichamelijke oorzaak zijn bij agressie problematiek.

Verder raad ik u aan om het artikel "de perfecte roedelleider volgens de methode Cesar Millan", te bestuderen. U vindt het artikel hier:

http://dier-en-natuur.infonu.nl/huisdieren/131636-de-perfecte-roedelleider-volgens-de-methode-cesar-millan.html

Met vriendelijke groet,
Anja Toetenel

An, 08-05-2014
Hai, dit artikel vond ik op internet, ik wou informatie over mijn 2 malthezers die enorm vechten tot bloedens toe. maar ik kan me toch niet indenken dat je de aanvaller beloont, en het slachtoffer straft, kan iemand me uitleggen hoe dit nu precies zit, want mijn dierenarts vertelt hetzelfde, ik moet de hond die aangevallen wordt eigenlijk straffen zodat de hogere in rang ziet dat ik weet dat hij de baas is van de twee. ik vind dit vreemd want ik wil de aangevallen hond juist beschermen en lief tegen zijn.

4. Uw houding t.o.v. de honden.
Honden bepalen onderling hoe de rangorde tussen hen is. Hoe meer u zich bemoeit met de rangorde-bepaling tussen uw honden, hoe meer onrust u zult krijgen. Straf bijvoorbeeld de ranghogere hond dus nooit, als hij/zij de ander eens hardhandig op zijn plaats wijst. Negeer het hele gebeuren en mopper alleen op de ranglaagste en stuur deze weg. Geef de ranghoogste eventueel een aai wanneer de rust is weergekeerd. Houd ook rekening met de rangorde bij zaken als eten geven, begroeten bij thuiskomst enzovoort. Trek de ranghoogste hond bij alles voor, hoe "onmenselijk" dat soms misschien lijkt. Uiteindelijk is het ook in het belang van de ranglaagste wanneer u zo handelt, omdat het effect duidelijkheid en dus rust in de roedel met zich meebrengt.

5. Inprenting en socialisatie van de honden
Honden leren 'sociale vaardigheden' door onderlinge contacten met andere honden. Als pup leert een hond hoe hij, wanneer hij het nest heeft verlaten, rangorde gevechten moet houden. Ook leert de pup hoe en wanneer hij het gevecht kan stoppen wanneer hij het rangordegevecht verliest. Een hond die weinig sociale contacten heeft met andere honden (anders dan een andere hond binnen de roedel) kan daardoor weinig sociale ervaring opdoen. Soms zien we dat dat soort honden bij een rangorde gevecht niet opgeeft, maar (tegen beter weten in) gewoon door vecht met alle vervelende gevolgen van dien.

6. Uw appèl over de honden
Wanneer het voor de hond absoluut duidelijk is dat de baas de hoogste is in rang, kan de baas ook aan de honden duidelijk maken dat hij/zij niet tolereert dat er gevochten wordt binnen de roedel. In die situatie kunt u als baas uw honden dus verbieden om te vechten. Dit biedt echter geen oplossing wanneer de honden niet in uw aanwezigheid zijn. Een roedelleider kan zijn 'onderdanen' niet verbieden te vechten wanneer hij niet aanwezig is.Reactie infoteur, 14-05-2014
Beste An,

Bedankt voor je vraag. Het is heel belangrijk om te weten dat JIJ altijd de hoogste in rang bent, jij bent de roedelleider. Echt vechten tussen honden mag jij als ranghoogste nooit toelaten! Ik doel op een gevecht waarbij echt gebeten wordt, dus waarbij honden elkaar verwondingen toebrengen. Dit kan en mag niet.

In dit artikel heb ik beschreven hoe jij een perfecte roedelleider kunt worden:

http://dier-en-natuur.infonu.nl/huisdieren/131636-de-perfecte-roedelleider-volgens-de-methode-cesar-millan.html

Het is niet goed als honden tot bloedens toe vechten. Dit heeft niets te maken met rangbepaling. Je beschermt de zwakkere hond, door de hond die aanvalt te stoppen!

Honden mogen NOOIT gestraft worden! Wel mag je, als hondenbaas, je hond corrigeren. Doe dit altijd op een rustige manier: ga niet schreeuwen, gedraag je niet nerveus, spreek duidelijke taal.

Als je honden met elkaar vechten als je niet thuis bent, dan is het belangrijk ervoor te zorgen dat ze niet kunnen vechten. Dan scheid je ze van elkaar. Bijvoorbeeld in verschillende kamers. Een bench kan ook een oplossing zijn.

Als je lief bent voor de gebeten hond (wat begrijpelijk is, je hebt medelijden als mens zijnde), geef je de andere hond het idee dat die belangrijker is. Doe dit dus nooit! Het is goedbedoelde aandacht, maar het helpt absoluut niet. De beste bescherming is de aanvaller op zijn plaats zetten. Je moet heel duidelijk maken aan die bijtende hond, dat je zijn gedrag niet tolereert.

Leer de signalen kennen, want voorkomen is beter dan genezen. Ik ga hier nog aandacht aan besteden hoe je dit het beste kunt doen. Hoe je de lichaamstaal van je hond kunt leren lezen.

Zoek, als het je zelf niet lukt, professionele hulp bij een hondengedragsdeskundige of hondenschool.

Ga ook aan de slag met de tips in mijn artikel. Een hondenroedel is een rustige roedel, daar wordt in harmonie geleefd en nooit gevochten. Grauwen en snauwen is wel normaal en daar mag je je niet mee bemoeien als hondenbaas. Maar als het uit de hand loopt wel.

Als je nog meer vragen hebt hoor ik het graag!

Vriendelijke groet,
Anja

Richard, 23-03-2014
@Danielle

Begrijp je probleem heb n charpei en die word ook altijd aangevallen, net nog, vaak op plekken waar ik geen kant op kan of t baasje 100 mtr verder loopt heb nu n halsband met spikes aangeschaft is die nog wat beschermd.
Het zijn ook vaak de grootste die loslopen en aanvallen en eigenaren reageren vrij lakoniek waarom zouden ze ook hun hond heeft niets.Reactie infoteur, 05-05-2014
Hallo Richard,
Het belangrijkste is niet de halsband, maar hoe rustig jij je hond begeleid. Het is ook belangrijk meer te leren over de lichaamstaal van andere honden, maar ook over de lichaamstaal van je eigen hond. Op de een of andere manier lokt jouw hond namelijk een dominante reactie uit. Het is belangrijk te leren begrijpen waardoor dit ontstaat: is jouw hond onzeker, angstig, of is je hond ook dominant (let op zijn staart, of hij aan het loeren is naar andere honden en hoe hij dat doet).

Hetzelfde geldt natuurlijk voor de loslopende honden die je ontmoet. Leer hen op afstand te "lezen" en luister naar je gevoel.

Iedere hond is in staat om aan te vallen, helaas brengen grotere honden meer schade aan. Het hangt ook af van de manier van aanvallen: is het werkelijk agressie? Wordt er tot bloedens toe gebeten of is het meer een correctie van de andere hond aan die van jou.

Al met al is het dus van groot belang om te leren begrijpen waarom dergelijke situaties tussen jouw hond en de hond van andere eigenaren plaatsvinden. Daarmee los je voorkomende problemen echt op. Succes!

Charles, 30-05-2013
Anneke, je moet hond 1 niet voortrekken - een hondenprobleem is meestal een bazenprobleem.Reactie infoteur, 05-05-2014
Mooi geschreven Charles!

Anneke Jecsny, 17-07-2012
Wij hebben 3 Keeshonden, alle drie reuen, niet gecastreerd. Een van ca 12/13 jaar, afkomstig uit een asiel. Hij was ca 2 jaar toen hij bij ons kwam. Over zijn achtergrond is niets bekend. Hij vertoont een typisch gedrag naar andere honden, blaft, is niet stil te krijgen, maar valt niet aan.
Onze tweede hond is een mix, (Kees en waarschijnlijk border collie) hij is zeer sociaal opgevoed (bij veel honden) en onder goede begeleiding. Hem hebben we van de eerste eigenaar toen hij ca. 3 maanden was. Hij is nu 1, 5 jaar. Hij veroorzaakt ook geen probleem.
Dan hebben we de 3de Kees, ca 4 jaar. Hij komt uit Tsjechië uit een zgn. Totungsstation.
Hij zou van zigeuners afkomen, maar moest weg. Maar veel meer dan dit is niet bekend over de hond. Hij is nu een jaar bij ons.
Allemaal zijn ze aanhankelijk, lief, graag in onze buurt, maar wel eigenzinnig, wat bij een Kees hoort.
Het gaat om de eerste en de derde hond. De derde hond valt de eerste hond aan, wanneer de eerste blaffend naar de deur loopt, wanneer de eerste iets hoort of ziet.
Ook bakent de derde regelmatig zijn terrein af (in huis, niet buiten)
Er is dus wel sprake van een rangorde probleem, naar mijn idee. Ik denk echter dat er een bepaalde angst optreedt bij de derde hond, zodra de eerste blaft en snel langs hem loopt. De manier van kijken is meer een angstige, dan een dominante blik.
Ik " trek" de eerste hond voor t.o.v. de derde. Eerst eten geven, beste plaats geven om te slapen, enz. enz.
Toch blijft het probleem zich voordoen. Mijn vraag is: wat ik kan nog meer doen en hoe moet ik dit aanpakken? Is eventueel castratie een oplossing, hetzij bij alle drie de honden, danwel bij de derde. Ik vind de eerste hond een beetje te oud om onde narcose te laten brengen.
Wie kan mij een beetje verder helpen, dit probleem op te lossen?Reactie infoteur, 05-05-2014
Beste Anneke,

Allereerst wil ik je laten weten dat ik het geweldig vindt dat je honden hebt geadopteerd, die in een hopeloze situatie zaten. Het is een aanrader. Zelf heb ik er een uit Spanje, vanaf zijn 12e hier en hij is inmiddels 18 jaar!

Maar nu over jouw situatie, het spijt me dat een antwoord zo lang op zich heeft laten wachten. Het is lastig om via internet een juiste inschatting te maken, maar uit jouw woorden maak ik het volgende op: Jouw eerste hond vertoont territoriaal gedrag (met zijn geblaf laat hij soortgenoten weten, dat ze niet in de buurt mogen komen). Het betekent eigenlijk, dat hij jou niet helemaal als zijn roedelleider ziet. De roedelleider is degene die de roedel beschermt, niet de leden die onder de leider staan. Op het moment dat een hond leiding mist van zijn baas, neemt hij zelf die rol over. Geen enkele hond voelt zich daar prettig bij.

Hierdoor gaat zo'n hond onstabiel gedrag vertonen. Sommigen worden agressief, anderen onzeker, anderen weer angstig, afhankelijk van het karakter van de hond. Jouw hond is vermoedelijk onzeker en blaft hierdoor (dit zeg ik met enig voorbehoud, omdat ik de situatie niet met eigen ogen heb kunnen zien).

De derde hond corrigeert je eerste hond. Honden die in een groep leven, zoals bij jou het geval is, zoeken naar balans. Blaffen uit onzekerheid, of territoriumdrift, wordt door honden die hoger in de rangorde staan niet geaccepteerd. Dat laat hij dan ook weten door een correctie te geven.

Ook hier komt weer naar voren, dat de derde hond jou ook niet accepteert als de leider van jullie roedel. Want eigenlijk hoor jij degene te zijn, die corrigeert.

Wat je nooit mag doen, is een hond met onstabiel gedrag voortrekken. Dit is heel verwarrend voor je andere honden. Het is sowieso niet aan te raden om te denken in termen van "voortrekken".

Het beste is, om de meest rustige en stabiele hond, de hond die het beste luistert, als eerste eten, drinken, aandacht, etc. te geven. Dat hoeft dus niet altijd dezelfde hond te zijn! Het gaat om het gedrag dat op het moment van voeren enzovoorts wordt vertoond. De meest kalme en gehoorzame hond verdient als eerste zijn eten, drinken en aandacht. Hiermee laat je de overige leden van je roedel heel duidelijk zien wat er van hen wordt verwacht. Je beloont dus goed gedrag. Dit schept balans in de roedel.

Ga eens kritisch bij jezelf te rade hoe jij je gedraagt als roedelleider. Want al ken ik je situatie niet real life, wat me wel duidelijk is, is het feit dat twee van de drie honden jouw leiderschap niet accepteren.

Castratie is niet de eerste oplossing voor je probleem. Uit gezondheidsoverwegingen is het natuurlijk wel aan te raden. Het is veel beter om aan je leiderschapskwaliteiten te gaan werken. En meer te gaan lezen over hondenpsychologie.

Ik ben weer helemaal terug hier en ga nog een aantal artikelen schrijven over o.a. hoe je een perfecte hondenbaas kunt zijn. Hou mijn pagina dus in de gaten :)

Heb je al eens boeken gelezen van Cesar Millan? Of naar zijn programma gekeken op National Geographic Channel?

Ik hoop dat je hiermee uit de voeten kunt. Als je nog vragen hebt, dan hoor ik het graag van je!

Vriendelijke groet,
Anja

Danielle, 13-06-2012
Een tijd geleden is 1 van onze honden uit het niets aangevallen door een andere hond. ik heb dus niet zo gereageerd als hierboven staat, ik was helemaal in paniek. uiteindelijk liet de aanvallende hond even los en kon ik mijn hond weer weghalen. Het was allemaal net goed gegaan, wel wondjes en inwendig was het niet helemaal ok, maar hij doet het gelukkig nog. De baasjes van de aanvallende hond hebben hun hond in laten slapen, hij had het blijkbaar al veel vaker gedaan zo uit het niets een andere hond aanvallen die aan de lijn was. Wij voelden ons enorm rot hierover want dit wilden we helemaal niet en we hebben hier ook helemaal niet op aangestuurd. Nu is het een half jaar later, maar ik durf niet meer met onze honden te gaan lopen. Ik ben zo bang voor een andere hond, niet voor mezelf, ik zelf ben helemaal niet bang, maar ik ben bang dat die andere hond zo maar weer onze hond pakt. Wat moet ik nu doen? Ik baal hier echt enorm van en wil dit ook niet. Als ik maar bedenk dat er een hond los kan lopen en dat die dan zo kan komen word ik echt panisch…Reactie infoteur, 05-05-2014
Beste Danielle,

Het allerbelangrijkste in jouw geval, is gaan werken aan je angst. Leer weer in het huidige moment te leven, laat wat er is gebeurd los. Dat doen jouw honden ook. Zij leren ons mensenbazen een waardevolle les. Cesar Millan noemt dit "The Present Moment". Doe bijvoorbeeld ontspanningsoefeningen. Leer jezelf aan vertrouwen te hebben. Met jouw angstige energie loop je een veel groter risico dat de situatie zich herhaalt. Visualiseer jezelf als een zelfverzekerde roedelleider, ontspannen en vol vertrouwen in jouw honden. Dit creëert een stabiele energie.

Je kunt het, het is een kwestie van loslaten en ook een kwestie van realistisch zijn: je hebt namelijk veel vaker gelopen met je honden dat er niets gebeurde dan dat een hond werd aangevallen. Het kan altijd gebeuren, maar het is zinloos om er op voorhand al bang voor te zijn. Vandaar dat het zo belangrijk is, in het hier en nu te leven. Wie dan leeft, die dan zorgt. Vergroot je kennis, zodat je, mocht het ooit nog eens voorkomen, weet hoe te handelen, kalm kunt blijven en daardoor de situatie niet escaleert.

Excuses voor het zeer late antwoord van mijn kant. Ik ben weer terug op InfoNu, ga nieuwe artikelen schrijven, o.a. over honden(psychologie) en hoe je een perfecte baas kunt zijn. Maar ik ga ook meer schrijven over menselijke problemen en hoe je die in het NU aan kunt pakken, wat er ook is gebeurd.

Besef je dat wat er is gebeurd, achter je ligt. De toekomst heb je niet in de hand. Het enige waarop je invloed hebt is het huidige moment. Loop dus niet weg voor je angsten, confronteer jezelf ermee, ga na hoe realistisch ze zijn, en of het eerlijk is naar je honden, om waar je bang voor bent te vermijden. Dit is niet goed voor je honden. Een roedelleider kan het namelijk wel aan, en jij kunt leren wat er is gebeurd achter je te laten. Succes!