Castratie/sterilisatie bij honden

Castratie/sterilisatie bij honden

Het is een vaststaand feit dat veel mensen kiezen voor castratie of sterilisatie van hun hond. Bij reuen word dit vaak gedaan omdat men het dominante karakter van de hond niet leuk vind, het zogenaamde "haantjesgedrag." Bij teven kiest men ervoor vanwege het feit dat de hond loops word en de vergrote kans op medische aandoeningen. Maar moet men dit eigenlijk wel "zomaar" laten doen?

Waarom laten mensen het doen?

Een reu kan als het volwassen word, het typische reuen gedrag laten zien. Het plassen tegen het liefst ieder paaltje en ieder struikje. Ook kan het zich wat dominant gedragen tegen andere reuen, door bijvoorbeeld uit te vallen aan de riem naar andere reuen en niet meer zo leuk te spelen met andere reuen zoals het deed toen het nog een puppy was. Als in de omgeving ook nog eens een loops teefje woont kan het ervoor zorgen dat uw reu constant naar buiten wil, alle plasjes op likt, klappertand en gaat janken. En/of de reu heeft constant last van voorhuid ontsteking, waardoor hij druppelt.

Een teefje word twee maal per jaar loops. Hierbij kan de hond wat bloed verliezen en wil de hond, gedurende een aantal dagen, gedekt worden en zal hiervoor ook ontsnappen waar dit mogelijk is. Als u hier niet voorzichtig mee omgaat heeft u kans dat uw teef drachtig raakt van net de lelijkste reu uit de buurt met alle (dure) gevolgen van dien.

De dierenarts adviseert om deze redenen vaak castratie/sterilisatie en word dan ook, omdat de dierenarts het zegt, aangenomen als de oplossing. Toch klopt dit niet helemaal en word er vaak te makkelijk mee omgegaan.

Waarom niet bij een reu?

Ten eerste de hormoon kwestie. Je haalt door de castratie zijn mannelijke hormonen weg, en het lichaam van de reu maakt nu vrouwelijke hormonen aan. Dit betekend dus, dat andere ongecastreerde reuen hem heerlijk vinden ruiken en op hem willen rijden. Wat voor uw reu erg onaangenaam is dus hij kan gaan uitvallen naar opdringerige reuen.

Het lichaam van de reu word anders. Als u echt minder voert, word de hond misschien niet dikker maar ook de spier opbouw is duidelijk minder dan bij een ongecastreerde reu van hetzelfde ras en leeftijd. U kunt met uw gecastreerde reu niet naar tentoonstellingen.

Ten tweede de kans van slagen. Terwijl castratie word aangevoerd als oplossing van de problemen, is dit in vele gevallen helemaal niet het geval! De reu word bijvoorbeeld niet minder dominant na de castratie, plast nog steeds tegen ieder paaltje en dekt nog steeds een loops teefje als hij de kans krijgt. Dan is er dus een operatie gedaan, met alle risico's van dien, zonder enig resultaat. Ook heeft de reu op latere leeftijd meer kans op prostaat problemen.

Waarom wel bij een reu?

De meningen zijn er wat over verdeeld, maar castratie word vaak geadviseerd als een of beide testikels bij de reu, niet zijn ingedaald omdat deze kanker zouden kunnen veroorzaken.

Waarom niet bij een teef?

Bij teven ligt het iets anders. De teef word 100% zeker niet meer loops, en zal een dekking dan ook niet toestaan. Maar ook bij een teef is een castratie/sterilisatie niet zonder gevolgen. Ook haar hormoonhuishouding veranderd zodanig dat uw eens zo lieve teef ineens feller kan worden naar andere honden. Afhankelijk van het ras kan de teef ook erg makkelijk te dik worden. De teven hebben op latere leeftijd meer kans op incontinentie problemen.

Waarom wel bij de teef?

Bij een teef zijn er soms medische redenen die ervoor zorgen dat het wel verstandig is de teef te steriliseren. Als de teef na iedere loopsheid last heeft van schijnzwangerschap, in zo'n mate dat de teef er echt van in de war is. En ook melkklier ontstekingen en kanker kunnen voorkomen, zeker als de teef al wat ouder is. Ook baarmoederontsteking is een gevaarlijk probleem waardoor mensen kiezen om met name de wat oudere teef, te laten steriliseren.
En natuurlijk een ongewenste dekking. (abortus)

Kortom, het is niet zomaar iets. En toch word het heel gemakkelijk geadviseerd door de meeste dierenartsen alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Ik hoop dat dit artikel u doet nadenken en u meer informatie gaat zoeken over dit onderwerp, voor dat u in uw gezonde hond laat snijden.
© 2008 - 2012 Labbielove, gepubliceerd in Huisdieren (Dier en Natuur) op . Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Labbielove is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer informatie…

Gerelateerde artikelen
Een nestje fokken: kennismaking tussen de honden Aan de hand van ervaringen met Australian Shepherds beschrijf ik hier wa…
De groei en ontwikkeling van de hond De hond word geboren en kan dan nog lang niet alles wat een volwassen hond kan, het…
Wanneer is mijn hond vruchtbaar? Pups kweken is niet altijd evident. Je moet weten wanneer zowel de teef als de reu gesla…
De (laparoscopische) sterilisatie bij de teef De laparoscopische sterilisatie bij honden is een vrij nieuwe methode om uw…
Bevalling van de hond Veel eigenaren van honden zouden graag eens een nestje fokken. Het is erg spannend en bijzonder om…

Reageer op het artikel "Castratie/sterilisatie bij honden"

Maria van Wijnbergen, 02-01-2012 19:03
U schrijft dat door de hormoonverandering er het een en ander "veranderd" bij een teef. Dit schrijf je met een "t" en niet met een "d". Het staat toch wel iets beter wanneer u dit verandert. Ik vond de website verder erg interessant en heb besloten om ook bij mijn hond de laparoscopische sterilisatiemethode te laten toepassen.
Met vriendelijke groet, Maria van Wijnbergen

Gerrit, 03-12-2010 15:51
Op zich een goed artikel en helemaal waar. Toch hebben wij ervoor gekozen onze Amstaff te laten castreren. Niet vanwege het gedrag naar andere honden en het haantjesgedrag. Alles in dit artikel vind ik persoonlijk niet echt hinderlijk gedrag van een hond. Dit hoort er gewoon bij. Maar als je hond tegen ieder bezoek in huis gaat staan rijen en altijd in de bench moet omdat hij dominant over je bezoek wil zijn en deze niet met rust kan laten dan kies ik er toch voor om te castreren. Het gaat in tegen mijn principes maar bij onze hond (misschien komt dit ook door het ras) was er geen andere oplossing. Ook de permanente ontsteking was geen pretje. Na castratie moesten we wel op zijn dieet letten maar verder zijn alle klachten verdwenen. Behalve het snuffelen en tegen ieder paaltje plassen. Dit is nooit opgehouden maar vonden wij ook niet hinderlijk.

Natuurlijk, 21-12-2009 17:13
Beste Labbielove,
Ik wil graag een opmerking maken over je artikel. Alles wat er in staat klopt naar mijn idee, behalve de volgende zin:
"Ook heeft de reu op latere leeftijd meer kans op prostaat problemen". Dit probleem doet zich juist voor als een reu niet gecastreerd is, omdat de prostaat onder hormonale invloed staat.
Mvg

Margaret Guggenheim-Root, 21-08-2008 14:48
Misschien (er wordt bij mij op aangedrongen) laat ik mijn reu castreren. Ik ben er nog niet uit. Hij is niet dominant, soms een beetje oversekst. D.w.z. dat hij op een bepaald (dus niet alle) teefjes gaat rijden. Hij is ook niet overmatig druk. Mijn hond (schapendoes) gaat ongeveer 5 keer per jaar naar de kapper. Deze heeft gezegd dat het heel wel mogelijk is, dat zijn vacht na castratie erg achteruit gaat, waardoor hij niet meer goed te onderhouden is. Verder vecht hij niet, en ben ik bang dat andere reuen boven op hem gaan duiken. Hij is nogal timide, dus dat lijkt me vredelijk. Er schijnt tegenwoordig een chip te zijn, die een half tot een jaar schijnt te werken. Maar of dat wat is..... Wat te doen?

K. Woldring, 31-07-2008 11:05
Onze hond, reu, is gecastreerd en nu heeft hij voortdurend hinder van andere reuen, is hier iets aan te doen?

Infoteur: Labbielove
Rubriek: Dier en Natuur / Huisdieren
Reacties: 5
Schrijf mee!