Biologische bestrijding - De bladrandkever

Sitona lineatus, de bladrandkever (Orde: Coleoptera; Familie: Curculionidae), heeft de gewoonte om te knabbelen aan de randen van bladeren van erwten en bonen. De kevers worden 5 mm lang, hebben een korte snuit en zijn grijs met donkergrijze lengtestrepen. Als ze gestoord worden, laten ze zich vallen. Er bestaan diverse andere Sitona soorten die vreten aan gecultiveerde planten, zoals rozen, lupinen en anjelieren.

Biologie

Volwassen bladrandkevers overwinteren in de grond of tussen plantenafval. In het vroege voorjaar komen ze te voorschijn en vreten aanvankelijk aan klaver en luzerne. In deze tijd vindt ook de paring plaats. Als de erwten en bonen boven de grond komen, trekken ze daar naar toe. Bij warm weer leggen ze hun eieren in de bodem.

De witte, pootloze larven die een week of twee later uitkomen, voeden zich gedurende vier weken met aanvankelijk de stikstofknolletjes die zich aan de wortels van de erwten en bonen bevinden en later ook met de wortels zelf.

De volgroeide larven verpoppen in de bodem en de volwassen kevers komen in juni - juli te voorschijn. Tot de herfst knagen ze aan de bladeren, waarna ze de plant verlaten om een geschikt plekje te zoeken om te overwinteren. Er is een generatie per jaar.

Schade

Het vreten aan de bladeren door de volwassen kevers is op zichzelf niet schadelijk voor het gewas. Echter, de kevers kunnen virussen overbrengen, zoals de schadelijke tuinbonenzaadvlekkenvirus en het echt tuinbonenmozaïekvirus, die beide, zoals de namen al aangeven, tuinbonen infecteren. De symptomen van beide virussen zijn dezelfde. De bladeren vertonen eerst een groen mozaïek of worden geel met geïsoleerde donkergroene plekjes. Uiteindelijk verschrompelen de bladeren en de zaden verkleuren of krijgen vlekken.

In droge jaren, als de opname van stikstof uit de grond gereduceerd is, kunnen de larven van S. lineatus ernstige schade veroorzaken door hun vraat aan de stikstofknolletjes.

Natuurlijke vijanden

Diverse sluipwespen (Orde: Hymenoptera; Familie: Braconidae) parasiteren de volwassen kevers, zoals Pygostolus falcatus en Microtonus aethiops. Ook worden veel kevers gegeten door vogels en spinnen en waarschijnlijk ook door roofvliegen (Orde: Diptera; Familie: Asilidae) en roofwantsen (Orde: Hemiptera) van de families der Nabiidae en Reduviidae.

Op de larven wordt gejaagd door duizendpoten en andere rovers die op en in de bodem leven, zoals muizen.

Behandeling

Verwijder en vernietig in de winter gevallen bladeren en ander afval om kevers die daarin overwinteren te doden.

Ofwel, houd de grond rond de aangetaste erwten of bonen schoon tijdens de zomer en herfst en bied de kever kunstmatige overwinteringsplekken aan, die u maakt door stroken golfkarton vlak boven de grond dicht rond de stengel van de planten te binden. Verwijder deze stroken in de winter en vernietig ze tezamen met de overwinterende kevers die zich erin hebben verstopt.

Meer plaaginsecten

Voor meer plaaginsecten en hun bestrijding, klik hier voor mijn special.