InfoNu.nl > Dier en Natuur > Dieren > De schandalige bio-industrie: Onze varkens

De schandalige bio-industrie: Onze varkens

De schandalige bio-industrie: Onze varkens In de bio-industrie heeft het moedervarken als enige taak het produceren van zoveel mogelijk biggen. Het lieve dier wordt vastgezet in een metalen kooi en kan geen kant op. Haar biggetjes worden haar afgenomen waarvan de arme mannetjes een gruwelijke onverdoofde castratie te wachten staat. Het verschrikkelijke leventje op 1 vierkante meter wordt vervolgd door een martelend transport naar het slachthuis. Vindt nu echt iedereen dit de gewoonste zaak van de wereld?

De normale en ideale situatie

Een varken is een sociaal, intelligent, in groepsverband levend dier. Hij eet vrijwel alles en zoekt zijn voedsel door met zijn zeer gevoelige snuit in de grond te wroeten. Door in de modder te rollen houdt een varken zijn lichaam op de juiste temperatuur en houdt hij parasieten weg. Dit kan hij ook doen door te schuren tegen bijvoorbeeld bomen. Een varken is een zindelijk dier, hij scheidt mestplaats van lig- en eetplek. Als een zeug drachtig is bouwt zij een nest, afgezonderd van de groep, om de jongen te werpen. Hoe anders gaat het ertoe in de bio-industrie!

Onze varkens in de bio-industrie

....varkenshaas, ribkarbonade, schouderkarbonade, haaskarbonade, gemengd gehakt, slavink, braadworst, gekookte worst, beenham, schouderham, achterham, varkensrollade, nasi-bamivlees, hamlappen, varkenssaté, saucijs, ontbijtspek, varkensfricandeau, paté, varkenslever, hamlappen, rookworst, knakworst, varkensschnitzel, cervelaatworst, grillworst, boerenmetworst, palingworst, leverkaas, gebraden gehakt, corned beef, katenspek, boterhamworst...
In Nederland leven ruim elf miljoen varkens die levenslang zitten opgesloten in duistere stallen, dicht op elkaar gepropt zonder de zon ooit te zien. Dit is de keiharde werkelijkheid. Dieren zijn ondergeschikt aan economische belangen geworden. Men roept dat de consument niet veel geld wil betalen voor vlees, maar is dat wel zo? Vlees ligt voor schandalig lage bedragen in de supermarkt. In vergelijking met andere landen lopen we zwaar achter op het gebied van bio-vlees, dat bijv. in Denemarken en Duitsland een tienmaal groter aandeel in de supermarkten heeft dan in ons land. Ondertussen zijn de politici moeilijk wakker te schudden. Zij lijken welzijn van dier en mens minder belangrijk te vinden dan koopkracht en economische winsten. De schuld op de consument afschuiven is veel te gemakkelijk, immers, de koper kan helemaal niet kiezen tussen biologisch vlees of barbaars vlees. Alleen het laatste ligt in ENORME hoeveelheden in de winkels, en het eerste is nauwelijks verkrijgbaar.

Vrouwtjesvarkens

De moedervarkens, genoemd fokzeugen, staan letterlijk vast in zeer krappe, betonnen, individuele kraamboxen tussen stalen stangen en kunnen daarin maar een stap voor- of achteruit zetten. Omdraaien kan niet. Het gevolg is een gebrek aan bewegingsvrijheid en sociale contacten. In Nederland moeten uiterlijk in 2008 - en in de rest van de EU uiterlijk in 2013 - alle zeugen in groepen gehuisvest worden. De vloer mag voor het grootste deel uit rooster bestaan en een zachte ligbedding van stro of ander strooisel op het dichte vloerdeel is niet verplicht. In tweeënhalf jaar tijd wordt een zeug viermaal kunstmatig bevrucht. Ze werpt dan telkens gemiddeld twaalf biggen.

Het moederdier krijgt geen materiaal om een nest te bouwen, hoewel ze hiertoe een sterke aandrang heeft. Bij het werpen en tijdens de kraamperiode van drie à vier weken wordt de zeug in een kraambox opgesloten zonder strooisel en met zeer beperkte bewegingsruimte om doodliggen van de biggen te voorkomen. De biggen worden vervolgens te vroeg bij haar weggehaald. Na deze intensieve fokperiode, meestal na twee jaar, is ze versleten en volgt de slacht.

Mannetjesvarkens

De mannelijke biggetjes worden enkele dagen na de geboorte, als ze nog in shock zijn van het afschuwelijke afscheid van hun moeder, op middeleeuwse wijze gecastreerd. Dit gebeurt zonder verdoving, om een cent per kilo varkensvlees te besparen. Elke tien seconden vindt er zo'n gruwelcastratie plaats. Ook wordt de staart en de tanden geknipt, wederom zonder verdoving. Deze uiterst pijnlijke verminkingen gebeuren jaarlijks bij 14 miljoen biggetjes. Bijna alle varkens houden hieraan tandmergontstekingen over. De jonge biggetjes willen zuigen en omdat hun moeder er niet meer is, gaan ze op elkaars staart zuigen, vandaar het verwijderen. De jonge varkentjes zitten in een groepshok, op een rooster en dat geeft veel pijn aan hun pootjes. Een op de tien jongen haalt de vier weken niet. De dieren krijgen vaak diarree waarna er antibiotica volgt. De rest gaat op transport naar het mestbedrijf om te worden vetgemest. Vaak is dat in het buitenland, bijv. Italië, waar de ham als Parmaham kan worden verkocht. Deze transporten zijn de hel op aarde. Ongeveer 70.000 schattige varkens komen dood aan. De uitgeputte en gewonde varkens-aantallen zijn nog vele malen groter.

Het dieronwaardige mestbedrijf

In het mestbedrijf staan de machteloze varkens met zon tien tot twintig lotgenoten samen in kale, prikkelarme hokken. Per varken is tussen de 0,3 en 1 m2 beschikbaar, dat is een zeer hoge bezettingsgraad. Languit liggen is hierdoor niet altijd mogelijk. De vloer bestaat voor het grootste deel uit een rooster. Op het dichte deel ligt geen stro of een zachte bedding. Niets. Het varken kan niet kauwen en kan niet wroeten. Een varken is sociaal en zindelijk, maar heeft geen ruimte om zijn rustplaats van zijn wc te scheiden. Het risico op infecties is levensgroot. De frustratie en verveling bij de hulpeloze varkens leiden tot agressie en staart- en pootbijten. Om dit te voorkomen worden tanden en staarten geknipt. In deze afmestperiode overlijdt nog eens 7 % van de varkens. Na een half jaar lijden is het slachtgewicht van 80 à 110 kilo bereikt. Het varken staat een lang en erbarmelijk transport te wachten, waarbij het wegens de onbekendheid met daglicht enz. volledig in paniek raakt, waarna het wordt geslacht.

Gillende biggetjes braken van de pijn

Op initiatief van de Dierenbescherming lopen er nu onderzoeken om zo snel mogelijk een eind te maken aan het zeer pijnlijke castreren van biggen. En het ziet er naar uit dat het nu eindelijk gaat lukken. Wetenschappers hebben ontdekt welke genen verantwoordelijk zijn voor de berengeur (nb. een onaangename geur van mest en urine) waarvoor varkens worden gecastreerd. Deze geur is het gevolg van de geslachtshormonen bij het dier dat zich rond de slachtleeftijd van zes maanden zou kunnen ontwikkelen. Op basis van de nieuwe kennis wordt het beter mogelijk de nodige garanties te geven dat het vlees niet zal stinken, ook al zijn de dieren niet gecastreerd. Het kan nog wel enkele jaren duren voor de nieuwe kennis omgezet is in voor de praktijk geschikte methoden en er daadwerkelijk met castratie gestopt kan worden. Tot die tijd zou er onder verdoving gecastreerd moeten worden. De biologische varkenshouders zijn in juli 2007 gestart hiermee in afwachting van het definitief stoppen met castreren.

De castratie zelf is te gruwelijk voor woorden. Het is zeer pijnlijk en biggen trillen op hun pootjes, geven daarna nog dagen over van de helse pijn. De castreur gebruikt gehoorbeschermers tegen het verschrikkelijke gegil. Er moet een eind komen aan de castraties. Het is een afschuwelijk werk, niet-gecastreerde varkens groeien beter en zijn minder gauw ziek. Men gaat er echter mee door omdat slagerijen en supermarkten de garantie willen dat vlees van ongecastreerde varkens niet stinkt. Deze garantie kan helaas nog niet gegeven worden. Verdovingen zouden te duur zijn en voorkomen de onvoorstelbare pijn bij de dieren niet helemaal. We mogen beslist kanttekeningen plaatsen bij de mensen (of zijn het beulen?) die in de bio-industrie werken en op directe wijze leed toebrengen aan dieren die daar niet om hebben gevraagd.

De beulen gaan door... economie, economie...

Dagelijks zitten 11,4 miljoen varkens (CBS 2006) verstopt in Nederlandse schuren. Vandaar dat je ze dus niet ziet als je over de Nederlandse snelwegen rijdt. Jaarlijks gaan er 14,4 miljoen varkens naar de slachterij. De martelingen en zware dierenmishandelingen die dagelijks gemeengoed zijn gaat het voorstellingsvermogen van een mens met een normaal gevoelsleven te boven. De politici slapen, milieubewegingen en dierenbescherming vechten, de beulen gaan door... en wat doet u?

Denk nog maar eens goed na als je in de supermarkt langs de varkenslapjes loopt...

"Pigs are not that dirty. And they're smart, strange little creatures. They just need love." ~ Shelley Duvall

Lees verder

© 2007 - 2017 Astrid-d-g, het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Varkens houden als hobbyVarkens houden als hobbyVarkens zijn intelligente, lieve en aanhankelijke dieren. Aan het houden van varkens kan veel plezier beleefd worden. Da…
Het verdoofd castreren van biggen toegestaan tot 2015Het verdoofd castreren van biggen toegestaan tot 2015Wij denken in Nederland vaak dat we vooruitstrevend zijn en het allemaal wel weten. Toch krabben landen als Engeland zic…
Hoe gezond is varkensvlees?Hoe gezond is varkensvlees?Over varkensvlees in combinatie met een dieet, bedoeld om af te vallen, wordt vaak huiverend gesproken. Varkensvlees roe…
Wat je moet weten over varkensvleesTot 1950 werden varkens alom gehouden in de open lucht en in stallen. Varkens konden rennen, spelen, een nest bouwen, ra…
Symptomen varkensgriep en verschil met de Mexicaanse griepSymptomen varkensgriep en verschil met de Mexicaanse griepIn april 2009 is in Mexico een nieuwe griepvariant opgedoken die eerst Varkensgriep en daarna Mexicaanse Griep werd geno…
Bronnen en referenties

Reageer op het artikel "De schandalige bio-industrie: Onze varkens"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Reacties

Bewustgeworden, 22-04-2008 14:23 #3
Door de bioindustrie is de hongersnood uit "het westen" verdwenen. Het zou in ons nadeel zijn om dit af te schaffen. Bioboeren doen exact hetzelfde als bio-industrie boeren, behalve het feit dus dat de varkens meer plaats hebben en niet gecastreerd worden. Dieren worden ook op transporten geplaatst om ze naar het slachthuis te brengen (de zogenaamde "martelende" transporten), ze worden ook behandeld met antibiotica als ze ziek zijn en ze worden tenslotte ook opgegeten na het slachten. Ze bevatten meer vet dan bio-industrievarkens, dus meer risico op hart- en vaatziekten, kanker en obesitas. Varkens voor bioindustrie worden immers geselecteerd op goeie spierontwikkeling en zeer lage vetgehaltes (brengt dus meer op per kg). Door de lage prijzen krijgen ook kansarme gezinnen de kans om een lapje vlees te eten.

Misschien ook eens tijd om daarover na te denken. Een medaille heeft altijd twee kanten.

Christine Man, 16-02-2008 18:03 #2
Het leed dat de dieren ondergaan is te gruwelijk voor woorden. Als consument zijn wij inderdaad bereid om niet te willen weten waar ons vlees vandaan komt, en dat zegt genoeg. De politiek is in eerste instantie verantwoordelijk maar als consument treffen wij ook schuld. Er is een gigantisch overschot van vlees en bio-vlees wordt langs alle kanten gepromoot. Laat de consument hier eens over nadenken. Reactie infoteur, 20-02-2008
Hallo Christine man. Interessante stelling, maar het is moeilijk mensen aan het biovlees of vegetarisch 'vlees' te krijgen als het gewone gehakt flink in de aanbieding is. Groet, A.

Frank, 31-10-2007 14:55 #1
Het is belachelijk hoe u over ons praat. U zit wel te zieken over die dingen maar jullie weten nog niet eens waar jullie over praten. Denk daar maar is aan. Ga maar in de schappen van Albert Hein kijken, daar ligt het het avalkonijn van chine als beste veel in de rekken en ons vlees gaat naar het buiteland en wij krijgen het ingeporte hormonenvlees terug. Reactie infoteur, 29-12-2007
Ja het heen en weer gesleep met dieren en vlees is te zot voor woorden. De bewustwording van de consument is slechts een facet. Veel consumenten weten helemaal niet waar het vlees vandaan komt en sommigen willen het ook niet weten. De politiek is in de eerste plaats verantwoordelijk, niet de consument want de waarheid over de bio-industrie gaat bewust de doofpot in. Groet, A.

Infoteur: Astrid-d-g
Laatste update: 20-10-2015
Rubriek: Dier en Natuur
Subrubriek: Dieren
Special: Bio-industrie
Bronnen en referenties: 1
Reacties: 3
Schrijf mee!