InfoNu.nl > Dier en Natuur > Huisdieren > Het brein van vechthonden

Het brein van vechthonden

Het brein van vechthonden Vechthonden zijn alle hondenrassen die gefokt zijn om met hun soortgenoten te vechten. Dit gebeurt helaas tot op de dag van vandaag nog steeds. Zijn deze honden werkelijk zo gevaarlijk als in de media vaak wordt gezegd of zoals ze er uitzien? Zo ja hoe komt dat? Of is al die negatieve publiciteit in de media overdreven en is het een kwestie van hoe je met de dieren omgaat?

Honden zijn gefokt voor een bepaald doel

Van oudsher zijn honden gefokt voor een bepaald doel. De Border Collie om schaapskudden bijeen te drijven, de Windhond voor zijn snelheid en de Golden Retriever voor de jacht. Hierbij is gebruik gemaakt van bepaalde fysieke eigenschappen waar op geselecteerd werd tijdens het fokken zoals uithoudingsvermogen, snelheid of cognitief vermogen. Vechthonden werden gefokt om te vechten met hun soortgenoten in de ''pit'' of ring. Ze moesten dus kenmerken hebben als kracht, hardheid, agressiviteit en onverschrokkenheid.

De hondenrassen die vallen onder de noemer vechthond

Alle ''Bullachtigen'', ''Molossers'' (grote dogachtigen), of combinaties hiervan. Enkele Japanse rassen zoals de Akita en de Tosa Inu en ongetwijfeld nog wat meer … De bekendste van allemaal de ''Pitbull'' is behalve de ''Amerikaanse Pitbull'' geen officieel ras maar een verzamelnaam van het dier dat ontstaat bij het fokken met verschillende vecht rassen (onder andere bull terriers, staffords en bulldogs) op snelheid, kracht en brede bouw.

Fokdoel van de vechthond

De vechthond is dus gefokt voor een bepaalde functie.Tijdens het hondengevecht was het een kwestie van overleven. Daarom moest het dier van nature erg agressief zijn. De vechthond is hier dus op geselecteerd tijdens het fokken. De sterkste en meest agressieve dieren overleefden het gevecht, werden opgelapt en doorgefokt. De zwakke exemplaren stierven of werden afgemaakt om ze uit hun lijden te verlossen. Verder mochten de dieren geen agressie naar hun baas of naar mensen in het algemeen vertonen.
De exemplaren die dat deden werden afgemaakt. In die zin werd enigszins geselecteerd op ongevaarlijke, niet agressieve karaktereigenschappen naar de mens.

Verschil tussen vechthonden en andere honden

Peremans benoemt in haar proefschrift van 2002 dat er bij vechthonden sprake is van impulsieve agressie. Dit houdt in dat de dieren niet waarschuwen alvorens ze aan vallen. De aanval lijkt veelal te komen uit het niets. Verder zijn onderzoekers tot de conclusie zijn gekomen dat het brein van vechthonden anders in elkaar zit en werkt dan bij andere honden. Deze mutatie is een belangrijke oorzaak bij het onvoorspelbaar agressieve gedrag van de dieren en is van generatie op generatie overgedragen.
Hierbij moet vermeldt worden dat dit gegeven van een overerfbare ''hersenafwijking'' onvoldoende onderzocht is om het met zekerheid vast te stellen! Het blijft dus een speculatie.

Rangorde

In de wolven en hondenwereld is er sprake van een bepaalde rangorde. De dieren communiceren met elkaar door middel van lichaamstaal om deze rangorde te bepalen. Vechthonden negeren vaak de signalen van hun tegenstander en vallen gewoon ''impulsief'' aan ook op momenten dat dit volgens de hondentaal totaal niet gepast is. Als hun tegenstander zich onderwerpt stoppen ze het gevecht niet. Zonder menselijk ingrijpen zullen ze zich doodvechten. Dit is namelijk waarvoor ze zijn gefokt!

In de hedendaagse samenleving

Tijdens de hondengevechten kwam deze agressie als gevolg van een vermeende overerfbare hersenafwijking goed van pas en werd er ongetwijfeld veel geld aan verdiend. In de samenleving van vandaag is het een ander verhaal.
Tegenwoordig moeten mensen zich ervan bewust zijn dat ze geen vechthond moeten aanschaffen alleen voor hun fraaie uiterlijk of om hun eigen ego te strelen. In verkeerde handen is het dier een mogelijk moordwapen waar de eigenaar, de omgeving, of de hond zelf de dupe van kan worden. Het dier kan zich zonder twijfel met met de juiste opvoeding net zo goed als iedere hond gedragen. Bij een consequente opvoeding met liefde en begrip voor hun karakter kunnen het fantastisch veelzijdige gezinshonden zijn. Honden met veel liefde voor de mens, gek op spelletjes en beweging en een grote ''will to please''.

Vanwege hun grote (bijt) kracht en veelal dominante en sterke karakter is de kans op een onvoorspelbare aanval met niet zelden een fatale afloop bij deze honden veel groter. Dit is vooral het geval als de eigenaar geen overwicht heeft op het dier. Die onvoorspelbare aanvalsneiging is niet af te leren en zit diep van binnen. Het kan jaren of misschien een heel hondenleven goed gaan. Voorkomen is echter beter dan genezen.
© 2015 - 2019 Jimd, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Hoe ga ik om met agressie?Hoe ga ik om met agressie?Agressie is iets waar we allemaal mee geconfronteerd worden. Vaak op tv, maar soms ook in het dagelijks leven. Hoe ga je…
Wat is de invloed van agressie?Agressie. Wat beïnvloed agressie en wat voor invloed heeft het op onze acties? Welke factoren zorgen ervoor dat de mens…
Mijn hond is bang voor mensenSommige honden zijn bang voor mensen. Afhankelijk van hun aanleg, maar vooral ook afhankelijk van hun opgedane ervaringe…
Honden begrijpen en verstaanHonden begrijpen en verstaanHeeft u zich wel eens afgevraagd of er een betekenis zit achter het gapen van uw hond? Of het uitrekken als uw hond door…
Wat voor honden vallen een mens aan?Wat voor honden vallen een mens aan?Of een hond zich agressief gedraagt, hangt veel minder af van het ras dan van de vraag of zijn baas hem voldoende lichaa…
Bronnen en referenties
  • Inleidingsfoto: Hugo Quintero, Flickr (CC BY-2.0)
  • Peremans ( 2002) Proefschrift impulsieve agressie pagina 163 en 178

Reageer op het artikel "Het brein van vechthonden"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Reacties

Beautifulloceans, 05-04-2018 07:58 #2
Ik vind dat je een vechthond nooit 100% kunt vertrouwen. Dat kan nl bij geen een hond. Het blijven uiteindelijk dieren. En ze kunnen altiijd een keer schrikken of boos worden oid en bijten. En als het dan toevallig een vechthond is dan gaat het vaak gruwelijk mis. En dit heeft niet met opvoeding te maken.

Myranya, 20-08-2016 13:17 #1
Ik ben het met het meeste van dit artikel eens, op twee dingen na. Ten eerste, "Verder mochten de dieren geen agressie naar hun baas of naar mensen in het algemeen vertonen." Dit is helaas niet waar. Het 2-jarig neefje van John P. Colby, een van de grote namen uit de geschiedenis van de American Pit Bull Terrier, werd in 1908 doodgebeten door een van zijn oom's honden. Ook andere grote namen in het ras hadden vaak honden die agressief waren naar mensen. Kijk eens naar deze opsomming:
"Earl T never minded feeding man-biters, even though his wife's legs were covered with bite scars. Some of Tant's dogs would just as soon eat you as look at you. I understand Burns' dogs were even worse. I'd like to see someone step foot on V Jackson's yard if he wasn't around. Carver kept his share of "man-biters, " as did many many other famed dogmen. In most cases, if a dog was good enough to win, it was good enough to live, regardless of who it wanted to have for dinner. ROCKY ALEXANDER, APBT historian and former APBT breeder"

En mede daarom (hoewel het risico van slachtoffers onder andere huisdieren ook niet is goed te praten) kan ik het ook niet eens zijn met de conclusie "Bij een consequente opvoeding met liefde en begrip voor hun karakter kunnen het fantastisch veelzijdige gezinshonden zijn." Nee, het risico is te groot. De schrijver zegt zelf hoe moeilijk ze zo veilig zijn op te voeden en hoe de onvoorspelbaarheid er in zit gefokt… Hoe kan je dan toch op de opvoeding van je buurman, achterbuurman, werkgever of degene die gewoon met z'n hond los door de straat loopt vertrouwen? Veel mensen waren er van overtuigd dat ze hun hond goed hadden opgevoed, en toch beet hij ineens hun kind, een speelkameraadje of visite dood. Er zijn zelfs voorbeelden van grote voorvechters van deze rassen, met jarenlange ervaring met de honden, die zelf zijn doodgebeten. Zoek eens op Google naar Darla Napora bijvoorbeeld. Als zij het niet eens goed konden doen, moeten wij dan wel een willekeurige buurman er op vertrouwen? Deze dieren zijn *niet* geschikt als huisdier, ook bij een goed opgevoede vechthond blijft het risico aanwezig. Je mag ook geen handgranaat als decoratie in de kast in de huiskamer leggen; de meesten zullen niet spontaan ontploffen, maar het is toch terecht verboden. Reactie infoteur, 05-02-2018
Hoi,

Ik ben en hele tijd niet actief geweest op de site. Dank voor je reactie. Natuurlijk zullen er in de geschiedenis incidenten met dodelijke afloop geweest zijn.Er zullen ongetwijfeld ook dit soort incidenten gebeurd zijn met niet vechthonden. Het gaat hier dus denk ik om percentages. Ben het dus niet met u eens dat het risico te groot is en vind uw reactie heel erg kort door de bocht. Deze honden kunnen m.i., mits in goede liefde volle en consequente handen, prima worden gehouden als huisdier.

Infoteur: Jimd
Laatste update: 13-02-2018
Rubriek: Dier en Natuur
Subrubriek: Huisdieren
Bronnen en referenties: 2
Reacties: 2
Schrijf mee!