De venusvliegenvanger - Dionaea muscipula
Vleesetende planten zijn erg populair, vooral de venusvliegenval (ook wel venusvliegenvanger genaamd) siert veel kamers. Zijn naam en populariteit dankt hij aan zijn buitenaardse uiterlijk. Met zijn vangbladeren, die dichtklappen wanneer er een insect in komt, draait deze plant de rollen om. In plaats van gegeten worden, eet deze plant zelf vlees!Plaats in de biologie:
Naam: Dionaea muscipulaTaxonomische indeling:
- Rijk: Plantae (Planten)
- Stam: Embryophyta (Landplanten)
- Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
- Clade: Bedektzadigen
- Clade: 'nieuwe' Tweezaadlobbigen
- Clade: Geavanceerde tweezaadlobbigen
- Orde: Caryophyllales
- Familie: Droseraceae
- Geslacht: Dionaea
Voedsel
De venusvliegenvanger heeft nauwelijks voedingsstoffen uit de grond nodig. De meeste planten halen hun voedsel uit zouten en andere stoffen die in de grond zitten. Deze plant daarentegen, haalt zijn voedsel uit kleine insecten en spinnen.Hoe vangt hij zijn voer?
Een blad van de venusvliegenvanger is vanbinnen bedekt met drie tot negen cilia, of trilharen. Hiermee kan de plant waarnemen of er iets op zijn blad komt. Als een haartje twee maal binnen twintig seconden wordt aangeraakt, klapt de val dicht. Het dier wat erin zit is opgesloten en wordt levend verteerd. De plant klapt zijn val niet dicht bij één aanraking, omdat dan iedere regendruppel zou resulteren in een dichtklappend blad. Dit kost de plant veel energie, zeker meer omdat een blad maar enkele malen dicht kan klappen. Nadat een blad meerdere malen dichtgegaan is en al dan niet een insect heeft verteerd, sterft het blad namelijk af. Mocht een blad toch dichtslaan bij een regendruppel (dit kan bij een hevige regenbui gebeuren) merkt de plant dat er niets meer tegen de voelharen aanspartelt. Hierdoor gaat het blad binnen enkele uren weer open, klaar om een echte prooi te verteren. Het verteren van een echte prooi duurt ongeveer tien dagen, en moet beginnen terwijl de prooi nog leeft.
