InfoNu.nl > Dier en Natuur > Huisdieren > De chinchilla als huisdier

De chinchilla als huisdier

De chinchilla is een schattig dier om te zien. Het is een knaagdier en zijn 25 tot 35 centimeter lang en wegen 450 tot 700 gram. Ze worden steeds vaker als huisdier gehouden maar daarvoor is wel enige kennis nodig.

Geschiedenis

Oorspronkelijk leefde de chinchilla in Peru en Chili. Op dit moment komt de chinchilla in de vrije natuur amper meer voor. In eerste instantie hadden de chinchilla’s maar twee vijanden; de indianen en de roofvogels.

De verovering van Zuid-Amerika door de Spanjaarden zorgde er echter voor dat de chinchilla’s meer bekendheid kregen. Europeanen vonden die kleine diertjes interessant. De zachte, dichte en fijn aanvoelende pels werd voor de Europeanen een waardevol item in korte tijd. De Spanjaarden namen pelzen mee naar Europa. Daar werden er dure mantels van gemaakt.

Rond 1910 waren de chinchilla’s bijna totaal uitgeroeid. De prijzen stegen flink. Doordat er toch nog flink op gejaagd werd, waren er rond 1920 bijna geen wilde chinchilla’s meer over.

Uiteindelijk is de Amerikaan Ir. Chapman degene geweest die er voor gezorgd heeft dat de chinchilla niet geheel is uitgestorven. Hij stuurde een expeditie van ervaren chinchillajagers op pad om levende chinchilla’s te vangen. Dit om er in gevangenschap mee te kunnen fokken.

Er werden zeventien dieren levend gevangen. Ze werden naar het zuiden van de Verenigde Staten gebracht. Elf chinchilla’s overleefden de reis. Hiermee heeft Chapman een populatie in gevangenschap weten op te bouwen die dus nu de voorouders zijn van alle chinchilla’s die er tegenwoordig zijn.

Chinchilla houden als huisdier

Uiterlijk

De chinchilla heeft een zeer dichte pels. Uit één haarwortel groeien maar liefst 40 tot 120 haren! De chinchilla is het enige zoogdier waarbij meerdere haren uit één haarwortel groeien. Iedereen begrijpt dat de ze dus zeer gewild waren voor de bonthandel. Hierdoor waren ze ook bijna verdwenen.

Door hun uiterlijk zien chinchilla’s eruit als knuffelbeesten. Toch moet je ze niet zo benaderen. Ze zijn door de jarenlange fok in gevangenschap wel behoorlijk gewend geraakt aan de mens, maar ze zijn niet volledig gedomesticeerd.

Karakter

Een chinchilla laat niet zomaar alles toe en kan dus ook niet zomaar door iedereen gehouden worden. Als je veel met ze bezig bent, kan je ze aanleren om in de huiskamer rond te lopen en vanzelf de kooi weer in te gaan. Het zijn wel knaagdieren dus let op snoeren en dergelijke! Die vinden ze bijzonder interessant en kunnen leiden tot levensgevaarlijke situaties.

Verzorgen

Chinchilla’s hebben speciale voeding en een kalme huisvesting nodig. Omdat ze uit een koude, droge streek komen, zijn ze gevoelig voor darmstoornissen. Dit betekend dat ze van verstopping en diarree last kunnen krijgen. Geef chinchilla’s geen te nat voedsel zoals sla. Dit heeft de dood tot gevolg. Het beste is een uitgebalanceerde korrelvoeding die wordt aangevuld met gedroogd fruit en een aantal granen. Zeer belangrijk is het geven van een kwalitatief goede, droge hooi. Een stukje rozenbottel of appel is in verband met vitamines zo af en toe ook goed om te geven.

Fokken

Chinchilla’s zijn niet erg makkelijk te fokken. Ten eerste zullen ze een rustige omgeving moeten hebben. Samen in een kooi kunnen een dame en een heer goed geplaatst worden. Wel hebben de dames de broek aan. Om zware gevechten te vermijden (vrouwelijke dominantie) wordt voor de paring de dame in de kooi van de man gezet. Doe dit niet andersom! Wanneer ze het niet zo goed kunnen vinden samen kan je het meest dominante dier plaatsen in een gazen kooitje in de grote kooi. Zo leren ze elkaar geur kennen. Na één nacht probeer je ze bij elkaar te zetten. Bij voorkeur ’s ochtends omdat ze dan het minst actief zijn. Blijf dit herhalen. Het kan even duren voor het goed gaat dus trek hier wel wat tijd voor uit.

Zodra er een geslaagde paring is geweest, komen er één tot vier jongen ter wereld. Dit na ongeveer 111 dagen. Na ongeveer zes tot acht weken mogen ze bij de moeder weg.

Iets dat leidt tot niet levensvatbare jongen zijn combinaties als twee velvets of twee witte chinchilla’s.

Ook al zijn chinchilla’s geen makkelijke dieren om te houden, ze blijven fascinerend. Hou er wel rekening mee dat ze met een goede verzorging veertien tot twintig jaar kunnen worden.
© 2008 - 2019 Jidaja, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Huisvesting van knaagdierenHuisvesting van knaagdierenDe huisvesting van een knaagdier is behoorlijk belangrijk. Hier in mijn tekst vind je enkele info over wat nu echt het b…
Chinchilla`s en de verzoring ervanChinchilla`s en de verzoring ervanHoe is de chinchilla in nederland gekomen? Wat heeft het voor een verzorging nodig ? Hoe leeft het in gevangenschap en i…
Chinchilla’s in het wildChinchilla’s in het wildChinchilla’s zijn schattige dieren die een beetje lijken op een kruising tussen een muis, konijn en eekhoorn. Ze worden…
Geschiedenis en verzorging chinchilla'sChinchilla zijn huisdieren. Maar wat is eigenlijk de geschiedenis van de chinchilla? En hoe kun je ze het beste verzorge…
Wat mogen chinchilla's eten en wat niet?Wat mogen chinchilla's eten en wat niet?Misschien heb je dit beestje zelf als huisdier, maar het kan ook zijn dat je er nog nooit van gehoord hebt; de chinchill…

Reageer op het artikel "De chinchilla als huisdier"

Plaats als eerste een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Infoteur: Jidaja
Gepubliceerd: 22-06-2008
Rubriek: Dier en Natuur
Subrubriek: Huisdieren
Schrijf mee!