De Sundevall gerbil

Van de meeste gerbilsoorten worden slechts weinig exemplaren in Nederland en Belgie gehouden. Hieronder valt ook de Sundevall gerbil. Er is nog maar weinig van deze gerbil bekend. De meest bekende gerbil is de Mongoolse Gerbil. Omdat de Sundevall gerbil, ondanks zijn onbekendheid, toch een erg leuke en zeer tamme gerbil is hoop ik met dit artikel meer mensen aan te spreken. De Sundevall gerbil wordt soms ook wel Pakistaanse gerbil genoemd. Dit is niet juist omdat de Sundevall gerbil ver buiten Pakistan voorkomt. Hun verspreidingsgebied beslaat heel Noord-Afrika, van Marocco tot Egypte , het Midden-Oosten en Zuid-West-Azie tot Afghanistan en Pakistan. Sinds augustus 1987 wordt deze gerbilsoort in Nederland gehouden. De eerste 4 dieren waren inderdaad afkomstig uit Pakistan, vandaar de naam 'Pakistaanse gerbil'. Voor zover wij weten zijn alle in Nederland, Belgie en Duitsland gehouden dieren, nakomelingen van deze 4. De wetenschappelijke naam van deze soort is Meriones craddus.

Gezien het enorme verspreidingsgebied van de Sundevall gerbil kun je je voorstellen dat er veel verschillende ondersoorten bestaan. In Eypte komt bijvoorbeeld een ondersoort voor die gemiddeld 80 gram weegt, terwijl de ondersoort uit Pakistan slechts 35 gram weegt. Aangezien de Pakistaanse ondersoort in Nederland gehouden wordt zal ik deze soort hier verder beschrijven, maar houdt er wel rekening mee dat er veel verschillende soorten Sundevall gerbils bestaan. Ze hebben overigens 60 chromosomen.

Leefwijze

De Sundevall gerbil leeft in groepen. Ze bouwen zandheuvels met complexe gangenstelsels, soms tot 1,5 meter in diameter. De nestkamer ligt over het algemeen op het diepste punt. Deze is bekleed met votten en papier. Je vindt er geen plantaardige materialen. Deze gerbil is na de vetstaartgerbil het tamst. In het wild gevangen dieren bijten niet en bij het leeghalen van de 'life-trap' doen ze weinig moeite om te ontsnappen. Ze zijn vooral s'nachts actief. Allerlei plantaardig materiaal wordt gegeteb. Ook zaden worden gegeten. Het voortplantingsseizoen loopt van eind april tot september. Ook later in het jaar wordt er nog wel eens een nestje geboren. De draagtijd is 22-24 dagen en er worden 4 tot 7 jongen geboren.

Omschrijving van het uiterlijk

In gevangenschap wegen ze 50-60 gram. De kopromplengte is 102-125 mm en de staartlengte is 78-114mm. Ze zijn dus een klein beetje kleiner en lichter dan de mongoolse gerbils. Door hun dikke wollige vacht lijken ze juist dikker. De haren van deze gerbil zijn zo fijn. Om hun vacht in optimale conditie te houden hebben deze gerbils absoluut een zandbad nodig. De dieren hebben in principe een agouti haarpatroon. De gele band in de haren is echter vrij breed en de zwarte tip is soms maar heel klein. De ticking kan varieren. De ondervacht is leigrijs. De kleur van de rugzijde kan je het beste omschrijven als 'zeemleer'. De haren aan de buikzijde zijn van top tot basis creme-wit. De zolen van de achterpoten zijn gedeeltelijk behaard. de staart, die net wat korter is dan het lichaam, volgt de kleur van de rugzijde. Alleen de laatste cm van de staart is zwart. Een echte pluim is er niet. De huidkleurige oorschelpjes steken nauwelijks uit de wollige vacht. Achter de oorschelpjes en boven de ogen bevinden zich slechts weinig lichtere haren.

Voortplanting

Bij de eerste generaties in gevangenschap waren pasgeboren kjongen niet veilig bij 'pa' en de rest van de familie. Blijkbaar trekt de moeder zich in de vrije natuur bijtijds terug in de kraamkamer en komen de jongen pas in aanraking met de rest van de familie als de oogjes open gaan en zij zelf op onderzoek uit gaan. In het verleden was dit in gevangenschap namelijk de leeftijd waarom de familie weer zonder problemen toegelaten kon worden. Om vreemdelingen te voorkomen werd de moeder met haar jongen slechts door een fijnmazig tussenschot van de rest van de familie gescheiden. Na een paar generaties in gevangenschap bleek dat de vader er wel zonder problemen bij kon blijven. Later kon zelfs de hele familie er bij blijven, met als resultaat dat de Sundevall gerbil nu net als de Mongoolse gerbil gehouden kan worden.