Kleurmutant alopecia bij de hond

Kleurmutant alopecia is een huidaandoening bij honden met een zwarte of bruine haarkleur. Deze aandoening leidt uiteindelijk tot kaalheid. In dit artikel worden de verschijnselen besproken, hoe de aandoening behandeld moet worden en wat de prognose is. Deze huidaandoening bij honden zorgt uiteindelijk voor kaalheid zonder jeuk. Er is sprake van een gestoorde aanmaak en opslag van pigment in het haar, wat ervoor zorgt dat de normale structuur van de haren aangetast wordt. Hierdoor laten de haren gemakkelijk los of breken af.

Voorkomen

Kleurmutant alopecia komt onder andere voor bij de Dobermann, Yorkshire Terriër, chow chow, dashond en de Ierse setter. Ook bij kruisingen zien we deze aandoening. Er is geen predispositie voor een bepaald geslacht, zowel de mannelijke als vrouwelijke dieren hebben evenveel kans om het te krijgen. De aandoening is deels erfelijk, maar wordt ook voor een deel bepaald door andere factoren. De verschijnselen waar de dieren mee komen varieert namelijk nogal, maar het is nog niet helemaal duidelijk aan welke factoren dit ligt.

Verschijnselen

De dieren worden geboren met een normale haarkleur en pas na enkele maanden komt de aandoening tot expressie. Er is een verstoorde aanmaak en opslag van melanine, wat normaal zorgt voor het pigment in de huid. Bij de aangetaste dieren is er sprake van hele grote pigmentkorrels, wat zorgt voor vernietiging van de haarschacht en uiteindelijk tot kaalheid (alopecia). Deze grote pigmentkorrels zijn onder een microscoop te zien.

De eerste verschijnselen van kaalheid ontstaan op de rug wanneer de hond nog geen jaar oud is. De hond heeft geen last van jeuk. Het is mogelijk tot op de huid te kijken wanneer we achter de hond st aan. Een bacteriële infectie vindt nu gemakkelijk plaats, wat ook weer een aanleiding kan geven tot kaalheid.

Diagnose

De diagnose wordt gesteld op basis van het ras en de verschijnselen, maar ook door de haren onder de microscoop te bestuderen. Hier zien we dan de eerder genoemde pigmentkorrels of melaninekorrels, welke onregelmatig van structuur zijn. Daarnaast is het nemen van een huidbiopt mogelijk, wat ook onder de microscoop wordt bekeken.

Behandeling

Een echte behandeling is niet mogelijk, maar vanwege een grote kans op de bacteriële infectie wordt een antibioticakuur aangeraden. Dit zorgt ervoor dat de kaalheid wat vertraagd wordt. Ook kan er als gevolg van de onderliggende ziekte een seborroe ontstaan, een hele droge of juist vettige huid. Een milde shampoo en conditioner zijn nodig voor de bestrijding van deze secundaire seborroe.

Prognose

Uiteindelijk worden sommige dieren geheel kaal en behouden anderen een zeer dunne vacht. De kans op een bacteriële infectie blijft altijd aanwezig. Omdat de aandoening deels erfelijk is, wordt aangeraden niet te fokken met deze dieren.