De dalmatiër: een sportieve vriend met spikkels

Het is de bekende gespikkelde hond uit de razend populaire (teken)films. Het is het ras waar men massaal voor viel. Van een rashond met een zeldzame kleur veranderde hij in het ras waarvan er in elke straat wel een woonde. Later kwamen de eerste dieren binnen bij de asiels. Het werden er steeds meer. Men was namelijk voor het ras gevallen vanwege de vacht, of omdat de kinderen zo graag “zo’n gespikkelde hond van de tv” wilden. Maar ze vergaten eerst te kijken of het ras wel in hun gezin paste...

Geschiedenis

Het Dalmatische ras is heel oud. De vroegste bewijzen van bestaan zijn tekeningen van gespikkelde honden in de Egyptische piramides. Later werd het ras veel gebruikt in Engeland, als begeleider van de koets. Er bestaat ook een theorie dat de dalmatiër van oorsprong uit Kroatië komt, en daar dienst heeft gedaan als begeleider van koetsen.

Aard

De dalmatiër is een zeer actieve hond. Hij moet elke dag minstens een uur echt actief bezig kunnen zijn. Hierbij kun je dan denken aan apporteren, zwemmen of lopen naast de fiets. Wanneer de hond hiervoor niet de kans krijgt kan hij in huis zeer lastig worden. Behalve actief is dit ras ook zeer intelligent. Dit maakt dalmatiërs geschikt voor allerlei soorten ‘werk’. Hij doet met plezier klusjes in huis (het spelletje ‘haal de… krant/pantoffels/enz.’ is hiervan een goed voorbeeld) en zijn baas doet hem een groot plezier door een hondensport te gaan beoefenen. Dit ras leert heel snel.

Een derde kenmerk is dat de dalmatiër een trouwe en aanhankelijke hond is. Zijn eigen mensen zijn hem alles. Hij kan ook zeer goed opschieten met kinderen, al moeten kind en hond in het begin altijd begeleid worden in de omgang met elkaar. Dalmatiërs kunnen zeer enthousiast zijn, wat weliswaar erg leuk kan zijn, maar wat voor kinderen wellicht te veel van het goede is. Op bezoek reageren ze verschillend. Sommige honden zijn ware allemansvrienden, anderen zijn juist wat gereserveerd. Vreemd bezoek wordt bijna altijd luidkeels aangekondigd.

In de regel zijn deze honden ook sociaal naar soortgenoten. Reuen echter kunnen soms wat dominant zijn ten opzichte van andere reuen. Een leuk weetje over het ras is dat ze vaak ‘lachen’. Ze trekken dat hun lippen op en laten de tanden zien. Het is gemakkelijk te verwarren met agressie, maar veel dalmatiërs doen dit uit vriendelijkheid, of zelfs uit deemoed.

Vacht

Hoewel de witte vacht met zwarte spikkels het meest bekend is, bestaat er nog een tweede verschijningsvorm: wit met bruine spikkels. Het verzorgen van de kortharige vacht is niet moeilijk. Eigenlijk moet hij alleen in de ruiperiode goed geborsteld worden. Dit ras verliest relatief veel haar. Wat dat betreft is de kleur van zijn vacht geen voordeel, omdat de haartjes overal zichtbaar zijn: op uw zwarte leren bank ziet u witte haartjes, op uw witte overhemd ziet u zwarte haartjes! Omdat dit ras hangende oren heeft, is het verstandig ook deze regelmatig te controleren. Oorontsteking komt bij hangende oren relatief veel voor. Wanneer de oren onaangenaam ruiken kan een bezoekje aan de dierenarts geen overbodige luxe zijn.

Grootte

De dalmatiër is een middelgroot ras. Teven zijn 54 tot 59 cm hoog. Reuen zijn met een stokmaat tussen de 56 en 61 cm iets groter. Bovendien tonen reuen wat kolossaler dan teven.

Belangrijk!

Wie op zoek is naar een pup van dit ras kan deze het beste aanschaffen via een fokker die is aangesloten bij de rasvereniging. Het is verstandig om je ervan te verzekeren dat de pups zijn gecontroleerd op doofheid (dit gebeurt middels een B.A.E.R. test). Het is namelijk wetenschappelijk bewezen dat een witte vacht hiermee kan samenhangen.

Weetje

Pups van dit ras worden wit geboren, en krijgen pas later hun spikkels. Het is bij pups dus moeilijk te voorspellen hoe het vlekkenpatroon van het volwassen dier eruit zal gaan zien. Het is het mooiste als de vlekken niet in elkaar overlopen.