InfoNu.nl > Dier en Natuur > Huisdieren > Feline Infectieuze Peritonitis (FIP) dodelijke kattenziekte

Feline Infectieuze Peritonitis (FIP) dodelijke kattenziekte

Feline Infectieuze Peritonitis (FIP) dodelijke kattenziekte Je schrikt je rot. Je kat is ziek met veel vage klachten die niet direct te plaatsen zijn. Je gaat naar de dierenarts en dan afwachten. De dierenarts vertelt je dat je kat FIP heeft. Een dodelijke ziekte die niet te genezen valt. Dan hoor je ook dat er de laatste tijd opvallend veel katten in de praktijk komen met dezelfde ziekte allemaal jong, zo rond de vier tot zes maanden. Maar wat is FIP? Hoe komen ze er eigenlijk aan? Kan je het voorkomen?

Wat is FIP?

Als je honderd willekeurige katten van de straat zou halen dan zijn er gemiddeld tachtig die drager zijn van het coronavirus. Een onschuldig, virus die hooguit wat diarree klachten kan veroorzaken. Het virus kan echter muteren naar de vorm die FIP veroorzaakt. Ongeveer 1 tot 5 % van de seropositieve katten kan FIP ontwikkelen. Alle katten die besmet raken gaan dood. Soms kunnen symptomen enige tijd bestreden worden zodat het leven nog wat opgerekt kan worden maar uiteindelijk zal de kat sterven.

Een kat die ooit besmet is door het coronavirus hoeft niet ziek te worden maar blijft wel drager van het virus en kan daarmee andere katten besmetten. Ze besmetten elkaar via ontlasting (kattenbak), urine en speeksel.

Muteren van het coronavirus

Dit FIP virus kan macrofagen (=bepaald type ontstekingscel) binnendringen en zich zo vermenigvuldigen. Zo komt het in het bloed terecht en wordt door het hele lichaam verspreidt. Het lichaam zal zich afzetten tegen deze geïnfecteerde macrofagen. Zogenaamde immuuncomplexen worden gevormd die vastlopen in kleine bloedvaatjes. Hierdoor kunnen ontstekingen ontstaan in en rond deze bloedvaatjes en verschillende organen.
Het is onbekend wanneer het muteert maar wel is duidelijk dat de mutatie afhangt van een aantal omstandigheden: bijvoorbeeld de virusstam, erfelijk bepaalde afweer van de kat, andere virusinfecties en van stress (bijvoorbeeld teveel katten, dracht en geboorte, verhuizing naar nieuwe eigenaar, nieuwe kat in de groep) spelen een belangrijke rol. In de praktijk blijkt dat katten jonger dan twee en ouder dan tien jaar eerder FIP krijgen. De laatste jaren ziet men in de klinieken opvallend veel jonge katten tussen de vijf en acht maanden oud.

Symptomen

Er zijn twee vormen van FIP:

Bij de natte vorm betreft het de acute vorm er hoopt zich veel vocht op in de buikholte en/of borstholte. Deze katten zijn erg ziek, hebben vaak hoge koorts en een dikke buik

Bij de droge vorm gaat het om de chronische vorm waarbij in verschillende organen ontstekingen ontstaan. Bijvoorbeeld in de lever, de nieren, de ogen en de hersenen.

Algemene symptomen, afhankelijk van waar de ontstekingen zich bevinden, zijn:
  • Slecht eten
  • Koorts
  • Slechte vacht
  • Lusteloosheid/sloomheid
  • Slechte groei
  • Vermageren
  • Oogontstekingen
  • Dikke volle buik door vocht in buik
  • Benauwdheid door vocht in borstholte
  • Gele slijmvliezen en huid (als lever is aangetast)
  • Braken en diarree
  • Epileptische aanvallen
  • Neurologische verschijnselen

Jonge katten zijn vaak kleiner dan hun leeftijdgenoten.

De juiste diagnose

In het bloedbeeld kan het coronavirus in de gewone vorm en de 'zojuist' gemuteerde vorm niet van elkaar onderscheiden worden. Bovendien zijn veel katten dragers van het coronavirus.

Er kan wel naar het eiwitbreedspectrum gekeken worden. De ervaring leert dat een bepaald verhoogd getaal in combinatie met de symptomen een redelijk betrouwbaar beeld geeft. Echter de meest betrouwbare diagnose kan pas gesteld worden na het overlijden of bij een dikke buik. Dan treft men geel draden trekkende vocht aan in de buikholte.

FIP is helaas (nog) niet te behandelen, men kan hoogstens symptomen bestrijding toepassen.

Wat kun je doen?

Of je het kan voorkomen is moeilijk te zeggen. Vroeger lieten ze in de Catterries alle katten binnen een groep inslapen. Later bleek dat het eigenlijk zeer zelden voorkomt dat een tweede kat binnen de groep FIP krijgt.

Er kan geprobeerd worden stressvolle situaties te vermijden.
  • Denk daarnaast aan de kattenbak, maak deze zelf goed schoon maar ook de omgeving. Bij diarree is dat uiteraard nog belangrijker. Zet de bak niet te dicht bij de etensbakjes.
  • Houd je kattengroep constant, liever niet te vaak een nieuwe kat introduceren.
  • Vermijd stresssituaties zoals shows en kattententoonstelingen.
  • Zorg voor goede voeding
© 2008 - 2019 Hoptunaa, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Kattenziektes en vaccinatiesKattenziektes en vaccinatiesEen kattenleven wordt bedreigd door diverse virusziekten. Tegen de meeste van deze ziekten is een beschermende vaccinati…
Verkoudheid wordt veroorzaakt door een coronavirusVerkoudheid wordt veroorzaakt door een coronavirusVerkoudheid wordt veroorzaakt door een virus. De belangrijkste virussen hierbij zijn het rhinovirus, coronavirus en het…
Toxoplasmose: symptomen, diagnose, behandeling en oorzaakToxoplasmose: symptomen, diagnose, behandeling en oorzaakToxoplasmose is een infectieziekte die van dieren via parasieten op mensen wordt overgebracht. De infectie kan niet alle…
Kattenziekten op een rijKattenziekten op een rijAls een kat goed wordt verzorgd, is de kans minder groot dat hij ziek wordt. Toch kan elke kat ziek worden. Een kat die…
Kattenkrabziekte: wat valt er over te weten?Kattenkrabziekte: wat valt er over te weten?Kattenkrabziekte is een infectie die kan optreden na de krab of de beet van een (jonge) kat. De meeste mensen merken er…
Bronnen en referenties
  • Inleidingsfoto: Greekfood-tamystika, Pixabay
  • Informatiefolder Dierenkliniek Wilhelminapark te Utrecht "Virus ziekte bij de kat FIP: Feline Infectieuze Peritonitis"
  • Dierenkliniek Stevinstraat te Scheveningen

Reageer op het artikel "Feline Infectieuze Peritonitis (FIP) dodelijke kattenziekte"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Reacties

Knockaert Kathy, 20-12-2015 22:22 #43
Wij hadden al 5 jaar een britse poes en alles ok. Wij kochten vorige zomer in een cattery speciaal voor britjes en niet goedkoop 2 nieuwe lieverds. Na lang wachten en verschillende bezoekjes mochten ze eindelijk de reis naar hun nieuwe thuis meemaken. De oudste poes was makkelijk. Eén van de kleintjes kreeg al hou een heel dikke buik en werd wat sloom. Na enkele weken werd FIP geconfronteerd in natte vorm en we hebben dit schatje maar 6 weken bij ons mogen hebben. Tot ons groot verdriet werd het tweede kleintje ook ziek, wij dachten eerst dat zij treurde naar haar zusje, maar na verschillende pogingen en miserie dit kleintje te doen eten, wekenlang dag en nacht na bloedtest ook Fip. Dit kom volgens de cattery niet en was zogezegd niet besmettelijk maar wij zaten terug met de angst. Ze is nu in mei 1 jaar geworden en doet het supergoed (de liefste poes van de wereld) maar deze week een niesje en een hoestje? Poes 40 gr koorts, grote paniek! Toch niet weer die fip? Wij vragen ons af of dit nog kan na enkele jaren? De ongerustheid blijft en we willen haar niet kwijt? Iemand ook dit resultaat?

Ineke, 16-12-2015 15:17 #42
Mijn tienjarige poes kreeg van de week ineens neurologische storingen, ze liep alsof ze dronken was, tot mijn grote verdriet heeft ze hoogstwaarschijnlijk FIP. Mijn grootste angst bleek waarheid. Gisteren heeft de dierenarts haar een injectie gegeven met dextromehtarfon (weet niet of ik het goed schrijf), sinds vanmorgen loopt ze weer redelijk goed. Ze eet goed en valt niet af, de dierenarts was er vanmorgen en vertelde dat het nu een hele tijd goed kan gaan, maar ik ben zo bang dat als de medicatie is uitgewerkt de neurologische klachten terugkomen. Volgens de dierenarts hoeft dit niet, mijn kat heeft de droge vorm van FIP. Heeft iemand hier ervaring mee? (met een zwalkende kat) en kan dit weer over gaan? Of is dit de laatste fase van de ziekte? Ondertussen heb ik het niet meer, mijn lieve poezenkind.

Dora Seele, 23-06-2015 20:35 #41
Ik heb 2 maanden geleden een kat uit Spanje gekregen Hij bleek fipvirus te hebben.Heb tot mn verdriet hem in laten slapen. Nu krijg ik de 9e weer een kat uit Spanje die is bijna 2 jaar. heb zelf 3 katten in de leeftijd van 2 4 en bijna 7 jaar. Krijgen mijn katten nu ook het fipvirus en de kat uit Spanje ook? 2 katten worden in aug ingeënt tegen kat en nies ziekte. 1 kat is al ingeënt en moet in jan 2016. wat adviseert u mij? Reactie infoteur, 29-06-2015
Hoi
Wat vervelend dat de eerste kat is overleden gecondoleerd.
Over je nieuwe maatje: echt even langs de dierenarts gaan! Of de andere katten het hebben is niet te zeggen: het coronavirus hebben veel katten al bij zich en vaak uit het zich als ze jong zijn of juist wat ouder en zwakker. De inentingen zijn goed maar hebben geen effect op de FIP. Hou je andere katten dus goed in de gaten maar vraag ook of ze in Spanje weten of ze mogelijk FIP heeft. Daarnaast volg je gevoel: zie je een verandering bij je katten: laat ze nakijken en ik adviseer om wanneer de katten toch eens bloed moeten afnemen vraag dan of ze het willen checken.
Veel succes en ik hoop dat alles goed gaat nu

Hoptunaa

Bianca Punie, 05-05-2015 21:38 #40
Wij zijn gisteren naar de dierenarts geweest voor onze Lisa die niet meer wilde eten of drinken. Enkel nog maar slapen en niet meer kwam fletsen.
Na een bloedonderzoek kwam ook hier FIB als diagnose.
Ze heeft vandaag een spuitje cortisonen gekregen om zo hopelijk even op te klaren.
Iemand ervaring met cortisone via pilletjes? Want als het zou werken, wil ik ze graag stabiliseren met medicatie, zolang ze het kan uiteraard.

En wij hebben nog een tweede poes, waar ik nu natuurlijk ook schrik voor heb.
Hou ik ze liever gescheiden? Of maakt het niet echt uit?
De zieke kat heeft geen diarree (misschien een belangrijk detail).
Alvast bedankt! Reactie infoteur, 29-06-2015
Hallo Bianca

Je hebt al een tijdje geschreven en ik was niet eerder in de gelegenheid te antwoorden. Heb je inmiddels al meer informatie? Je andere kat kan besmet zijn maar dat wil nog niet zeggen dat ze er ziek van wordt. Je kan het laten testen alleen zegt het niet zoveel, je kan het alleen zien als het nu ontwikkeld, als ze nu ziek is. Vraag een advies aan je dierenarts: wat schatten zij in? In mijn geval hebben bijna alle katten die hij kende (cattery) het coronavirus en zijn er andere katten overleden. Maar de twee katten die ik nog in huis heb en ten tijde van zijn ziekte in huis waren zijn allebei gezond en wel (11 en 13 jaar) en het is nu al minstens 6 jaar verder…

Succes en veel liefde
Hoptunaa

Np, 19-10-2014 11:18 #39
Onze poes van 9 en een half jaar is een echte stress poes. Ze is grootgebracht met de fles vanaf dat ze drie dagen was. Moederpoes was toen doodgereden. Ze is bang voor vreemden en andere katten. In juli kregen we weer een kitten erbij. Omdat we onze andere kat een halfjaar eerder was doodgereden en onze poes begon zich helemaal kaal begon te slikken door de stress van het verlies. Het kitten werd na een maand ineens erg ziek. Hoge koorts en hij zakte door z, n pootjes. De DA dacht dat het een bacterie was, veroorzaakt doordat hij een niet erg vriendelijke kennismaking had gehad met een buurhond. Omdat ik nergens een verwonding zag bij het kitten, ben ik toen gaan zoeken op het internet en kwam uit op het coronavirus. Het kitten herstelde gelukkig snel en ik besteedde er geen aandacht meer aan.
MAAR… sinds die tijd ontwikkeld onze poes een buik alsof ze zwanger is, ze valt af en slaapt nóg meer. Ze braakt elke dag wel één tot twee keer, heeft geen diarree, en oogt niet ziek. Haar vacht glanst mooi maar de haren staan wel wat rechtop op haar rug. Af en toe vind ik dat ze warm aanvoelt. Toen dacht ik ineens weer aan het verhaal dat coronavirus FIP veroorzaker kan zijn. Met haar naar de DA gaan is voor haar een enorme stressvolle gebeurtenis en is daar echt onhandelbaar, zó bang is ze dan. Anders was ik al met haar bij de DA geweest. Nu mijn vraag: kan een poes FIP hebben, maar niet ziek lijken?

Leneke, 22-01-2014 23:36 #38
Mijn lieve kater Lucky van elf moest zijn laatste spuitje krijgen door geelzucht, sinds mijn man is overleden (dat waren echt twee handen op een buik) geen dag van zijn ziekbed geweest en nadien is hij echt beginnen treuren om zijn baasje, volgens mij is het door stress en verdriet en gemis. kan dat? Reactie infoteur, 14-04-2014
Beste Leneke,

Ten eerste gecondoleerd met het verlies van twee belangrijke levensmaatjes. Wat u beschrijft over verlies van de baas en dat het huisdier dan ook sterft lees je regelmatig. Ik kan me persoonlijk dan ook niet voorstellen dat het geen verband zou hebben. Maar wat soms ook gebeurd is dat katten al iets onder de leden hebben en dat dan openbaart na een periode van stress. Maar ik zou me richten op de positieve kant van het trieste gebeuren: dat u de sterke vriendschap tussen uw man en Lucky van dicht bij heeft mogen meemaken en dat ze nu samen zonder pijn en ziekte zijn.

Veel sterkte

Anneleen

José, 17-01-2014 13:51 #37
Gisteren heb ik onze doodzieke Bommel moeten laten inslapen 1 dag nadat wij de diagnose natte FIP hadden gekregen. Pas sinds 2 dagen merkte ik dat hij niet meer at en praktisch alleen nog maar lag te slapen. Daarbij kreeg hij een hele dikke buik. Hij was een lieve en mooie lilac Britse Korthaar van pas 5 maanden die wij samen met zijn blauwe broertje sinds 2 maanden bij ons hadden. Hij was wel altijd al rustig, en ook wel een beetje angstig. Hij was het tegenovergestelde van zijn broertje Ollie B. die ontzettend speels en nieuwsgierig is en veel kattekwaad uithaalt. Wij dachten dat het een verschil in karakter was, maar nu gaan we denken dat hij misschien vanaf het begin al een beetje ziek was. Hij was in ieder geval wel heel stressgevoelig wat ook een rol kan spelen heb ik gelezen. Vannacht hebben wij hem hier nog even in een doos gehad zodat zijn broertje afscheid van hem kon nemen. Hartverscheurend zoals hij bij hem in dat doosje kroop. Ollie B. miauwde vannacht zo verschrikkelijk dat ik hem maar op mijn bed heb laten slapen. Hij de hele nacht hard spinnen en ik wakker liggen. Hij volgt me vandaag de hele dag overal waar ik ga en sta. Ik twijfel ook of er nog een nieuw vriendje voor hem moet komen, nu hij zeker ook virusdrager is. Er is omtrent deze ziekte zoveel verschillende informatie. Voorlopig moeten we eerst dit verdriet verwerken. Reactie infoteur, 18-01-2014
Beste José, heel veel sterkte met het dragen van het verlies van Bommel. Dikke knuffel voor Ollie B die zijn maatje wel zal missen. Groetjes Anneleen

Sad, 02-11-2013 09:24 #36
Mijn lieve katertje Bikkel van 13 weken bleek ook fip te hebben. Ik had hem net 2 weken in huis. Dolblij waren we met hem. Hij was wel heel rustig. Speelde niet, sliep heel veel. Zonderde zich af. We dachten dat hij misschien even moest wennen aan zijn nieuwe thuis. Bikkel was wel ontzettend lief, zodra je tegen hem ging praten ging hij al knorren. En kroelen dat hij deed! Als een baby in je armen. Hij had een dik rood oortje viel ons opeens op. Dus naar de dierenarts. Ook had hij een duk buikje, maar daar maakten wij ons geen zorgen om, alle kleine katjes hebben wel een beetje een dik buikje? Bovendien at hij ontzettend goed. Geen diarree, goede poep! Eenmaal bij de arts bleek hij 40,5 graden koorts te hebben. We kregen antibiotica mee en pijnstillers/koortsverlagers. 3 dagen geven en dan terugkomen. Dierenarts maakte zich zorgen om zijn buikje. Wij erg ongerust. Eenmaal thuis sloeg de medicatie niet aan. Hij was nog steeds super lief en kroelerig maar hij bleef lusteloos. Terug naar de da. Daar bleek hij nog steeds hoge koorts te hebben. Echo. Toch geen vocht te zien in zijn buikje. Wel flink ontstoken darmen.
Dierenarts sprak zijn vermoeden uit: fip.
Steek in mijn hart. Dus toch. Ondanks dat er geen vocht te zien was. De hoge koorts, lusteloosheid, onsteking darmpjes en oortjes, geen reactie op de medicatie, dat waren duidelijk kenmerken van het fipvirus. Hij zou alleen maar sterker achteruit gaan. Dat wilden we hem natuurlijk besparen. Zo ziek dat hij nu al was! Wat een beslissing. Een jong diertje hoort een leven voor zich te hebben! Kapot van verdriet. Ook in verwarring. Dik buikje toch geen vocht. Natte of droge fip? Geen idee. Wat een ellende. Arme Bikkel. Zo lief. Zo ziek. Nu rust kleine lieve schat

Veerle, 15-10-2013 20:48 #35
Hallo
Wij hebben ook een kater van 2.5 jaar whisky, is nu ook vastgesteld dat hij FIP geeft. Zijn buik is opgezwollen van het vocht maar hij beweegt, eet, en drinkt nog. Hoe weet je of je poes afziet dan?

Jessy, 23-08-2013 10:26 #34
Ik heb gister te horen gekregen dat mijn kat hoogstwaarschijnlijk FIP heeft. Ik ben er echt kapot van! Ze is pas 1,5 jaar en echt de liefste kat die ik ooit gezien heb! Vanaf het begin dacht ik al dat er iets aan de hand was. Haar groei bleef ontzettend achter en vrij regelmatig was ze weer een paar dagen ziek. Omdat ze nooit speelde en zo vaak sliep leek het ons leuk een speelkamaraadje te hebben. Toen zagen we ineens het verschil met een gezonde kat. Die kleine is levendig, super nieuwschierig en blaakt van gezondheid, zijn vacht glimt, hij eet goed, is actief. Een maand geleden kreeg ze een ontstoken oog en
Niets hielp om deze beter te laten worden. De dierenarts zei dat het oog ontstoken was omdat er waarschijnlijk een nagel van de kittenmin was gekomen bij het stoeien, maar kon geen wondje vinden. Het oog was echt van binnen ontstoken en er kwam een vreemde waas over haar oog. Ze viel af en wilde minder eten (at al niet veel). Ze weegt nu 1,6 kilo heel weinig voor een 1,5 jaar oude kat. Ondertussen ging mijn dierenarts rustig verder met het behandelen van haar oog waar totaal geen verbetering in zat. Ik ben in totaal 6 weken lang elke week langs de dierenarts geweest. Ik besloot een
Andere dierenarts te bezoeken en deze schrok behoorlijk. Ze vond mijn 1,5 jaar oude kat eruit zien als een 4 maanden oude kitten en gaf meteen aan dat het foute boel was. Toen kwam ze met FIP iets waar ik nooit van gehoord had. Thuis ben ik gaan opzoeken wat het precies inhield en ik las de symptomen. Lusteloos, koorts, groeiachterstand, oogontsteking, braken en diarree, slecht eten, afvallen. Al deze symptomen heeft ze nu wist ik het zeker. De dierenarts heeft mij geadviseerd haar uit haar te laten inslapen als ze teveel pijn heeft. Ik ben het hiermee eens haar leven moet dierwaardig zijn en ik wil haar niet voor mezelf laten leven als ik haar daar geen plezier mee doe. Maar hoe kan ik zoiets beslissen, wanneer is het genoeg? Hoe kun je bepalen
Voor een beestje waarvan je zoveel houd dat het genoeg geweeest is? Het lastige is ook die ups en downs. De afgelopen 2 dagen kroop ze weer op schoot, liep in de ronten en eet en drinkt weer goed. Ik hoop dat deze 'goede periode' nog even doorzet!

Alex, 02-03-2013 20:29 #33
Onze 5 maanden oude sibeer Lodewijk was sinds de dag dat we 'm kregen al niet lekker. Zachte (soms bloederige) ontlasting, at weinig en reageerde niet op speelgoed. Zelfs een laserpen keek-ie niet naar om. Na wat tevergeefde medicatie is na bloedonderzoek FIP vastegesteld (voor zover dat kan). Inmiddels heeft het arme dier een oogontsteking en kan geen meter meer lopen zonder om te vallen. Toch "klaagt" ie niet, eet zelfs meer en komt nog graag op schoot liggen spinnen. Wanneer is dan het juiste moment om het in te laten slapen?

Aan iedereen die in een vergelijkbare situatie zit of zat: heel veel sterkte. Lodewijk is mijn eerste katje en ik had geen idee dat je zo snel zó gehecht kon raken aan zo'n beestje.

Irene, 20-12-2012 15:12 #32
Vorige maand is onze 12 jarige kater ziek geweest. Hij wilde niet eten en niet drinken. Naar de DA geweest was niets te vinden infuus met vocht en blikje voer weer naar huis. Sinds maandag het zelfde verhaal niet eten niet drinken. Lusteloos. Gisteravond naar DA geweest bloedtest gedaan alle organen waren goed. Verder getest op kattenaids. Vandaag uitslag negatief. Na infuus constant aan het overgeven schuimig geelwit. Nog steeds niet eten en drinken. Wie weet wat voor plaatje hier bij past is dit ook vals negatieve fip

Marian Nas, 19-12-2012 13:33 #31
Mijn katertje die ik 3 weken geleden bij cattery Drakensteyn in Hilversum gekocht heb Britsekorthaar, moeten laten inslapen gister. Na 3 weken dokteren geen resultaat helaas punctie buik diagnose F.I.P. Ik had er nog nooit van gehoord. Ik vrees nu voor mijn andere kater van anderhalf. Kan ik iets doen om mijn andere kater te beschermen of ben ik al te laat?

Nicole, 10-08-2012 14:51 #30
Hallo, iedereen die een kat op poes heeft die aan FIP lijdt zal er vroeg of laat, meestal veel te vroeg afscheid van moeten nemen… zo ook ik 2 x.
5 jaar geleden heb ik twee kittens, twee broertjes uit 1 nest gekocht, Jimmy & Jackie, Heilige birmaan. Dolgelukkig met elkaar en wij dolgelukkig met de twee. Na 1 1/2 jaar werd Jackie ziek, mager, geel oogwit, overigens geen dikken buik, na 1 week dokteren in laten slapen, heel triest. Nu 2 jaar verder en Jimmy ondertussen 5 jaar is Jimmy al bijna 1 jaar ziek, slecht eten, mager, futloos… met tijd en wijlen gaat het beter, maar brokjes eet hij al lang niet meer en wordt 2x per dag met nat voer bijgevoerd.
Dat is nu 1 jaar goed gegaan, tot nu…
Sinds 1 week eet hij nauwelijks meer, lusteloos, oogontstekingen… e.d…
Nu zitten we op het punt hoever ga ik, hij komt nog wel af en toe, en geeft zelf nog niet op… Als het weekend verder achteruit gaat of niet beter wordt… tja… dierwaardigheid kiezen boven wat ik wil…
afwachten, maar ziet er slecht uit…
Voor iedereen in zo`n soortgelijke situatie, veel sterkte
Gr. Nicole

Michael, 02-05-2012 11:57 #29
Ik heb een katje van ongeveer 5 a 6 maanden, maar hij heeft op het moment geen zin om de dag te beginnen. Hij is lusteloos laat zijn ontlasting lopen (poep en plas), zelf heb ik het idee dat hij een tia heeft gehad. Hij heeft ook de oogjes raar in zijn kop staan. We zijn eerder bij de dierenarts geweest en daar heeft hij oordruppels, antibiotica gekregen. Het ging eigenlijk na een tijdje wat beter met hem, maar na vanmorgen is hij flink weer aan het afzakken. Ik denk zelf dat hij niet meer lang heeft. Heb alles geprobeerd, dierenarts, zelf probeer je dan ook wat te doen, maar zonder resultaat. Hij is nu bijna 7 maanden, echt een tof beestje en wil hem zeer zeker niet verliezen, want hij is al aan het knokken sinds de geboorte. Wat kan ik nu het beste doen? Kan iemand mij helpen! Mike

Wendy Burm, 15-04-2012 21:27 #28
Hallo iedereen, Ik wil hier even mijn verdrietig verhaal neerzetten. Op 05/11/11 mocht ik mijn Onyx gaan ophalen bij de cattery. Een Prachtige lilac Britse Langhaar. Het was liefde op het eerste gezicht zowel van zijn kant. Hij heeft mij uitgekozen. Toen ik bij de nest ging staan is hij langs mijn rok omhoog gekropen. Hij was 9 weken als ik hem meenam. Op 12 weken enorme last van oogontstekingen. Deze zijn na verschillende antibioticakuren wel even overgegaan maar kwamen steeds terug. Deze week donderdag zou ik hem binnendoen voor castratie toe ik tel kreeg van dierenarts dat hij koorts had en opgezwollen buik. Door de dikke vacht was deze buik me niet opgevallen. Wat me wel was opgevallen was dat hij minder eetlust had, meer sliep en zijn vacht er heel slecht uitzag. Na ettelijke keren borstelen zag deze er nog nietgoed uit. We hebben bloed laten trekken om te vinden wat het was en daar kwam leverontsteking uit. We hebben vrijdag een echo van de buik laten nemen en daaruit bleek dat zijn ingewanden drijfden in het vocht. De DA die echo had gedaan zei me direct als ik binnenkwam : "Dit is een FIPkat" Ik ben in tranen uitgebarsten. Ik heb een heel zware beslissing moeten nemen. Zaterdag hebben we hem laten inslapen. Huilen tot en met. Dit was mijn beertje, mijn steun en toeverlaat, mijn verwelkoming na een zware dag op het werk en mijn steun in moeilijke periodes. Wees op jullie hoede voor deze ziekte. Het doet zo'n pijn, zelfs voor het beestje. Ik zal hem enorm missen en geen enkel andere kat zal zijn plaats kunnen innemen.

Marjo Lemmens, 22-03-2012 15:56 #27
Ik heb ook na vier maanden mijn lieve poes Bibi moeten laten inslapen. Na dierenarts bezoek wees bloedtest uit dat ze negatief was en toch had ze de droge vorm van fip. Ik ben er kapot van geweest. Ze was nog geen jaar. Heb nu een kitten uit asiel, maar weer ziek constant diaree. Verder is ze wel speels, maar wat ik me afvraag waarom zoveel poezen ziek zijn. Ik heb al 20 jaar katten. Vroeger was dat niet.

Claudia, 12-02-2012 10:21 #26
Ik heb gisteren mijn kleine poezenvriendje van bijna twee hierdoor in kunnen laten slapen.
Hoe vaak we wel niet bij de dierenarts hebben gezeten om zijn vage klachten.
Gisteren vonden we hem met stuiptrekkingen.en eenmaal daar aangekomen ging het helemaal bergafwaarts en heeft die een spuitje gehad. Zo zielig!

Marieke, 24-01-2012 23:38 #25
Onze kater heeft 9 dagen geleden uitslag gekregen na punctie en bloedonderzoek dat hij natte fip heeft. 7 dagen geleden nogmaals punctie en nu nog meer geel vocht en 40cc weggehaald. Guus is hier echt van opgeknapt en krijgt nu prednisolon, wie heeft ervaring met interferon? Lees hier weinig over maar bij natte fip zou 20% kans op genezing zijn! Je blijft toch hoop houden! Voor Guus een kitten na 5 weken in ons gezin laten inslapen, wat een rot ziekte.

Dien, 19-01-2012 14:40 #24
Wij hebben onze lieve noorse boskat Wodan van 10 jaar vorig jaar juli verloren aan FIP. Hij had ineens hele hoge koorts (41,5 C) maar verder leek alles in orde. DA wist dus ook niet zo goed wat hij ermee aan moest dus met een antibiotica kuur op zak weer naar huis. De dagen daarop volgend ging het alleen maar slechter, niet meer eten en drinken en niet meer op de bak. Althans hij ging wel maar er kwam niets uit. Wederom naar de DA, daar bleek na het maken van een rontgen foto dat zijn darmen helemaal vol zaten. Microlax (klisma) toegediend en weer naar huis. Maar na 3 tubes microlax te hebben toegediend nog steeds geen ontlasting eruit. Uiteindelijk dit onder verdoving eruit laten halen door de DA. Al die tijd bleef de koorts schommelen van laag tot extreem hoog. darmen eindelijk weer leeg dus nu moetsen we hem weer aan het eten krijgen, want als katten een aantal dagen niet eten hebben ze kans op leververvetting en Wodan at al een week niet. Met speciaal voedsel wat je kunt aanlengen met water zijn we hem gaan dwangvoeren met een spuit. Dat ging niet van harte maar het ging en zo hadden we de hoop dat hij snel weer op zou knappen. Helaas ging hij ondanks het toedienen van eten steeds verder achteruit. Toen hij ineens door z'n poten begon te zakken en net toegediende eten er weer uit gooide zijn we gelijk weer naar de DA gegaan. Daar bleek hij ook al wat uitgedroogd te zijn, dus vocht toegediend en een pilletje tegen de misselijkheid. Maar we waren er niet gerust op dus gevraagd of ze zsm een echo konden maken. Dat kon gelukkig al de volgende middag. Volgende dag weer terug, na scheren bleek z'n hele buik al geel geworden. Nog steeds hoop omdat leververvetting ook geelzucht veroorzaakt. maar zodra er beeld was op de monitor kwam al het niet verlossende woord: foute boel! Er was duidelijk vocht in de buikholte te zien, gevolg van lekkende bloedvaten. De DA heeft nog even gezocht of er wellicht een tumor was die de oorzaak kon zijn maar die was niet te vinden. Conclusie: zeer waarschijnlijk FIP ( zeker weten doe je het alleen als je nadien autopsie laat doen). We hebben toen gelijk besloten om Wodan niet langer te laten vechten en lijden. Hij heeft een nu een mooi plekje bij ons in de tuin.

Naast Wodan hadden we ook nog zijn broertje Storm. Noorse boskatten zijn echt roedeldieren die veel behoefte hebben aan gezelschap. Dat was ook de reden dat we er 2 genomen hadden zodat ze overdag niet alleen zouden zijn. Storm begon na een week echt eenzaam te worden. Wij waren nog helemaal niet toe om alweer aan een nieuwe huisvriend te beginnen maar het was ook niet de bedoeling dat Storm nu zielig zou worden. Dus dan voor hem op zoek naar een nieuw maatje, maar… kan dat wel nu we net een kat met FIP in huis hebben gehad? Toch zijn we zijn gelijk op zoek gegaan naar een nestje met Noren. Al snel vonden we een mooie cattery in Zoetermeer die 2 fantastische nestje met noorse boskat kittens had. Uiteindelijk hebben we uit allebei de nestjes 1 nieuwe dondersteen gekozen. Zodra de nieuwkomers in huis kwamen werd Storm weer z'n oude vertrouwde zelf.

Ondertussen zijn we een half jaar verder en wonen Baldr en Brann alweer 5 maanden bij ons en alles gaat super. Ze groeien erg hard en zijn ontzettend lief! We missen Wodan maar zijn nu weer helemaal compleet.

Maar waarom een half jaar na dato nog dit verhaal? Er is nog steeds veel onduidelijkheid over FIP. Sommige zeggen dat je minstens een half jaar moet wachten voordat je een nieuw kitten in huis haalt omdat het anders ook met FIP besmet raakt. Maar het komt er eigenlijk op neer dat wanneer je kat FIP ontwikkeld dit gewoon stomme pech is. Wodan heeft ook FIP gekregen terwijl ze niet verder dan de tuin komen bij ons en dus niet in aanraking komen met andere katten. Storm & Baldr & Brann maken het alledrie prima en de laatste 2 hebben we gekregen toen ze 3 maanden oud waren en binnen een maand na het overlijden van Wodan. Wij hebben uiteraard in die tijd advies gevraagd bij de cattery en verschillende dierenartsen en kregen overal hetzelfde antwoord: gewoon doen! We hebben zeker wel getwijfeld en zijn ookangstig geweest toen de kittens net in huis kwamen. Maar we zijn nu zo blij dat we het gewoon gedaan hebben!

Dus mocht je kat kwijt geraakt zijn aan de kloote ziekte die FIP heet en voor hetzelfde dilemma staan als wij, aarzel dan niet!

Linda, 17-01-2012 12:59 #23
Ook ik heb vandaag mijn Sally in laten slapen. Van FIP had ik nog nooit gehoord, de dierenarts vermoedde het evenmin. Al langere tijd had ze een verminderde eetlust tot ze vorige week helemaal weigerde te eten en te drinken. Ze lag de hele dag/nacht lusteloos op bed te slapen. Na een infuus en wat antibiotica begon ze uit zichzelf weer wat brokjes te eten, maar het hield allemaal niet over. Vandaag zou ze worden geopereerd (omdat de dierenarts een 'massa' in haar buik voelde). Niet veel later werd ik gebeld met het FIP nieuws. Ze was nog geen 2 jaar oud en ligt nu op mijn bed in vrede te rusten. Buiten het gebrek aan eetlust en het niet willen drinken viel ze qua symptomen eigenlijk wel mee. Ze had koorts uiteraard, haar oren en ogen verkleurden geel, en ik vermoedde dat ze niet altijd meer even helder zag, maar gelukkig is het niet zover gekomen dat ze aanvallen en stuipen heeft gehad. Erg lastig om te beslissen wat te doen in zo'n geval. Helemaal als ik op internet lees dat er katten zijn die het op medicijnen nog een poos goed doen. Van tevoren weet je dit natuurlijk nooit, het enige wat zeker is, is dat er een terugval komt en de kat sowieso overlijdt. Ik hoop dat Sally het snapt.

Verdrietig, 17-11-2011 22:52 #22
Vorige week heb ik ook mijn poesje van 6 maanden oud moeten laten inslapen. Ik ben er kapot van en nog steeds ziek van verdriet. Heeft iemand met ervaring misschien tips?

Eric, 24-09-2011 11:57 #21
Wij hebben eergisteren net onze ontzettende lieve kat Leo laten inslapen, precies drie maanden nadat 'een ernstige verdenking' van FIP is gediagnosticeerd. Hij is tweeëneenhalf jaar oud geworden. De laatste vier dagen kwam zijn eten, voorzover hij er al zin in had, van voren en achter uit, wat wij hem ook gaven. Hij liep wankelend, onbekend of dit nu door het weinige eten kwam, of dat de ontstekingen zijn hersenen hadden bereikt. Het is een vreselijke aandoening en we missen hem enorm, maar deels geeft het rust. Vanaf het moment van de diagnose weet je simpelweg dat hij nog maar een paar maanden heeft. De dierenarts zei dat katten met FIP soms nog wel enkele jaren konden leven, maar gelet op wat ik op internet vond, had ik daar al weinig hoop op. We hebben bijtijds beslist, menen wij, zodat wij hem een lijdensweg hebben kunnen besparen. Hij heeft een waardig afscheid gehad.

@Marion: Heel veel sterkte. Wij hebben als criterium aangehouden dat zolang hij nog wel lol in het leven leek te hebben, wij met hem door knokken. De laatste dagen verstopte hij zich, lag voor zicht uit te staren, kon zijn rust niet vinden. Als hij al zin in eten had, ging dat er in vloeibare vorm weer uit, meestal aan de voorkant, als hij 'geluk' had aan de achterkant. Vanaf dat moment hebben wij, hoe verschrikkelijk moeilijk het ook is, de knoop doorgehakt. Wij wilden voorkomen dat hij toevallen kreeg en dat wij hem in half bewusteloze toestand met spoed naar de dierenarts zouden moeten brengen, of nog erger, dat wij hem thuis zo zouden aantreffen. Luister naar je kat; wijsheid gewenst!

Marion, 23-09-2011 08:47 #20
Dappie is net 2 jaar oud. Heel lief, een asielkat, altijd vrolijk en nooit boos. Speels, gezellig, mooi. We zijn gek op hem. Maar hij werd dunner, zijn vacht werd "frommelig", hij braakte soms, en onlangs verkleurden zijn ogen; bruin ipv geel, en een soort blauwe waas erover. Gisteren de hele dag in de kliniek, en uiteindelijk de FIP diagnose, de droge variant. Opgezette milt, veel te veel witte, en te weinig rode bloedlichaampjes, van alles en nog wat. En nu? Ik moet zijn ogen 3 x per dag druppelen, hij krijgt prednison. Is angstig, loopt wiebelig, zit in een donker hoekje. Misschien een maand, misschien een paar jaren. Maar waar is de grens? Ik lees hier over in laten slapen, vroeger of later. Ik wil niet dat hij pijn heeft en voor ons blijft bestaan, ik wil hem niet kwijt, en ik weet even niet wat te doen, nu.

Tineke Dijkstra, 28-06-2011 12:44 #19
Eindelijk durf ik te zeggen dat we bram hebben laten inslapen dit is 2 weken geleden gebeurd. De beslissing om het te doen is vreselijk maar er valt toch een erge last van je af. Onze bram hebben we in ons tuintje begraven, hij heeft een nachtje op zijn stoeltje gelegen zodat simba de vader afscheid kon nemen. Ik ben er nog vol van. Simba is erg eenzaam en het werd me gezegd geen katje erbij omdat hij wel eens een drager kon zijn. Reactie infoteur, 30-06-2011
Heel veel sterkte met het verlies van jullie maatje Bram, slim om Simba zo afscheid te laten nemen, dat schijnt inderdaad goed te zijn op deze manier.
Nogmaals sterkte,
Hoptunaa

Wilma, 24-06-2011 09:27 #18
Ik ben gisteren naar dierenarts geweest met mijn kat van net een jaar, hij was mijn alles
iedereen dacht dat het worm of een lint worm was, en nu zit ik zonder mijn kanjertje had
die rotziekte, of je een knal voor je kop krijgt als je gelijk te horen krijgt dat het beter is een spuitje te geven, ik voel mij schuldig en ben er nog kapot van, het gemis van het wakkermaken, waar ik was was hij de schat, wat een vreselijke confronterende ziekte je gaat voor wormen en je komt zonder kat thuis, vreselijk. Reactie infoteur, 30-06-2011
Heel veel sterkte
Hoptunaa

Tineke, 23-05-2011 17:56 #17
Ik heb 2 katers een vader en een zoon gekregen van een kennis. Noorse boskat. Sinds vorige week heb ik gehoord dat Bram 1 jaar FIP heeft. Ik had er nog nooit van gehoord. Ik liep met mijn kat al sinds we hem hebben de dokter af. Had een ontstoken oog. Maar vorige week werdt hij sloom en wilde alleen nog maar liggen. Toen is hij voor 2 dagen ter observatie geweest en daar is van alles gedaan, tot ik die rotige bericht kreeg. Hij heeft een opgezette buik en eet, drinkt slecht. IK wil niet dat er van alles aangedaan wordt om zijn einde maar uit te stellen. Geniet nog zolang het kan. Denk dat hij het geen maand vol houdt.

Xandra, 06-04-2011 09:46 #16
Ook ons katje is getroffen door het ellendige FIP-virus. Hiervoor had ik er nog nooit van gehoord maar nu zal ik het nooit meer vergeten. Wat een nachtmerrie. Ruim 4 weken geleden werd bij onze kat Flo het FIP-virus vastgesteld, de natte en droge vorm tegelijk. De dierenarts dacht dat hij nog hooguit een week te leven zou hebben. Dit kwam keihard bij ons aan. Flo heeft Prednison gekregen om nog een paar goede dagen te hebben en dit sloeg buiten verwachting goed aan. We begonnen zelfs te twijfelen of de juiste diagnose wel gesteld was. Hij at weer goed en speelde volop. We hebben hem zelfs nog lekker buiten gelaten (wel aan een lijntje) en dat vond hij echt heerlijk, er ging een wereld voor hem open! We zijn zo blij dat we hem dat nog mee hebben kunnen geven.
Maar sinds een week eet hij slechter en nu wordt zijn buikje met de dag boller van het vocht. We hebben de moeilijk keus gemaakt om hem vanavond in te laten slapen. Vreselijk moeilijk want het is zo'n schat en ik had hem zo graag een mooi en lang leven gegund. Hij mocht nog geen 8 maanden oud worden. Na vandaag is de wereld echt een stuk leger. Ik ga hem nog een flinke knuffel geven nu het nog kan.

Liefste Flootje, bedankt voor alle mooie momenten en rust zacht xxx Reactie infoteur, 06-05-2011
Ik wens u veel sterkte bij het verwerken van het verlies van Floortje
Hoptunaa

Tom, 05-04-2011 22:43 #15
Beste mensen,
Nadat wij onze kat Quatro hebben laten inslapen, kochten we Ilana een maincoon met stamboom, ze was alleen en wij dachten er goed aan te doen om er nog een kat bij te doen, dus kwam tom ook een maincoon. Alles leek heel goed te gaan maar na een maand werd tom ziek en wou niet eten, hij had hoge koorts, ik ben met hem naar de dierenarts gegaan en deze dacht aanvankelijk aan een buikvirus dus daar kreeg tom iets voor en inderdaad tom knapte weer een beetje op, maar een paar dagen later kwam ik beneden en vond tom meer dood dan levend. weer met hem naar de dierenarts gegaan maar het mocht niet meer baten, een uur later was tom dood, ikhad hem toen nog maar een maand. Ik heb tom voor sectie weggebracht, en hier is uit gebleken dat tom het FIP virus heeft gehad. Achteraf gezien waarschijnlijk al uit de cattery waar hij vandaan is gekomen want deze mensen nemen het niet zo nauw met de hygiene waarin deze katten leven, ze leven met grote getalen bijelkaar en eten en drinken uit dezelfde bak en ook doen de katten die binnen zijn hun behoeftes op dezelfde bak. Achteraf had ik beter moeten weten en direct weer weg moeten gaan maarja. Dus mensen kijk eerst goed om je heen als je een kat gaat kopen laat alles goed schoon en netjes zijn want je ziet wat de gevolgen kunnen zijn
Het verdrietige baasje van Tom. Reactie infoteur, 06-05-2011
Vee sterkte, bedankt voor uw verhaal
Hoptunaa

J. Th W. Schoester, 28-03-2011 20:43 #14
Geachte redactie. Ik maak mij grote zorgen om mijn kat. Hij is nu 12 jaar oud. Ik heb hem als 1 jarige gekregen van iemand die er van af wilde. Hij is erg lief en aanhalig, maar er zijn wat problemen geweest. Zo heeft hij een blaasontsteking gehad, maar krijgt daar nu speciaal voedsel voor dat dit voorkomt. Wel is het zo dat hij erg veel braakt.
Dat viel mij van het begin af aan op. Hij is een week bij de dierenarts geweest ter observatie omdat hij door die blaasonsteking dreigde onzindelijk te worden. Maar dat is allemaal goed gegaan, behalve het vake braken en soms erg zeurderig zijn. Ook is hij een paar keer behoorlijk ziek geweest waarbij het 3e ooglid van de kat zichtbaar werd, maar ik heb nog nooit een verkleuring aan de ogen vast kunnen stellen. Groot was mijn schrik toen mijn kat op schoot zat en hij plotseling verstarde. Aanvankelijk dacht ik aan een epileptische aanval. Ook ademde hij hierbij door zijn mond met zijn kop naar achteren. Deze aanval ging gelukkig weer snel over. Maar afgelopen week had hij er weer een. Hij verstarde en schrok daarbij enorm. Hij begon te blazen en verschool zich onder de tafel. Op internet las ik dit artikel en zag tot mijn grote schrik een aantal overeenkomsten met FIP. Dat maakt me écht verschrikkelijk bang en verdrietig want als hij inderdaad die ziekte heeft zal dit op gegeven moment tot een vroegtijdige dood leiden. Hij is nu 12 jaar oud. En ik ben ontzettend bang temeer daar een diagnose moeilijk te stellen is en het voor mij -maar dat pas op de laatste plaats- erg moeilijk zal zijn deze ziekte te bekostigen. Ik zou me écht afschuwelijk voelen als mij dierenarts me zou aanraden mijn zo geliefde kat in te laten slapen. Reactie infoteur, 06-05-2011
Ik hoop dat u inmiddels bij de dierenarts bent geweest? En uiteraard hoop ik ook dat het niet om het FIP gaat. Ik leef met u mee en wens u veel sterkte!

Hoptunaa

A. Rustenburg, 21-03-2011 15:23 #13
Heb mijn lieve oosterse kater Guus van 13 jaar oud laten inslapen vanwege dit virus. Al een week at, dronk, poepte en plaste hij niet meer. Een antbioticumspuit mocht niet baten. Hij zakte door zijn poten, was doodziek. Het inslapen is ruim een week geleden. Heb al die tijd een heel naar gevoel. Tot mijn grote opluchting doet zijn zusje het tot nu toe heel goed! Reactie infoteur, 23-03-2011
Beste meneer/mevrouw Rustenburg,
Opnieuw zo herkenbaar, ik wens u veel sterkte maar ik hoop dat vele herinneringen een troost voor u zijn

Sterkte!

Annick, 13-03-2011 00:59 #12
Ik heb bijna 2 jaar geleden 2 katjes geadopteerd, echt schatjes. Eentje was altijd al een 'kwakkelpoesje'maar de andere was buiten zijn niesziekte kerngezond. Ik heb hem helaas op 27dec2010 moeten afgeven aan leukemie, hij was 1,5jaar oud. Was er echt kapot van en zijn stiefbroertje ook. Dus hebben we eentje uit het asiel bijgehaald, wel eerst getest op fip, fiv en felv, hij was het perfecte speelkameraadje voor onze schat. Maar het mocht niet zijn, ik heb hem op 23 feb 2011 moeten laten inslapen, hij had nierfalen, vocht op zijn longen en een hartafwijking. Nou 2 maanden later blijkt onze schat ziek te zijn, heb de diagnose gekregen dat hij 2 of 3 van de 6 FIP in zijn bloed heeft. Hij eet niet meer, hij doet niet anders als slapen en lusteloos zijn, graatmager is hij en koorts heeft hij ook, hij heeft volgens de dokter ook een ontsteking in zijn bloed zitten. Is dit echt door die FIP? Ik wil hem ook niet kwijt, maar ik weet ergens diep in mijn hart dat dit wel het geval is, maar wil het gewoon niet toegeven. Is er kans op dat hij nog beter wordt? Dat het iets anders is? Reactie infoteur, 23-03-2011
Ik weet niet of hij beter wordt. Mogelijk moet u dit zien als een soort symptoombestrijding. Ik heb nog nooit gehoord dat FIP over gaat of beter wordt. Alleen dat je soms iets een lange tijd kan onderdrukken (maanden, mogelijk een jaar) maar ieder dier is uniek. Ik zou zeggen, verwen de kat en geniet van de tijd die hij er is. Kwaliteit van leven dat is denk ik nu waar het om gaat, heeft hij het nog naar zijn zin?
Ik wens u erg veel sterkte en wijheid de komende tijd!

Eva, 28-02-2011 12:37 #11
Ik heb mijn kat ook vorige week moeten laten inslapen, echt een vreselijke beslissing, hij was pas 10 maanden, hij had ook FIP, hij sliep alleen maar en begon ook wankel te lopen en zijn ogen werden steeds vreemder (met een soort waas erover). Hij kreeg 2 verschillende soorten medicijnen en die hebben niet echt geholpen, hij bleef koorts houden. Het is echt moeilijk om de beslissing te nemen om een dier in te laten slapen, maar ik wilde niet dat hij nog verder zou aftakelen. We missen hem ontzettend! Lieve Wes, rust zacht x Reactie infoteur, 02-03-2011
Dat met die ogen herken ik ook, zag er vreselijk uit. Zijn haren gingen in het algemeen wat omhoog staan. Erg zielig. Ik denk dat jullie een goed beslissing hebben genomen.

Veel sterkte met het verlies van Wes.

Sander, 25-02-2011 22:05 #10
In september hebben wij een pikzwart poesje opgehaald uit het asiel, Onyx. Na veel pech met de vorige kat wilden we het toch weer proberen. Tenslotte hebben we ons hele leven katten gehad.Onyx is drie weken geleden gesteriliseerd en na drie dagen was ze weer helemaal de oude.Glimmend zwart, snel, ontdeugend en hardstikke aanhalig. Zo leuk hadden wij zelden een poesje gehad.Toch bleef ze wat tam, in eerste instantie dachten we aan de hormoon huishoudding. Deze week ging het echter hard achteruit. Bij het nemen van een echo was er al niet veel meer te zien van haar organen.Met de arts afgesproken om haar gelijk (vandaag) te opereren om te kijken wat er loos was. Een half uur later werd ik gebeld en bleek ze vol te zitten met het F.I.P.virus en na overleg met hem besloten om het beestje in te laten slapen. Onyx was acht maanden oud. Morgen maar even de katten spullen opruimen, daar heb ik nu even geen zin in. Reactie infoteur, 27-02-2011
Beste Sander,

Wat een triest nieuws. Maar helaas ook weer herkenbaar. FIP is echt afschuwelijk. Maar het verlies van een maatje natuurlijk ook. Ongeacht aan welke ziekte.

Ik wens jullie veel sterkte met het verlies van Onyx. Koester de momenten die jullie met hem hebben gehad en de knuffels die jullie elkaar hebben gegeven.

Veel sterkte!

Hoptunaa (infoteur), 29-01-2011 12:41 #9
Noot van de infoteur: iedereen heeft zijn eigen manier om het verlies van een geliefde te verwerken. Zo ook bij huisdieren. Mijn manier van het verlies van Othello (kater was 6 maanden toen hij stierf aan FIP) was om hem te schilderen zoals ik me hem herinnerde. Een deel van het schilderij is boven aan de pagina te zien en draag ik op aan alle baasjes en wens hen sterkte bij het verlies!

Heidi, 26-01-2011 17:11 #8
Ik heb gisteren mijn 3 jaar oude kater in laten slapen vanwege droge fip. Het hele proces heeft ongeveer 4 maanden geduurd. We gingen naar de dierenarts omdat hij vermagerde. Een maand lang onderzoeken zonder duidelijke oorzaak. Na ruim twee maanden diagnose FIP. Met een lichte dagelijkse dosis Prednison heeft hij nog een maand lang een mooie opleving gehad, met een goede eetlust. Zo hadden wij tijd om afscheid te nemen terwijl zijn leventje nog waardig was. Sinds een dag of drie merkten we dat zijn kracht minder werd, en dat hij aan het opgeven was. Hij at helemaal niet meer en leek steeds apatischer te worden.

Omdat we wisten dat het onvermijdelijke eraan zat te komen, hebben we het moment van inslapen kunnen kiezen voordat de grote klachten kwamen, zoals overgeven, diarree of neurologische verschijnselen.

Nellie, ik zou je prednison adviseren, maar de visie die wij hadden was: eetlust = levenslust. Wij hebben ervoor gekozen om onze kater nog een paar rustige weken te geven waarin we hem zo veel mogelijk verwend hebben. Ik zou niet gaan dwangvoeren en met allerlei infuzen en opnames gaan beginnen, maar ik kan alleen voor mezelf spreken natuurlijk.

We wisten dat onze kater niet meer beter zou worden, en dat het kunstmatig in leven houden voor óns belang zou zijn, niet in het zijne. Toen we voelden dat kater geen levensvreugde meer had, hebben we de beslissing genomen.

Ze zeggen dat je het voelt, als het moment daar is. Sinds gisteren weet ik écht wat ze daarmee bedoelen. Als je je ervoor openstelt, wéét je wat je voor je kat moet doen of laten.

Heel veel sterkte. Reactie infoteur, 29-01-2011
Beste Heidi,

Veel sterkte met het verlies van je kater. Je verhaal sprak me erg aan omdat het zo herkenbaar is. Je voelt het inderdaad als het zo ver is. Ik heb hetzelf gevoeld, ook ongeveer een uur voor hij een epileptische aanval kreeg. Een uur ervoor lag hij doodstil in mijn armen en ik voelde een soort 'laat me gaan'. Om dezelfde redenen als jij heb ik toen ook mijn kater in laten slapen om erger leed te voorkomen ondanks dat de epilepsie miosschien wel onderdrukt had kunnen worden. Zoals je misschien hebt gelezen hij (Othello) was slechts 6 maanden.

Maar goed beste Heidi, ik wens je veel sterkte met de verwerking van dit verlies en hou je vast aan de mooie herinneringen!

Hoptunaa

Nellie Stremme, 21-01-2011 13:34 #7
Gisteren heb ik ook gehoord dat mijn kat fip ziekte heeft. Hij eet al dagen niet meer en drinken ook niet. Ik probeer met een injectie spuitje wat naar binnen te krijgen maar helaas hij vind niets meer lekker. Staat nu voor een dilemma wat moet ik doen, hem in laten slapen of vooor mezelf nog wachten. Ik weet het niet meer. Willow is een hele lieve kat van 7 jaar en was graag buiten dat mag nu ook niet meer.

Anoniem, 07-09-2010 09:51 #6
Nu net een jaar geleden hebben wij twee kittens opgehaald. Twee broertjes. Helaas heeft 1 van de twee FIP gekregen. We hebben dit jonge katertje in totaal vier weken in huis gehad. Hij was erg ziek. Onze kater had de acute en dus natte vorm van FIP. Dikke buik met vocht, niet willen eten, vermageren, vocht in de longen. We zijn zo snel mogelijk naar de dierenarts gegaan en hebben hem dezelfde dag nog in laten slapen. Erg nare ervaring, we hebben er nog steeds verdriet van. Onze dierenarts adviseerde ons ook om geen nieuwe katten te introduceren. Onze andere kater ( inmiddels 1 jaar oud) draagt het virus altijd mee. Wij willen niet dat hij andere katten besmet. Onze kat leeft ook binnen en gaat niet naar buiten. We blijven onze kater onder controle houden.

Anoniem, 21-01-2010 20:41 #5
Mijn buren hebben net een jong katje aan FIP-ziekte verloren. Het dier was zeer sterk vermagerd, had gele plekken op zijn vacht en binnenkant oren kleurde ook licht geel, tandvlees spierwit, wat duidt op bloedarmoede en lag de laatste dagen lusteloos in de woonkamer. Dat ik gevraagd werd om te gaan kijken was het een zielig hoopje. Hij had nauwelijks reactie( lichtjes boven de ogen aanraken of er reflex is) en zijn pupillen waren volledig verwijdt. Nog geen uur later is het dier aan de ziekte overleden. De dierenarts heeft alle medicatie gebruikt die hij kon gebruiken, maar het was vanaf begin een verloren strijd. Het was een lange, lijdzame weg die bij elkaar bijna 2 maanden heeft geduurd. Het is ook nog zo dat er op dit moment daar in huis 2 poezen rondlopen van net 1 jr oud en mogelijk al zijn gedekt door katers uit de straat en nu nog 3 kittens (2 tot 6 mnd. max). Hoe besmettelijk is dat voor die katten en eventueel de nesten als ze wel drachtig zijn? Is het ook besmettelijk als je daar in huis bent geweest en gaat terug naar huis, naar je eigen katten? Wil graag weten of iemand een antwoord heeft op deze vragen.
Zelf had ik de kat al eerder laten inslapen dan de hel waar hij nu doorheen is gegaan.

Tine, 25-07-2009 18:46 #4
Mijn katje was 1,5 toen ik ze met diagnose en ernstig ziek moest laten inslapen. :-( Begin januari. Ben er eigenlijk nog steeds niet goed van:-( Ze was mijn favoriete poesje. heb nog een paar katten in verschillende leeftijdscategorieën, mijn dierenarts heeft me aangeraden de komende 2 jaar niet aan nieuwe katten te beginnen en stress zoveel mogelijk te vermijden.

Sandra, 27-01-2009 21:12 #3
Ook ik heb afgelopen zondag mijn kitten van 6 maanden in moeten laten slapen. één maand na de diagnose dat hij waarschijnlijk FIP had. Ik twijfel ook aan het nemen van een nieuwe kitten omdat de stress hiervan voor mijn andere katten er voor zou kunnen zorgen dat het coronavirus waarmee zij waarschijnlijk (80 % kans volgens mijn dierenarts) besmet zijn, dan zou kunnen muteren naar FIP. Maar dit is dan maar een kans van 5 tot 10 %. Ik denk dat je het moet aandurven. Ik heb een maand lang tussen hoop en wanhoop geleefd over mijn kitten en denk niet dat ik dit voorlopig nog eens wil meemaken, hoewel ik zeer goed begrijp dat de kans toch niet zo groot is dat een van mijn katten FIP ontwikkelt! ook ik zou graag meteen een nieuwe kitten nemen, maar durf dit vooralsnog niet aan. misschien dat ik er over een paar maanden anders over denk.
succes met het nemen van een beslissing.

Libbrecht Grace, 20-01-2009 10:42 #2
Wij hebben onze lieve britse korthaar op 18/12/08 ook moeten laten inslapen, hij was slechts 5 maand oud, het ging ook heel snel: 1 dag na de diagnose moesten we reeds hem laten inslapen, verdriet alom… We zouden graag een nieuw kittten in huis nemen, maar er werd ons gezegd dat we zeker 6 maand ons huis kattenvrij moeten houden, klopt dit? We willen zeker geen risico's nemen. Reactie infoteur, 23-07-2009
IK weet niet of dat zes maanden is. Wat mijn dierenarts vertelde is dat stoffen zoals speeksel etc zo'n 6 weken 'actief' zou kunnen zijn? Ik heb toen veel weggegooid zoals kussens, mandjes etc.

Karin, 15-05-2008 18:49 #1
Ik heb op 7 april jl mijn 10 maanden oude noortje met FIP moeten laten inslapen, hij had de droge vorm, binnen 17 uur was hij overleden, onze andere kitten is niet ziek en is een gezonde kat.
Sinds kort heeft hij weer een speel maatje en dat gaat prima Reactie infoteur, 21-05-2008
Beste Karin,

Ik herken je verhaal, mijn kat was zes maanden en bleek het FIP te hebben. Bij hem ging het ook erg snel, een dag na dat ik de diagnose kreeg moest ik hem in laten slapen. De epilepsie aanvallen volgden elkaar in rap tempo op. Bij mijn kat ging het ook om de droge vorm. Dit was in januari j.l.

Ik ben blij te lezen dat het met de andere katten goed gaat!

Groetjes
Hoptunaa

Infoteur: Hoptunaa
Laatste update: 29-01-2011
Rubriek: Dier en Natuur
Subrubriek: Huisdieren
Bronnen en referenties: 3
Reacties: 43
Schrijf mee!