Dieren en Australie

De koalabeer(buidelbeer)

Infoteur: Jidaja

De koala is een buideldier uit de familie koala's (Phascolarctidae). Ze komen voor in het oosten van Australië. De Latijnse naam voor de koala is Phascolarctos cinereus. In het Grieks betekend dit buidelbeer en cinereus betekend in het Latijns askleurig.



Herkomst

Het woord "koala" komt uit het Dharuk. Dit is een uitgestorven aboriginaltaal uit Australië die rond Sydney werd gesproken. De vertaling van koala zou zijn "drinkt niet". Een koalabeer drinkt namelijk zelden. De koala speelt, net als veel andere inheemse dieren in Australië, een belangrijke rol in de aboriginal-mythe over het ontstaan van de wereld.

De koala komt voor in Queensland, Nieuw-Zuid-Wales, Victoria en Zuid-Australië. In het begin van de twinstigste eeuw was de oorspronkelijke populatie koala's bijna uitgeroeid. In de deelstaat zijn toen koala's uit Victoria uitgezet en zodoende zijn er nu weer diverse populaties in het zuidoosten van Zuid-Australië. De grootste leeft op Kangaroo eiland. De koala's die het meest zuidelijk voorkomen zijn de grootste soort.

De grootste koala's in het zuiden wegen veel meer dan de koala's in het noorden. Zo weegt een mannetje in het zuiden ongeveer 12 kilo en een vrouwtje 8 kilo. In het noorden wegen ze bij de helft minder. De koala's uit het zuiden hebben ook een dikkere vacht. In het noorden is het ook een stuk warmer waardoor de koala's daar met een minder dikke vacht toe kunnen. De kleuren van de vacht verschillen per koala. De vacht wordt lichter als een koala ouder wordt. De meeste koala's zijn grijs met wit op de kin, de borst, de voorpoten en de romp. Ze hebben een korte staart die geen functie lijkt te hebben.

De voeding

Het dieet van de koala bestaat bijna alleen uit het eten van de bladeren van de eucalyptusboom. Deze bladeren bevatten veel vezels en bevatten ook een gif dat voor veel andere dieren gevaarlijk is. Koalaberen lusten niet alle soorten eucalyptus, Vermoedelijk lusten ze maar een paar soorten. Voor wetenschappers is moeilijk te bepalen welke ze wel en niet lusten omdat ze niet heel makkelijk te vinden zijn en vooral 's nachts en solitair leven. Er bestaand honderden soorten eucalyptus en vermoedelijk zijn de soorten Eucalyptus viminalis, Eucalyptus camaidulensis en Eucalyptus punctata favoriet. Omdat de bladeren veel ocht bevatten, hoeven de koala's verder niet te drinken.

Leefritme

Koalaberen hebben een langzaam metabolisme (verbranding). Hierdoor slapen ze per dag ongeveer 18 uur. Dit gebeurd meestal in een boom. Wanneer ze niet slapen, zijn ze op zoek naar eten of naar een potentiële partner. Ze zijn meestal wakker in de uren na zonsondergang. Koalaberen kunnen ook zwemmen. Het zijn solitaire territoriumdieren en kunnen agressief "blaffen" naar soortgenoten.

Voortplanting

De koalabeer is polygaam (parend met verscheidene exemplaren van het andere geslacht) en ze paren voornamelijk in de maanden oktober tot maart. Zodra er gepaard is, verhardt het laatste spermavocht. Dit vormt een "stop" waardoor het vrouwtje enige dagen niet met een ander mannetje kan paren. Pas vanaf het derde of vierde jaar zijn koala's geslachtsrijp. Een vrouwtje werpt hooguit één jong per jaar. De zwangerschap van een koala duurt gemiddeld 35 dagen. Een jonge koala is bij de geboorte slechts o,3 gram en is blind en naakt. Het jong gaat instinctief op zoek naar de buidel van de moeder. Hier zuigt het jong zich vast aan een tepel. De eerste zes maanden groeit het jong dan verder in de buidel. In de laatste maand krijgt het half verteerd voedsel (geen uitwerpselen) uit de darm van de moeder.
© 2009 - 2010 Jidaja, gepubliceerd in Dieren (Dier en Natuur) op 23-03-2009, laatst gewijzigd op 23-03-2009. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Jidaja is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen


Reageer op het artikel "De koalabeer(buidelbeer)"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.