InfoNu.nl > Dier en Natuur > Vogels > Doping bij postduiven

Doping bij postduiven

Doping bij postduiven Overal waar mensen of dieren fysieke prestaties moeten leveren schuilt het gevaar dat mensen zichzelf of hun dieren middelen toedienen om kunstmatig de prestaties te verhogen. Al ruim en eeuw geleden werd doping al vastgesteld bij paardenwedrennen. Het waren efficiënte maar niet altijd ongevaarlijke middelen. Volgens dr. Patrick Derycke, dopingdeskundige bij postduiven, werden de paardenrennen wedrennen tussen de beste recepten in plaats van tussen de beste paarden. Nu worden de postduiven ook wel de ‘renpaarden van het luchtruim’ genoemd en het kon daarom ook niet uitblijven dat ook doping zijn intrede deed in de duivensport.

Doping of stimulering?

Tegen het stimuleren van de duiven om betere prestaties te leveren kan weinig tegen zijn. Binnen vele sporten is dat juist steeds de uitdaging. Uitgebalanceerde voeding, trainingsschema’s, krachttrainingen, hoogtetrainingen en noem maar op. Bij de duivensport zijn er gelijksoortige ontwikkelingen. Aanvankelijk werden postduiven op een zogenaamde natuurlijke wijze gehouden. Doffers en duivinnen bij elkaar, eieren leggen, broeden en jongen grootbrengen. Toen kwamen er liefhebbers die met hun duiven gingen spelen op weduwschap. De doffers en duivinnen werden gescheiden gehouden en na de wedvluchten en ook soms kort voor de wedvluchten, mochten de doffers en duivinnen kort bij elkaar zijn. Deze spelers waren zeer succesvol. De op natuurlijk gehouden duiven waren kansloos op de wedvluchten. Vele jaren later toonde dr. Stam aan dat een korte periodieke scheiding van de geslachten een positieve invloed had op de conditie van de duiven. Nu velen het weduwschap spelen is er natuurlijk geen echt voordeel meer te behalen met deze methode. Maar het zoeken naar betere resultaten ging gewoon door. Vliegen op dubbel weduwschap, het vliegen op weduwschap alleen met duivinnen. Maar ook het verduisteren en het bijlichten van de duiven. De duiven lieten daarbij vooral hun voordeel zien in het vasthouden van de veren, terwijl er geen enkele sprake was van welk gezondheids- of welzijnsrisico dan ook. Op dergelijke methoden kan weinig tegen zijn omdat er op geen enkele wijze sprake is van welzijnsaantasting. Deze methoden vallen dan ook nadrukkelijk onder stimulering en niet onder doping.

Na de paarden ook de duiven

Toen doping bij de paarden zo succesvol bleek waren er in de duivensport natuurlijk ook belezen mensen die met dergelijk trucs probeerden beter te presteren. Arsenicumverbindingen waren daarbij redelijk populair. Arsenicum heeft onder meer een positieve invloed op de spiermassa, conditie en de kwaliteit van de veren. Maar het is ook een giftige stof. Er waren tijden dat het een populaire stof was om mensen te vermoorden, In Frankrijk werd het bekend als ‘poudre de succession’ oftewel het ‘erfenispoeder’. Een risicovolle stof dus. Ook minder gevaarlijke stoffen werden geprobeerd zoals coffeïne. Een goedkoop middel oppeppend en overal verkrijgbaar. Koffiebonen werden, al dan niet verpakt in een beschermde laag, aan de duiven gegeven. Probleem bij cafeïne is dat het slechts kortstondig werkt en op het moment dat de duiven gelost worden zal veelal de werking geen invloed meer hebben.

Bron: Ton EbbenBron: Ton Ebben

Duivenmedicijnen- en supplementen

In de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw ontdekte de commerciële markt de duivensport en kwamen er steeds meer middelen op de markt die pretendeerden dat de duiven gezond bleven, de stofwisseling zou verbeteren, de rui voorspoedig zou laten verlopen en noem maar op. Ook kwamen er medicijnen tegen allerlei duivenziekten. De middelen waren niet zonder effect. De vluchten kenden een steeds sneller verloop. De tijden dat de vluchten soms dagen open stonden leken voorgoed voorbij. Voor de duiven en de duivensport was dit een positieve ontwikkeling. Maar tevens kwamen vroeg in de tachtiger jaren de eerste berichten over het gebruik van cortisone-houdende oogdruppels en zalven. Dit was het begin van experimenten met natuurlijke cortisonen en met synthetische corticosteroïden. De belangrijkste effecten zijn heel vitale duiven door een gunstige werking op de bovenste luchtwegen, een snelle omzetting van vetten in suikers en een geweldig ruiremmend effect waarbij jonge duiven in oktober nog een volle vleugel hadden. Maar er waren ook negatieve effecten op de gezondheid van de duiven. Onder meer de immuniteit verminderde en de duiven werden vatbaarder voor infecties, er was kans op nierfalen, gestoorde hormoonafscheidingen en kans op onvruchtbaarheid.

Doping in de duivensport

In 1996 werd door de Nederlandse Postduivenhouders Organisatie (NPO) een dopingreglement ingevoerd met als titel ‘Reglement oneigenlijk gebruik van substanties bij postduiven’. In 1997 werden de eerste controles gehouden. Men spreekt niet van doping, maar van oneigenlijk gebruik van substanties en geeft daarvoor de volgende definitie: Onder oneigenlijk gebruik van substanties bij postduiven wordt verstaan het blootstellen van duiven aan substanties, van welke aard dan ook, die schadelijk zijn voor duiven of waarvan redelijkerwijs verwacht kan worden dat ze schadelijk zijn voor duiven. De verboden middelen zijn:

MiddelBelangrijkste effecten
corticosteroïdenvitaliteit, schone bovenste luchtwegen, ruiremmend, snelle omzetting van vetten in sukers
anabole steroïdenstimuleert de eiwitsynthese, vergroot spiermassa
niet-steroïdale ontstekingsremmerspijnstillend, verbeterde ademhaling, ontstekingsremmer, bloedverdunner
bèta-agonistenvergroot zuurstofopname in het bloed
diureticavochtafdrijvers

Diuretica is niet gericht op het verbeteren van de prestaties, maar het zijn vochtafdrijvers die tot doel hebben de verboden stoffen snel uit het lichaam te doen verdwijnen. Deze stoffen worden ook wel maskerende middelen genoemd. De overige genoemde stoffen kunnen schadelijk zijn voor de duif en zijn daarom verboden.

De Controles

De controles worden gehouden door opgeleide en gediplomeerde controleurs van de NPO. Via een nauwkeurig omschreven protocol wordt er bij de duiven mest verzameld. Uitscheiding van de mest via de cloaca bevat eveneens ook urine. Via externe laboratoria wordt de mest onderzocht. Bij een positieve test wordt de zaak voorgelegd aan een Tuchtcollege die de zaak in onderzoek neemt, de partijen hoort en een uitspraak doet. Bij een zaak waar doping bewezen wordt gevonden wordt veelal een schorsing van drie tot vier jaar uitgesproken en de betaling van de kosten van de onderzoeken van het laboratorium evenals van de proceskosten. De eerste jaren werden er steeds enkele dopinggebruikers opgespoord, maar het aantal wordt steeds geringer en daarmee lijken de controles effect te hebben. Er zijn nu jaren bij dat geen enkel positief dopinggeval meer wordt aangetroffen.

Medische behandeling

Soms kan het noodzakelijk of gewenst zijn dat uit veterinaire overwegingen door een dierenarts medicijnen worden voorgeschreven die verboden substanties bevatten. In het dopingreglement is daarvoor een regeling opgenomen. Duiven die een veterinaire behandeling ondergaan met een of meer van de verboden stoffen, nemen niet deel aan wedvluchten en worden in een van de overige duiven afgescheiden ruimte gehouden. De eigenaar van de duiven dient de dierenarts te vragen naar een verklaring met medische gegevens. De eigenaar stuurt deze verklaring per omgaande naar de NPO. Er is na de behandeling een wachttijd van 21 dagen waarin de behandelde duiven niet aan wedvluchten mogen deelnemen.

Aansturing dopingcontroles

Het hoofdbestuur van de NPO heeft vele jaren de controles aangestuurd. Men heeft vanaf 2015 dit overgelaten aan de Nederlandse Doping Autoriteit Duivensport, de NDAD. De NDAD is een onafhankelijk dopingorgaan zoals we dat ook in paardensport kennen. Dr. Patrick Derycke is leider van dit orgaan. Op vraag van de NPO, maar ook op vraag van afdelingsbesturen of andere organisaties, kan men besluiten dopingcontroles uit te voeren. Met Patrick Derycke heeft de NPO zonder meer een zeer deskundige persoon aangetrokken die Nederland rijk is op het gebied van doping bij postduiven. Ook in Europa wordt hij als gezien als een autoriteit op het gebied van doping bij postduiven.

Lees verder

© 2015 - 2019 Linus, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Doping in de sportmijn kijk opDoping in de sportMensen zijn altijd bezig om betere en hogere sportprestaties te leveren. Is het niet om het financiële gewin, dan is er…
Met doping naar de gouden medaille. Verboden middelenMet doping naar de gouden medaille. Verboden middelenDoping, ook bij voorgaande Olympische Spelen en andere sport evenementen, speelde doping altijd wel een rol. Vroeg of la…
Biologisch paspoort: spoort doping opBiologisch paspoort: spoort doping opThomas Dekker gaat in 2009 niet naar de Tour de France omdat er in zijn bloed dynepo zou zijn aangetroffen. Dit kon word…
Beter sporten door vochtverliesBeter sporten door vochtverliesBij veel sporten heeft men wedstrijdvoordeel door een lager lichaamsgewicht, mits de energieproductie op peil blijft. Sp…
Wielrennen en dopingWielrennen en dopingDoping zorgt al jaren lang voor een donkere wolk boven de wielersport. Het drijft wielrenners tot waanzin dat ze om de h…
Bronnen en referenties
  • Inleidingsfoto: Ton Ebben
  • Reglement Oneigenlijk Gebruik van Substanties bij Postduiven N.P.O. (09-05)-1
  • www.duivenarts.nl
  • Afbeelding bron 1: Ton Ebben

Reageer op het artikel "Doping bij postduiven"

Plaats als eerste een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Infoteur: Linus
Gepubliceerd: 03-10-2015
Rubriek: Dier en Natuur
Subrubriek: Vogels
Special: Postduiven
Bronnen en referenties: 4
Schrijf mee!