Een goede keuze voor de goede hond I

Vele mensen / gezinnen besluiten om plotsklaps een puppy te kopen. Maar is dat nou wel verstandig? Er zijn zeer veel dingen waar men rekening mee dient te houden als men zijn (eerste?) puppy koopt. In dit artikel wil ik u duidelijk maken waar u allemaal op kunt letten, om de keuze van het ras, geslacht, en type te kiezen.

Voor u besluit een hond te nemen...

• Houdt de hond in de woning, niet in een kennel, tenminste niet altijd als het niet anders kan. De hond wil graag steeds in de onmiddelijke nabijheid van zijn eigen familieleden zijn, dit is zijn meute waar hij bij hoort en dat weet uw hond van het begin af aan al.
• De jonge hond moet vanaf het begin steeds onder toezicht zijn, dus hij vraagt veel tijd, vooral in het begin wanneer hij kamer-zindelijk zal moeten leren worden, niets zal mogen vernielen of alleen gelaten niet de hele buurt door gejank op stang gaat jagen.
• Naarmate de grootte van de hond moet u ook voor deze een slaapplekje installeren, een mandje of een deken in een rustige tochtvrije hoek in de kamer, badkamer of op de gang, waar hij niet in de weg ligt en waar hij zich kan terugtrekken als hij rusten wil, of waar hij naar toe gestuurd wordt voor straf of tijdig als men voor hem geen tijd heeft. Op dit plekje mag hij door niemand - ook door de kinderen niet - niet gestoord worden of geplaagd, hier moet hij zich veilig voelen.
• Zijn bakjes, een voor water en een voor het eten, staan ook steeds klaar, de waterbak altijd gevuld.
• Men bespreekt af en toe met de overige familieleden hoe in deze of gene situatie te handelen en maakt zo veel mogelijk kennis met de wijze hoe de hond denkt en reageert.
• OM DOOR UW HOND BEGREPEN TE WORDEN, MOET U HEM ÉÉRST BEGRIJPEN!
• Verwen vooral de hond niet! Houdt van hem met uw hart en niet met uw handen. Uw eigen houding zal vanaf het begin voor de jonge hond bepalend zijn! En al is de gehele familie bij elkaar, het mag er telkens maar één zijn, die zich met de hond bemoeit, op zijn houding of gedrag wijst en hem corrigeert. Alle overige aanwezige mensen mogen zich er niet mee bemoeien. De hond ontdekt al gauw wie het voor hem opneemt en bij wie hij zich iets kan permitteren en ... dat is funest voor zijn opvoeding. Hij wordt ongehoorzaam, schuw en telkens op eigen voordeel uit, het zal op deze manier beslist geen fijne karakterhond worden.
• Ja, direct vanaf de eerste dag thuis beginnen, al is hij nog zo jong.
• TUSSEN MENSNE EN HONDEN BESTAAT GEEN COMPROMIS

Voorlichting over keuze en koop

Veel teleurstellingen worden veroorzaakt doordat men overhaast een jong hondekind - een puppy - ergens vandaan haalt zonder te weten hoe men ermee moet omgaan. Als de jonge hond eenmaal in huis is en dag na dag de problemen steeds talrijker worden, raakt men al spoedig in de situatie van het 'repareren' (afleren), heropvoeden en ... het betalen van de door de jonge, onbegrepen hond aangerichte schade, die niet nodig was geweest.

Een serieuze fokker doet zijn best om het een en ander te vertellen over voeding, behandeling, verzorging enzovoort, maar dat is niet gemakkelijk een-twee-drie allemaal op te nemen en intussen wordt men danig afgeleid door de nieuwe aanwinst zelf. Bovendien wil men ook nog graag de op de stamboom vermelde kampioenen onthouden. Eenmaal thuis is daar het enthousiasme van de huisgenoten en mede door alle emoties blijkt tenslotte maar weinig informatie in het geheugen te zijn achtergebleven. Tenminste ... zo vergaat het de meesten.

Ook omt het veelvuldig voor dat men - meestal uit medelijden - zomaar ergens vandaan een hondje meeneemt of het ergens koopt, zonder dat men ook maar enige raad ontvangt. Alles wordt dan vaak erg mooi voorgesteld, maar als er moeilijkheden komen zijn alle gevolgen voor rekening van de argeloze nieuwe eigenaar.

Het kon allemaal zo mooi zijn ... en natuurlijkerwijs verwacht ook iedereen van het aanschaffen en de komst van een jonge hond veel, heel veel moois en liefs; maar voor menigeen liep het dan toch uit op een grote teleurstelling. Hoe komt dat?

De grootste fout maakte de nieuwe eigenaar - overigens zonder zich daarvan bewust te zijn - zèlf. Onvoorbereid, niet of nauwelijks voorgelicht, stapte zo iemand in het onwetende, vaak nog beladen met adviezen van het 'men zegt'-soort, die hem alleen maar in verwarring konden brengen. Mijn bedoeling is te voorkomen dat u dezelfde fout als deze bovengenoemde mensen zult maken.

Bent u van plan een jonge hond aan te schaffen? Dit zal zeker een uitstekend idee zijn. Maar ik wil u dan ook graag al vanaf dit moment adviseren.

Uw voorkeur gaat uit naar een bepaald ras? Over smaak valt niet te twisten. Neem gerust de hond die u het meest aanspreekt; alleen van zulk een hond zult u kunnen houden. Op internet (o.a. via google) kunt u websites vinden van de rasvereniging van de hond die u adoreert. Bij deze rasvereniging zult u zeker geholpen worden met adressen van serieuze fokkers. U kunt een afspraak maken met één of meerdere van deze fokkers, en gaat kijken, en doet uw keuze van pup.

De serieuze fokker zal er alles aan doen om u goed en voldoende voor te lichten over het hondenras, en het houden van een hond (lees: pup). Want de serieuze fokker wil de goede naam die zijn kennel heeft, bewaren en heeft er belang bij dat u met zijn fokproduct (de pup) tevreden bent. Hij doet het uiterste om het door hem gefokte ras hoog te houden, maar vanaf het moment dat hij de jonge hond aan u aflevert, heeft hij het niet meer in eigen hand en is hij in zekere zin aan u en aan de overige eigenaars van zijn fokproducten overgeleverd.

Als u de raadgevingen uit mijn artikel ter harte neemt, bent u goed voorbereid om het hondekind in ontvangst te nemen en hoeft de fokker over de verdere ontwikkeling van de pup tenminste geen zorg (meer) te hebben.

Het aanschaffen van een hond

Is het de bedoeling een jonge hond te nemen, wat aan één kant enorme voordelen voor de eigenaar meebrengt doch daartegenover wat meer moeite vereist - hetwelk echter iedere werkelijke hondenliefhebber er graag voor over heeft - dan zorgen wij ervoor dat het een jong hondje is van niet minder dan 8 weken oud, goed ontwikkeld, goed gevoed en afkomstig van een werkelijke hondenliefhebber, respectievelijk fokker. Liefst van een fokker met een door de Raad van Beheer op Kynologisch Gebied in Nederland erkende kennelnaam, zoals hierboven al is aangeraden. Als u zelf niet kundig bent, haal er dan iemand bij; koop alleen honden die geregistreerd zijn en een officieel door de Raad van Beheer uitgegeven stamboom hebben. Deze behoort erbij en is in de koopprijs inbegrepen, dus geen extra betaling achteraf voor de stamboom. De fokker is verplicht u deze stamboom binnen 6 maanden te overhandigen.

Maak van de koop een schriftelijke overeenkomst, laat de jonge hond door de dierenarts onderzoeken en ook deze in de toekomst over hem waken. Nooit zelf kwakzalven en trekt u niets aan van allerlei adviezen of artikelen van leken. Uw hond, uw beste vriend, heeft wanneer nodig recht op de juiste en verantwoorde geneeskundige behandeling en die kan alleen een dierenarts aan uw hond geven. U kunt nooit voorzichtig genoeg handelen als u een hond uit een dierenasiel haalt of van de vroegere eigenaar overneemt. Bij een hond uit het dierenasiel zult u nooit weten waar u aan toe bent en wat u in huis haalt, 9 tegen 1 wordt dit een teleurstelling voor u.

Een oudere hond, is dat verstandig of toch niet?
Een oudere hond van iemand overnemen biedt al meer kans van slagen, daar hier de factor 'begrip' een rol speelt. Het is best mogelijk, dat de vorige eigenaar gewoon aan de voorwaarden tegenover de hond niet kon voldoen, terwijl u zich anders en op de juiste wijze tegenover de hond opstelt en dan kan er nog een heleboel 'gerepareerd' worden. Het overnemen wordt u altijd veel mooier voorgespiegeld dan het in werkelijkheid is. De belangrijkste vraag: waarom moet de hond dan weg, blijft voor u vaak een mysterie.

U moet zo denken: als er niets aan had gemankeerd, dan hadden de mensen hem zelf wel gehouden. Er zijn natuurlijk uitzonderingen, zoals verhuizing, ziekte, stergeval en dergelijke. Maar in de meeste gevallen zijn dit honden met 'gekneusde' karakters door de schuld van hun vorige eigenaars en u moet het nu proberen op te knappen. Hier geldt terecht, 'goedkoop is duurkoop' en het ergste komt nog: u wordt telkens weer voor verrassingen geplaatst daar u de hond niet kent en de vorige eigenaar u heel wat heeft verzwegen uit bezorgdheid, dat u de hond anders niet in huis had genomen ...

Zeer zelden leidt zulk een aanschaf tot een gelukkige verhouding tussen u en zulk een 'afdankertje'. U kunt daarom nooit voorzichtig genoeg zijn en u redt het bijna nooit zonder de hulp van een deskundige, die u vaak veel narigheden en kosten besparen kan.

Honden die jonger dan 8 weken de moeder moeten verlaten, kunnen ons soms voor veel moeilijkheden plaatsen. Zowel de geestelijke als de lichamelijke ontwikkeling ondergaan een hevige schok wanneer men een TE jonge hond van zijn moeder wegneemt en deze is dan nog niet voldoende op het leven voorbereid. Zijn voedingswijze is nog niet zodanig geregeld, dat men zonder gevaar onmiddelijk kan overgaan op een normale voeding waarbij dus de moedermelk, zelfs al is dat nog zo weinig, gemist kan worden.

Een jonge hond leeft namelijk, tot hij 3 à 4 weken oud is, uitsluitend van de moedermelk. De overgang van moedermelk op normale voeding moet zo voorzichtig mogelijk gebeuren om eventuele voedingsstoornissen te voorkomen en om het jonge diertje een schok te besparen, welke hij ongetwijfeld zou ondervinden wanneer hij deze geleidelijke overgang niet heeft meegemaakt.

Wat gebeurt er namelijk wanneer de moeder har melk begint te verliezen. Dan gaat een ervaren fokker beginnen met het bijvoeden van de jonge hondjes in de vorm van speciaal samengestelde voeding. Hij leert de jonge hondjes zelfstandig eten en deze eten alleen zoveel als nodig om het tekort aan moedermelk aan te vullen. Vanzelfsprekend gebruiken deze jonge hondjes eerst de moedervoeding tot de laatste druppel, en pas dan, door honger gedreven, beginnen zij geleidelijk meer en meer andere voeding te nuttigen. Terwijl de moedervoeding steeds minder wrodt, wordt automatisch de normale voeding steeds meer toegevoegd en ook sterker en krachtiger samengesteld, zodat wanneer het jonge diertje reeds 8 weken oud is, het al 3 à 4 weken van deze gelijkmatige overgang of van dit voedingsoverschakelingssysteem achter zich heeft en dan zo zonder bezwaar normaal gevoed kan worden, echter nog steeds rekening houdend met het feit, dat het hier om een jonge hond gaat.

Maar niet alleen bezwaren die samenhangen met de voedingsproblemen spelen hier een rol, even zo'n belangrijke rol speelt hier de psychische verandering van een jonge hond voor zijn verdere leven, wat ook in de tijd waarin bijvoeding plaatsvindt, begint een jonge hond steeds meer waar te nemen van zijn omgeving en van de wereld.

Het komt er in deze tijd hoofdzakelijk op aan hoe de karakteraanleg van de moederhond is en hoe de omgeving is waarin èn de moederhond èn de jonge honden verblijven. Het zou moeilijk zijn om er in dit artikel verder op in te gaan, dus hierover komt in het heden nog een ander artikel., aangezien ik dit punt auwkueurig onder de lope wil nemen.

Hoe weet ik of mijn pup aan de eisen van "een goede pup" voldoet??
Enkele korte aanwijzingen die bij het testen van jonge honden van belang zijn:
De jonge hond moet goed doorvoed zijn en voor zijn leeftijd het gemiddelde lichaamsgewicht hebben (het gewicht van de verschillende rassen in deverse leeftijden zal u zeker door de vereniging van het betrefefnde ras kunnen worden meegedeeld). Laat u niets wijsmaken en laat u niet beïnvloeden door de fokker, indien de hond niet in een goede conditie verkeert. KOOP DEZE HOND BESLIST NIET!

De jonge hond moet een vlotte eter zijn en moet een vrolijke en levendige indruk op u maken. In zijn eigen omgeving moet hij zich rustig en met zelfvertrouwen gedragen.

Aan de aanwezigheid van vreemde mensen in zijn omgeving moet hij in korte tijd gewend raken en mag hij in geen geval schuw zijn. Op onverwachte geluiden, zoals bijvoorbeeld het klappen in de handen, mag hij alleen nieuwsgierig reageren, in geen geval mag hij weglopen.

Tegen de fokker, die zich tenslotte na afloop van alle testen tussen jou en de jonge hondjes begeeft, moet de jonge hond vol vertrouwen en vrolijk opspringen en hem achterna lopen.

Er bestaan ook diverse andere karakterproefnemingen, maar in de leeftijd van 8 weken kan men heus niet meer dan van verwachtingen en gunstige ontwikkelingskansen spreken, de rest is 'gokken' en zal in de toekomst meer afhangen van de omgeving waarin de jonge hond terecht komt, dan van het ondje zelf. Een van de belangrijkste mensen in die omgeving is natuurlijk zijn baas.

Deze karakterproefneming kan toegepast worden bij praktisch alle honden beneden de 6 maanden.

Het voordeel van een jonge hond
Het voordeel, om zo mogelijk een jonge hond te nemen (vanaf 8 weken), is veel groter dan de enkele opofferingen, om ze niet nadelen te noemen, die zo'n jonge hond met recht van ons (op)eist. Vooral bij honden met buitengewone intelligentie en aangeboren eigenschappen van trouw, zal een belangrijke rol spelen om voor zulk een hond de "eerste baas" te zijn. Zo'n jonge hond gaat zijn leven beginnen en groeien in een omgeving die voor hem ZIJN wereld gaat betekenen, en zich op alles en allen om hem heen instelt en eraan went. ZIjn gedachten en handelingen, zoals aanhankelijkheid en saamhorigheid, gelden dan alleen zijn baas en zijn naaste omgeving waarin hij groot gebracht is en, mits hij correct en rechtvaardig behandeld en vooral niet verwend wordt, hebben deze mensen meer plezier van zo'n hond, dan wanneer zij een hond hadden overgenomen van iemand waar de hond reeds tevoren enkele jaren had doorgebracht, zelfs al had de hond het bij zijn vroegere eigenaren niet zo best. Een hond verandert niet graag van baas, die hij beschouwt als zijn onmisbare leiding.


Een hond zoekt en verwacht steeds in de mens zijn meester, zijn meerdere, zijn meuteleider, en door zijn eigen natuur voelt hij zich alleen in zulke gevallen op zijn gemak en tevreden, wanneer hij zijn baas vindt in de mens aan wie hij toebehoort. Tegenover zulk een baas bezit de hond respect en door diens optreden schept hij moed. Ik wil hiermede alleen aantonen, dat de eerste baas bij de hond de belangrijkste plaats inneemt. Het staat vast, dat, wanneer men toont de bààs te zijn, de hond zijn baas meer respecteert en van deze houdt, dan een hond welke van jongs af aan door en door verwend wordt, hem alles wordt toegestaan, met alles wordt nagelopen, kortom in alles zijn zin krijgt. Zo'n hond neemt van het begin af aan zijn eigenaar in het ootje om zijn eigen zin te krijgen. Laat zich hierin niemand vergissen. De grootste fout die men kan maken aan het begin, is door te gaan denken dat het toch maar een jong hondje is en dat een klein beetje verwennen geen kwaad kan en dat het vanzelf wel goed zal komen, als het maar groter wordt.

Niets is minder waar - en diegenen die zo redeneerden, beleefden vele teleurstellingen met hun honden. De jonge hond heeft het direct door waar zich de zwakke plekken bij zijn baas bevinden en meer en meer gaat hij ervan gebruik maken om zijn eigen zin te krijgen.

Men beschouwt dit echter als iets bijzonder knaps en bewonderingswaardigs, wat dit op zichzelf tot op zekere hoogte ook is, wanneer wij dit vanuit het standpunt van de jonge hond bekijken. Reeds hier begint de hond namelijk zijn vertand in zijn voordeel te gebruiken en het denken gaat zich steeds meer in deze richting ontwikkelen. Heel moeilijk en bijna hopeloos is de opvoeding van een hond wiens baas denkt, zoals ik reeds vertelde, "Laat hem maar, hij is nog jong, als hij ouder is dan ga ik wel met hem beginnen". Vaak wordt de grens van 1 jaar genoemd. Op deze onzin kan niemand u een verklaring geven, zelfs de beste hondenkenners niet.

Laat ik u maar zeggen, dat er in de eerste plaats heel veel narigheden en onprettige dingen gebeuren nog vóór de hond een jaar oud is. Mits hij het zolang bij zijn eigenaar, beter gezegd zijn eigenaar met hem, voloudt. Want wanneer men van dit standpunt uitgaat, redt men het nadat de hond een jaar oud is ook niet meer. In het algemeen bereiken de moeilijkheden nog voor die tijd zo'n hoogte, dat de baas zich geen raad meer wete en, hoewel het alleen zijn schuld is dat de hond zo lastig is, hem het grootste onrecht gaat aandoen, namelijk dat hij hem verkoopt en hem plaatst in een vreemde omgeving in de vorm van overdragen aan een nieuwe baas, of, wat het ergste is: de hond wordt naar het asiel gebracht, waar hem avak het einde te wachten staat.

Óf hij belandt - lastig en vaak gevaarlijk - in andere handen; zijn nieuwe baas weet niets van zijn verleden af en de ellende begint opnieuw met alle hieraan verbonden verrassingen, onkosten en gevaar.

Het veranderen van baas kan wellicht ook een hele verandering en verbetering in de verhouding tussen hond en nieuwe baas met zich meebrengen, maar dit is tenslotte onze bedoeling niet en de hodn heeft hiervan toch altijd meer of minder last.

Wanneer mag ik beginnen met de africhting?
Dit alles wordt dus verkeerd begrepen door mensen die over honden alleen oppervlakkige discussies voeren of opvangen. Er wordt gesproken over het beginnen (waaronder wordt verstaan het africhten) met een hond pas wanneer hij ongeveer een jaar oud is; (om precies te zijn na het bereiken van de leeftijd van 10 maanden. Dat wil zeggen, dat men van een hond een werk niet mag verlangen voor hij helemaal zijn jonge tijd ontgroeid is en in staat is een zodanig werk te verrichten, wat africhting op zichzelf is).

In zulke gevallen houdt men er geen rekening mee - wat volkomen fout is - dat alvorens men met een hond gaat beginnen te werken, dus deze begint af te richten, de hond reeds zijn opvoeding gehad moet hebben.


Daarom begint u een jonge hond op te voeden vanaf het eerste moment dat u hem mee naar huis neemt. De opvoeding sluit in gunstige gevallen aan bij de opvoeding welke de fokker reeds is begonnen toe te passen. Het gedrag van een jonge hond is echter reeds beïnvloed geweest door de eerste fase in zijn opvoeding, namelijk in een tijdperk vanaf zijn geboorte tot de 8e week, bij zijn moeder dus, wanneer hij in uw handen komt.

Het is daarom van niet minder belang dat reeds de fokker aan de opvoeding van zijn nest de nodige aandacht besteedt. Het is uit het gedrag en ook uit de verzorging van de puppies op te maken, hoe bekwaam de fokker wel (of juist niet) was. Tenslotte kunt u reeds aan de moederteef merken wat voor jonge hondjes u kunt verwachten.

Tip voor de fokkers

Wanneer een van uw fokproducten door de nieuwe eigenaar zal worden afgehaald, is het nuttig, zo mogelijk tenminste een dag van te voren, een stuk oude deken, handdoek, een handschoen of iets dergelijks (maar niet een stinkend vod) in het nest te leggen, met de bedoeling dat dit voorwerp zoveel mogelijk lucht van het nest, de hondjes en de moederteef opneemt. U kunt ook de koper vragen of hij u, enkele dagen voor hij de hond zal komen ophalen, iets geschikts wil komen brengen. Het voorwerp moet op de ligplaats blijven en zal dus wel op de een of andere manier vastgelegd moeten worden, anders slepen de jonge hondjes het uit het nest weg.

Deze reukbron gaat mee met de jonge hond in de taf of in de doos waarin hij naar zijn nieuwe thuis wordt vervoerd. De nieuwe eigenaar legt daar het voorwerp in het mandje van de jonge hond. Dit helpt de jonge hond om sneller te gewennen en vooral 's nachts zal het hem meer zelfvertrouwen geven als hij de vertrouwde geur ruikt en kan denken dat hij niet alleen is. Tegelijkertijd bevordert het het begrip "eigen plaats", "slaapplaats" en vanaf het begin zal dit voorwerp de "magneet" zijn die de jonge hond naar "zijn" plaats trekt.

Deze methode werkt gegarandeerd. maar als het voorwerp wordt bevuild en moet worden gewassen, dan heeft dit geen enkele zin meer omdat de specifieke geur daarna is verdwenen.

Vervolgartikelen

Omdat het artikel anders te lang wordt, heb ik besloten dit onderwerp in meerdere delen op te splitsen. In een opvolgend artikel, zal verder gegaan worden op de informatie over de aanschaf van een (nieuwe) pup. Zodra deze ook geplaatst is, zal de link hier geplaatst worden.

Door op de onderstreepte tekst te klikken, komt u op de desbetreffende pagina uit.

Een goede keuze voor de goede hond II
Een goede keuze voor de goede hond III © 2007 - 2009 Hikari, gepubliceerd in Dieren (Dier en Natuur) op 15-09-2007, laatst gewijzigd op 17-09-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Hikari is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Welke puppies kiest u uit: Eindelijk kunt u naar de fokker om een puppy uit te kiezen. Uw hart bonst, want welke pup moet u kiezen. Zo klein als de puppies zijn, ze zien immers allemaal schattig uit. Waar mo…
• Een pup kiezen, soms een moeilijke keuze, soms ook niet: Een puppy kiezen lijkt soms makkelijk en veel mensen volgen hun hart, enkele aanwijzingen kunnen echter veel problemen naderhand vermijden.
• Gezonde pups op betrouwbare adressen vinden: Je hebt er goed over nagedacht: je wilt een pup. Waar kan je dan het beste terecht en waar moet je opletten? Hieronder volgen een aantal tips. Zoek naar erkende a…
• Met uw nieuwe puppy naar de dierenarts: Als u net een nieuwe puppy bij een kennel of fokker hebt opgehaald, is het altijd goed, om snel met de nieuwe kameraad bij de dierenarts langs te gaan. Die verricht ee…
• Een hondje nemen: Waar vind ik een hond?Waar moet ik op letten als ik een hondje in huis neem? Wat heeft een hondje nodig? Kijk hier en lees het allemaal even rustig door.