Diversen en Scabies

Dieren EHBO : Soorten parasieten II

Scabies veroorzaakt hevige jeuk. Het is zeer besmettelijk en kan van dier op de mens overgaan. Bij de mens blijven de mijten echter maar een paar dagen in leven, tenzij er opnieuw een besmetting plaats vindt. Bij de kat wordt de ziekte kopschurft genoemd en is gekenmerkt door korstige kale plekken rond de oren, op de snuit, ellebogen en staart.


Sarcoptes schurft (scabies)

Bij de hond ontstaan kale plekken, die door het dier zelf vaak stukgekrabd worden. Ook hier zitten de plekken meestal aan oren, snuit, ellebogen en poten. Beide soorten schurft moeten met een speciale oplossing met insecticide werking behandeld worden en voor de juiste diagnose en behandeling moet u uw dierenarts raadplegen. U moet het hele dier grondig behandelen en ook alle dieren waarmee hij in contact is geweest. Herhaal de behandeling minstens vier weken lang één keer per week. De omgeving van het dier hoeft u maar één keer te behandelen.

Oorschurft

Oorschurft komt bij hond en kat voor en is ook erg besmettelijk. Het veroorzaakt jeuk en het dier schudt daardoor vaak met zijn kop. Er kan een ontsteking van de gehoorgang door ontstaan. De mijten brengen de meeste tijd in het oor door en moeten daar dus ook bestreden worden. Het is echter ook mogelijk dat enkele mij- ten zich over andere gedeelten van het lichaam verspreiden, zodat het verstandig is om het hele dier met een spray of poeder tegen vlooien te behandelen. Een geringe infectie kan maandenlang blijven bestaan. Probeer dus in een vroeg stadium de infectie door een grondige behandeling onder de knie te krijgen.

Cheyletiella

Deze mijt veroorzaakt een niet-ernstige huidaandoening. De grote witte mijten leven op het huidoppervlak en lijken net huidschilfers, maar als u ze van dichtbij of met een loep bekijkt kunt u ze zien bewegen. Ze komen veel voor hij pups, die in een kleine ruimte dicht 0peen gehouden worden (deze schurftsoort is zeer besmettelijk en kan op de mens overgaan).

De mijten veroorzaken ‘huidroos’ op de rug van het dier met lichte jeuk. Ze komen zowel bij de hond als bij de kat voor; bij de kat zijn echter de verschijnselen en de jeuk nog minder erg. Ter bestrijding kunt u de dieren 2 of 3 keer per week et vlooienpoeder of spray behandelen, gedurende 2 tot 3 weken.

Luizen

Een luis is een vleugelloos insekt met een plat lichaam. De luis voltooit zijn hele levenscyclus op het dier en is gemakkelijk te bestrijden. Hij kan buiten zijn gastheer maar enkele dagen in leven blijven. Er zijn twee soorten luizen: bijtende en bloedzuigende luizen. Luizen worden van het ene dier op het andere overgebracht door direct contact en via kam en borstel die voor meerdere dieren gebruikt worden. Ze veroorzaken veel jeuk en kunnen het dier zo’n last bezorgen, dat het geïrriteerd en onrustig wordt. De levens- cyclus van de luis duurt één tot drie weken.

De eieren — of neten zijn witte korreltjes die stevig aan de haren vastzitten. U kunt ze bestrijden door middel van poeder, spray of wassingen (zoals bij vlooien) en moet deze behandeling 2 of 3 keer om de één twee weken herhalen. Behandel tegelijkertijd alle dieren die met het besmette dier in contact zijn geweest.

Teken

Een teek vindt u als een koffieboongroot, insektachtig organisme aan de huid van het dier vastgehecht. Ze kunnen op elk deel van het lichaam voorkomen, maar zitten meestal rond de kop en onderaan de poten. Een teek doorloopt in zijn levenscyclus verscheidene stadia. Tijdens een deel van de cyclus voeden ze zich op andere gastheersoorten, zoals kleine knaagdieren of andere in het wild levende dieren.

Er bestaan ‘harde’ en ‘zachte’ teken, maar vooral de eerste soort kan voor onze huisdieren een probeem vormen. De tekenbeet op zichzelf is niet ernstig, maar in tropische en sub- tropische gebieden kunnen deze parasieten verscheidene besmettelijke ziekten overbrengen, zodat hun bestrijding daar erg belangrijk is

Probeer een teek nooit te verwijderen met een brandende sigaret! Als er maar enkele teken zijn kunt u ze met een watje alcohol (eau de cologne of bijv. gin) wrijven. De teek raakt hierdoor snel verdoofd en valt van het dier af, of kan met een pincet gemakkelijk uit de huid worden getrokken. In het laatste geval moet u de teek met de pincet of met uw vingers zo dicht mogelijk bij de huid vastpakken en met een draaiende beweging lostrekken (het is nl. belangrijk dat ook de kop wordt verwijderd). Om de teek te doden moet u hem verbranden, door het toilet spoelen of enkele minuten in alcohol houden.

Teken komen vooral veel voor in bosrijke streken en wel in laag struikgewas. Ze komen jn bepaalde tijden van het jaar voor. In Nederland bijvoorbeeld als de gemiddelde temperatuur boven de 10°C komt. De bestrijding buiten de gastheer is nagenoeg onmogelijk. Sommige tekensoorten in de tropen en ook een in ons land geïmporteerde soort leven in huizen en schuren tussen de vloeren en muren en in kieren en zijn ook moeilijk te bestrijden. Om te voorkomen dat uw huisdier veel last van teken heeft moet u hem regelmatig inpoederen of bespuiten met een insecticide of hem voortdurend een vlooienband laten dragen.

Schurftmijten

Deze zeer kleine insectachtige parasiet is met het blote oog nauwelijks zichtbaar. Er worden vier soorten schurft besproken, achtereenvolgens: demodex schurft, sarcoptes schurft (scabies), oorschurft en cheyletiella. Alle schurftmijten hebben een directe levenscyclus en brengen hun hele leven op een gastheer door. Ze kunnen buiten deze gastheer slechts enkele dagen in leven blijven.

Alle schurftsoorten, behalve demodex, zijn erg besmettelijk. De diagnose wordt in alle gevallen gesteld door microscopisch onderzoek van een huidafkrabsel.

Demodex schurft

Deze soort schurft komt in sommige hondenfamilies voor en wordt bij de geboorte door de moeder op de pups overgebracht (de enige manier waarop het van het ene dier op het andere kan overgaan). Als u ontdekt dat uw pas aangeschafte jonge pup demodex schurft heeft kunt u er mee teruggaan naar de verkoper en een andere pup nemen of uw geld terug vragen. Er bestaat een lichte vorm van demodex schurft, die geen jeuk geeft, maar slechts wat kale plekken rond de ogen, op de snuit en op de poten. Dit is in de meeste geval.. len goed te behandelen; het geneest ook vaak spontaan zodra het dier geslachtsrijp wordt. Een tweede en veel ernstiger vorm van de ziekte is die, waarbij complicaties optreden door bacteriële infectie van de huid. De huid is rood en verdikt en kan pus bevatten. De behandeling is langdurig en kostbaar, het is ook voor uw dierenarts beslist een moeilijk op te lossen probleem.
© 2008 - 2010 Sophocles, gepubliceerd in Diversen (Dier en Natuur) op 02-02-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Sophocles is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen


Reageer op het artikel "Dieren EHBO : Soorten parasieten II"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.