Het spiegelende paarde
Paarden zijn veel meer dan dieren waar je op kunt rijden. Gelukkig zijn er steeds meer mensen die tot deze conclusie komen. Paarden zijn fantastische dieren die ons heel erg veel kunnen leren over onszelf. Over samenwerken, communiceren, leidinggeven en over onze persoonlijkheid.Je zou een paard kunnen vergelijken met een enorme ontvanger met versterker van emotionele trillingen. Hoe goed je ook bent in het verbergen van gevoelens, je lichaam blijft je werkelijke gevoelens uitzenden. Of je dit nu wilt of niet. Dit gebeurt op een golflengte waar paarden zich bijzonder goed op kunnen afstemmen. Om te overleven moeten paarden op grote afstand kunnen aanvoelen of een groep leeuwen hongerig en agressief is of juist volgegeten en loom. Ook kunnen zij op deze manier een leider al van afstand herkennen. De zelfverzekerde signalen, het vertrouwen dat de leider heeft in zichzelf en anderen, zijn signalen die door het paard moeiteloos worden opgepikt.
Een paard spiegelt niet alleen emoties, maar ook ons gedrag en onze bewegingen. Dit spiegelen zie je vooral aan het gedrag van het paard. Een paard loopt bijvoorbeeld van je vandaan, komt juist naar je toe of doet precies wat jij ook doet. Ook laten paarden heel specifiek gedrag zien als reactie op jouw emoties, zoals gapen, proesten, kauwen &likken of het hoofd naar beneden brengen.
Jouw paard als leidinggevende?
Maar hoe zit dat nu bij leiderschap? Wat kan een paard jou daar over leren. Een paard is voor zijn overleven afhankelijk van de leiders in de groep. Een kudde kent twee leiders de leidmerrie en de leidhengst. Ieder hebben ze hun eigen taken en beide zijn ze onmisbaar. Er geldt een strikte rangorde in de kudde waar iedereen zich aan dient te houden, omdat dit het meest veilig is voor de hele groep. Zodra er iets verandert in de groep, bijvoorbeeld jongere dieren vertrekken naar een andere groep of één van de kuddeleden sterft, dan wordt er direct opnieuw gekeken naar de beste samenstelling voor de groep.Het steeds opnieuw bepalen wat de beste samenstelling is, gebeurt ook bij paarden en mensen. Zodra een paard in aanraking komt met andere paarden of mensen, dan wordt direct gekeken wie de baas is. Ook al is dit een minigroepje dat bestaat uit jij en jouw paard. Het paard kijkt direct wie van jullie de leiding krijgt. Accepteert het paard jou niet als leider, dan zal hij zijn eigen weg gaan en zijn eigen initiatieven blijven nemen.
Hoe weet je wie de leider is? Jij of het paard?
Door goed te kijken naar het gedrag van je paard kun je veel leren over jezelf als leider. Bijvoorbeeld waar loopt je paard? Als jullie samen in de bak lopen (zonder halstertouw of halster) loopt jouw paard dan vrijwillig achter je aan? Als dit het geval is, loopt hij dan voor jou, naast jou of achter jou? En is dit hetzelfde als hij aan het halstertouw meeloopt in een vreemde omgeving? Een paard dat voor je loopt, ziet zichzelf als de leider, een paard dat naast je loopt is je maatje. Een paard dat achter jou loopt, ziet jou als de leider.Wil je meer over je paard leren, let dan eens op het volgende (dit kan tijdens het poetsen, los in de bak, los in de stal, wei etc):
- Gaat jouw paard wel eens zo staan dat jij naast zijn schouder komt te staan? Let hier maar eens op, want vaak corrigeren we dit onbewust door weer een stap naar voren te zetten richting zijn hoofd. Een paard dat jou naast zijn schouder zet, zet jou op de veulenpositie. Hij wil je beschermen.
- Loopt je paard wel een op je af om vervolgens langs je heen te lopen en een paar meter verderop stil te gaan staan? Dan is de kans groot dat hij je uitnodigt om te volgen (i..v dat hij jou volgt).
- Blijft het paard voor je staan zonder in beweging te komen? Dan wacht hij op jouw instructies.
- Krijg je wel eens duwtjes van je paard tegen de voorkant van je schouder? Dan wil het paard graag dat je doet wat je voorgenomen hebt. Let op! Dit hoeft niet altijd over het omgaan met de paarden te gaan. Dit kan ook gaan over een ander onderwerp.