Stuifmeel en de verschillende kleuren

Stuifmeel zijn plantaardige zaadjes van bloemen die gemaakt worden in de helmknop bovenaan de meeldraad. Stuifmeel is nodig om planten te bevruchten waarvoor het van de ene plant naar de andere moet worden overgebracht. Dat overbrengen gebeurt door de wind of door dieren (insecten en vogels). Enkele plantensoorten bevruchten zichzelf zonder dieren of de wind.

Stuifmeel veroorzaakt soms hooikoorts

Planten waarbij de wind voor bestuiving zorgt, zoals gras en allerlei bomen met uitzondering van fruitbomen, hebben meestal onopvallende bloemen, omdat ze geen aandacht van dieren hoeven te trekken. Bij een lage luchtvochtigheid en warm weer produceren bomen en bloeiende grassen veel stuifmeel. Stuifmeelkorrels van dennen, berken, sparren en andere coniferen kunnen bij een krachtige wind afstanden van honderden kilometers afleggen. Bij productie van veel stuifmeel is die soms goed zichtbaar op auto’s en tuinmeubilair, waar het wel eens als zand van de Sahara wordt aangezien. Stuifmeel dat door de wind verplaatst wordt kan bij mensen hooikoorts veroorzaken.

Bijen als verspreiders van stuifmeel

Belangrijke verspreiders van stuifmeel zijn bijen. Zij verzamelen stuifmeel samen met nectar als voedsel voor bijenlarfjes. Het stuifmeel blijft aan de haartjes van de bij kleven. Bij de volgende bloem wordt een gedeelte achtergelaten op de stamper. Daardoor wordt de bloem bestoven en kan zich een vrucht gaan vormen. Zonder die bestuiving zouden veel bloeiende planten geen vruchten dragen. Maar er is ook sprake van een wisselwerking want zonder bloemen zouden bijen geen voedsel hebben.

Bijen naar één bloemsoort

Voor de bestuiving van hun gewassen huren fruittelers in het voorjaar bijenvolken in van imkers. Dit geldt voor de bestuiving van appels, peren, pruimen, kersen, bessen, frambozen, aardbeien en bramen. Onder glas en in kassen mogen bijen hun werk doen voor de bestuiving van onder meer augurken, courgettes en meloenen. Tevens worden veel groentezaden en bloemenzaden geteeld met behulp van bijen. Een voordeel daarbij is dat bijen steeds naar één bloemsoort gaan en er zodoende geen ongewenste varianten ontstaan.

Stuifmeelkleuren

Bij het zoeken naar bloemen schijnen bijen een voorkeur te hebben voor de kleur geel. Ondanks die zekere voorkeur van bijen voor een bepaalde kleur zouden ze te kust en te keur hun gang kunnen gaan in de rijke flora.

Oranje
goudsbloem, slaapmutsje, klein streepzaad, koningskaars en boerenwormkruid.

Oranjegeel
Heggerank en echte guldenroede

Wit
harig wilgenroosje Witachtig
grote kaardebol, prachtklokje en ruig klokje

Gebroken wit
reuze balsemien, wikke en pluimhortensia

Gebroken wit/licht beige
Korenbloem

Gelig wit
Bosrank

Ivoorwit
moesdistel

Vuilwit
zegekruid en grote kattenstaart

Vuilwit/licht beige
gewone engelwortel

Vuilwit/ivoorwitgroot kaasjeskruid, koninginnekruid en wilde cichorei

Geel
boekweit, gele mosterd, Sint-Janskruid en bijenboom

Licht geel
wilde reseda, blauwe spirea, teunisbloem en Japanse duizendknoop

Heel lichtgeel
Honingboom, engelenboom, fluweelboom en Chinese rhus

Felgeel
zonnebloem

Donkerblauw
phacelia

Zwart
moerasmuur

LichtgroenMoerasspirea

Lila-achtig
beemdkroon

Grijsachtig
wilde marjolein

Grijsbruin
struikheide