Sint Bernard / Sint Bernardshond: reddings- en gezinshond
Denk je bij een Sint Bernard aan een grote lobbes met een tonnetje om zijn nek? Dat vaatje met drank voor verkleumde reizigers is verzonnen, maar de Sint Bernardshond werd vroeger wel degelijk ingezet om mensen te redden. De Sint Bernard komt uit Zwitserland. Ze zijn verwant aan de honden die de Augustijner monniken, woonachtig op de Sint Bernhardpas, gebruikten als reddingshond.Monniken trokken er met de honden op uit om verdwaalde reizigers te zoeken en naar hun klooster te brengen. De Sint Bernard bleek de komst van lawines en sneeuwstormen aan te voelen. Daarnaast hadden zij het vermogen om personen op grote afstand te kunnen ruiken en ze zo te kunnen vinden. Eén van de beroemdste honden uit die tijd is Barry, die minstens 40 mensen gered zou hebben.
Sint Bernard
Er zijn twee soorten Sint Bernardshonden: de kortharige en de langharige. Qua vacht hebben ze dezelfde kleur, namelijk wit met roodbruin of roodbruin met wit. Daarnaast hebben Sint Bernards vaak nog witte aftekeningen aan de borst, poten, neus, nek en staart.Langharige Sint Bernardshond
De kortharige Sint Bernard bestond het eerst. Later werden zij gekruist met de New Foundlander en de Pyreneese Berghond, waardoor de langharige Sint Bernard ontstond. Deze bleek niet geschikt voor reddingsoperaties, aangezien de sneeuw in hun vacht bleef hangen. De huidige Sint Bernardshond is waarschijnlijk ooit met de Mastiff gekruist, waardoor de Sint Bernard nu veel te zwaar zou zijn voor het redden van mensen.De Sint Bernard werd in 1887 officieel als Zwitsers ras erkend. Dat jaar werd ook de rasstandaard bepaald en bindend verklaard. Sinds die tijd werden ze ook als huisdier gefokt.
