Bloemen, hoe zitten ze in elkaar?

Bloemen, een allerdaags verschijnsel. We staan er vaak niet bij stil. Maar waar bestaan ze uit, en hoe planten ze zich voort? Hoe is men zo ver gekomen dat men een talrijk systeem van planten heeft kunnen ordenen? U leest het hieronder. Er zijn ongeveer een kwart miljoen verschillende soorten bloeiende planten op aarde. Hun bloemen hebben een duizelingwekkende verscheidenheid van kleuren, grootten en vormen. Sommige zijn alleenstaand, andere groeien in dichte trossen. Veel bloemen hebben opvallende kleuren, sterke geuren en produceren zoete honing. Andere zijn vrijwel zonder kleur of geur.

Ongeacht hun voorkomen spelen alle bloemen dezelfde rol in het leven van de plant: door bloemen kunnen planten zich vermenigvuldigen. In de bloem bevinden zich de mannelijke organen, de meeldraden, en de vrouwelijke organen, de stampers. De meeldraden bevatten honderden heel fijne korreltjes stuifmeel die de stampers bevruchten. Daarna begint de vrucht te groeien. Binnen in de vrucht zitten de zaden voor een nieuwe generatie planten. De zaden worden op verschillende manieren verspreid. Ze kunnen door de winden worden weggeblazen of door vogels en andere dieren meegevoerd worden. Uit zaden ontwikkelen zich uiteraard nieuwe planten.

Juist omdat er zoveel planten zijn, kan de wereld in feite niet zonder een benoemingssysteem voor planten. Het is de verdienste van de Zweedse natuuronderzoeker Carl Linnaeus geweest om zo'n systeem te ontwerpen. In 1753 kwam hij met de botanische binaire nomenclatuur, waarbij elke plant een Latijnse geslachtsnaam krijgt, gevolgd door een soortnaam. Later ontwikkelde hij een dergelijk systeem voor dieren.