Doping bij postduiven
Overal waar mensen of dieren fysieke prestaties moeten leveren schuilt het gevaar dat mensen zichzelf of hun dieren middelen toedienen om kunstmatig de prestaties te verhogen. Al ruim en eeuw geleden werd doping al vastgesteld bij paardenwedrennen. Het waren efficiënte maar niet altijd ongevaarlijke middelen. Volgens dr. Patrick Derycke, dopingdeskundige bij postduiven, werden de paardenrennen wedrennen tussen de beste recepten in plaats van tussen de beste paarden. Nu worden de postduiven ook wel de ‘renpaarden van het luchtruim’ genoemd en het kon daarom ook niet uitblijven dat ook doping zijn intrede deed in de duivensport.Doping of stimulering?
Tegen het stimuleren van de duiven om betere prestaties te leveren kan weinig tegen zijn. Binnen vele sporten is dat juist steeds de uitdaging. Uitgebalanceerde voeding, trainingsschema’s, krachttrainingen, hoogtetrainingen en noem maar op. Bij de duivensport zijn er gelijksoortige ontwikkelingen. Aanvankelijk werden postduiven op een zogenaamde natuurlijke wijze gehouden. Doffers en duivinnen bij elkaar, eieren leggen, broeden en jongen grootbrengen. Toen kwamen er liefhebbers die met hun duiven gingen spelen op weduwschap. De doffers en duivinnen werden gescheiden gehouden en na de wedvluchten en ook soms kort voor de wedvluchten, mochten de doffers en duivinnen kort bij elkaar zijn. Deze spelers waren zeer succesvol. De op natuurlijk gehouden duiven waren kansloos op de wedvluchten. Vele jaren later toonde dr. Stam aan dat een korte periodieke scheiding van de geslachten een positieve invloed had op de conditie van de duiven. Nu velen het weduwschap spelen is er natuurlijk geen echt voordeel meer te behalen met deze methode. Maar het zoeken naar betere resultaten ging gewoon door. Vliegen op dubbel weduwschap, het vliegen op weduwschap alleen met duivinnen. Maar ook het verduisteren en het bijlichten van de duiven. De duiven lieten daarbij vooral hun voordeel zien in het vasthouden van de veren, terwijl er geen enkele sprake was van welk gezondheids- of welzijnsrisico dan ook. Op dergelijke methoden kan weinig tegen zijn omdat er op geen enkele wijze sprake is van welzijnsaantasting. Deze methoden vallen dan ook nadrukkelijk onder stimulering en niet onder doping.Na de paarden ook de duiven
Toen doping bij de paarden zo succesvol bleek waren er in de duivensport natuurlijk ook belezen mensen die met dergelijk trucs probeerden beter te presteren. Arsenicumverbindingen waren daarbij redelijk populair. Arsenicum heeft onder meer een positieve invloed op de spiermassa, conditie en de kwaliteit van de veren. Maar het is ook een giftige stof. Er waren tijden dat het een populaire stof was om mensen te vermoorden, In Frankrijk werd het bekend als ‘poudre de succession’ oftewel het ‘erfenispoeder’. Een risicovolle stof dus. Ook minder gevaarlijke stoffen werden geprobeerd zoals coffeïne. Een goedkoop middel oppeppend en overal verkrijgbaar. Koffiebonen werden, al dan niet verpakt in een beschermde laag, aan de duiven gegeven. Probleem bij cafeïne is dat het slechts kortstondig werkt en op het moment dat de duiven gelost worden zal veelal de werking geen invloed meer hebben.
Duivenmedicijnen- en supplementen
In de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw ontdekte de commerciële markt de duivensport en kwamen er steeds meer middelen op de markt die pretendeerden dat de duiven gezond bleven, de stofwisseling zou verbeteren, de rui voorspoedig zou laten verlopen en noem maar op. Ook kwamen er medicijnen tegen allerlei duivenziekten. De middelen waren niet zonder effect. De vluchten kenden een steeds sneller verloop. De tijden dat de vluchten soms dagen open stonden leken voorgoed voorbij. Voor de duiven en de duivensport was dit een positieve ontwikkeling. Maar tevens kwamen vroeg in de tachtiger jaren de eerste berichten over het gebruik van cortisone-houdende oogdruppels en zalven. Dit was het begin van experimenten met natuurlijke cortisonen en met synthetische corticosteroïden. De belangrijkste effecten zijn heel vitale duiven door een gunstige werking op de bovenste luchtwegen, een snelle omzetting van vetten in suikers en een geweldig ruiremmend effect waarbij jonge duiven in oktober nog een volle vleugel hadden. Maar er waren ook negatieve effecten op de gezondheid van de duiven. Onder meer de immuniteit verminderde en de duiven werden vatbaarder voor infecties, er was kans op nierfalen, gestoorde hormoonafscheidingen en kans op onvruchtbaarheid.Doping in de duivensport
In 1996 werd door de Nederlandse Postduivenhouders Organisatie (NPO) een dopingreglement ingevoerd met als titel ‘Reglement oneigenlijk gebruik van substanties bij postduiven’. In 1997 werden de eerste controles gehouden. Men spreekt niet van doping, maar van oneigenlijk gebruik van substanties en geeft daarvoor de volgende definitie: Onder oneigenlijk gebruik van substanties bij postduiven wordt verstaan het blootstellen van duiven aan substanties, van welke aard dan ook, die schadelijk zijn voor duiven of waarvan redelijkerwijs verwacht kan worden dat ze schadelijk zijn voor duiven. De verboden middelen zijn:Middel | Belangrijkste effecten |
---|---|
corticosteroïden | vitaliteit, schone bovenste luchtwegen, ruiremmend, snelle omzetting van vetten in sukers |
anabole steroïden | stimuleert de eiwitsynthese, vergroot spiermassa |
niet-steroïdale ontstekingsremmers | pijnstillend, verbeterde ademhaling, ontstekingsremmer, bloedverdunner |
bèta-agonisten | vergroot zuurstofopname in het bloed |
diuretica | vochtafdrijvers |