Zieke Dieren en Wondje

Paarden: lichte blessures

Als een paard tijdens het trainen hetzij in de manege, hetzij daarbuiten, zich oppervlakkig verwondt, spreekt men van een lichte blessure. Het gaat om relatief frequent voorkomende blessures die u, hoe gering ze ook moge zijn, toch niet mag veronachtzamen.


Lichte verwondingen aan de benen

Lichte blessures zijn blessures die het paard zich tijdens de training met de hoeven zelf aan doet. Daartoe behoren over het algemeen ook andere oppervlakkige verwondingen van de benen die tijdens de training kunnen gebeuren.

Paarden die zichzelf raken
Sommige paarden bezeren zich geregeld op dezelfde plek. Dat is te wijten aan een verkeerde stand of gang. Deze blessures kunnen ook door een slecht passend hoefijzer worden veroorzaakt. Observeer uw paard tijdens een training aan de longe. Probeer vast te stellen op welk moment op welke manier het zichzelf bezeert.

Voorkomen
Als u er achter bent gekomen waarom en hoe uw paard zich bezeert, kunt u dit kwaad voorkomen door aangepaste beschermingsmiddelen te gebruiken. De hoefsmid kan ook sommige standfouten compenseren door het hoefijzer daaraan aan te passen. Bespreek de blessures dan ook altijd met uw hoefsmid.

De kogels
Blessures aan de binnenzijde van de kogels van de achterbenen behoren tot de meest voorkomende blessures. Ze gebeuren vaak tijdens het trainen in de draf. Bij iedere pas komt de kogel van het achterbeen tegen de overliggende hoef aan. Men kan problemen voorkomen door consequent kogelbeschermers te gebruiken. Sommige paarden brengen zichzelf hoger op het achterbeen dergelijke blessures toe. Ter bescherming brengt men bandages aan.

Andere verwondingen
Er bestaan andere frequente verwondingen die tijdens de training gebeuren en die moet men in de gaten houden: een zwelling of wond bij de schoft of langs de singel, een scheurtje bij de mondhoeken of in de omgeving van het tuig. Vergeet niet dat een paard zich ook kan verwonden in de box.

Paarden die aanslaan

Paarden die zichzelf verkeerd inschatten (hun achterbeen komt ver onder het lichaam) blesseren zich nogal eens aan de achterkant van de voorbenen. Men zet dan dat ze 'aanslaan': de hoefijzers van de achterbenen stoten tegen de voorbenen aan. Deze, soms oppervlakkige verwondingen, kunnen gemakkelijk gevaarlijk worden en men moet ze voorkomen door goede voorzorgsmaatregelen.

Soms ernstige gevolgen bij aanslaan
Verwondingen aan de hoornschoenen als gevolg van aanslaan, die veelvuldig voorkomen bij het galopperen en springen, kunnen ernstig worden en het paard enkele weken uitschakelen. In sommige gevallen wordt een hoornschoen losgerukt. Verwondingen ter hoogte van de pijpen, in de vorm van sneden, zijn ook zeer ernstig. Als een pees geblesseerd raakt, is het paard ook een aantal weken uitgeschakeld.

Tenslotte kunnen trappen die het paard zichzelf met aanslaan geeft een scheur in het bot veroorzaken of simpelweg hinderlijke kreupelheid met zich meebrengen.

Beschermen tijdens het aanslaan
Een paard dat geregeld aanslaat is gemakkelijk te herkennen, want bij snelle gangen hoort men zijn hoefijzers tegen elkaar aan slaan. De benen van zo'n paard moeten systematisch beschermd worden met schoenen en bandages. Alle paarden kunnen, tijdens het springen of een training op afwisselend terrein, in de drie gangen aanslaan. Het kan ook gebeuren als ze los worden gelaten. Deze paarden moeten beschermingsmiddelen dragen.

Controles uitoefenen na de training

Na een proef of een training moet u de benen van uw paard zorgvuldig controleren: haal uw hand over de gehele lengte van boven naar beneden, over de binnen- en buitenzijden van de voor- en achterbenen. Bekijk de kroonrand rondom, alsook de hoornschoenen en de hielen. Vergeet de elleboog (boven de voorbenen), knie en spronggewrichten (van de achterbenen) niet.

De controles zijn zo belangrijk omdat op deze manier de mogelijk ontstane verwondingen en blessures meteen opgemerkt worden, en er dan ook meteen actie genomen kan worden.

Verzorging van een gewond been

Maak het geblesseerde been met stromend water en een zachte waterstraal schoon. Als dat niet kan, maak het dan schoon met lauwwarm water. Wrijf het met een schone doek droog. Ontsmet de wond vervolgens met een antiseptisch middeltje.

Als de wond oppervlakkig is en klein, laat haar dan uitdrogen in de open lucht. Is de wond dieper of vrij groot, doe erdan een licht en luchtdoorlatend verband omheen. Verwissel het verband iedere dag en maak de wond schoon totdat de wond volledig gesloten is. Laat het paard stilstaan zolang de wond nog open is. Zorg voor bescherming als de training weer kan worden hervat.

Moet ik de dierenarts bellen of toch niet

Wanneer moet u altijd een dierenarts bellen? In ieder geval altijd als u twijfelt en iemand uit uw omgeving twijfelt ook over de verwonding. U kunt beter 10 keer de dierenarts voor niets bellen, dan 1 keer te weinig, met alle mogelijke gevolgen van dien.

Hieronder is een lijstje met gevallen wanneer u zeker een dierenarts moet contacteren:
  • Als het een gapende wond is die gehecht moet worden.
  • Als de wond gaat etteren; er kan sprake zijn van een infectie. Een etterende wond herkent u aan het geel/groen/witte oppervlak van de wond wat over het algemeen erg stinkt en er verschrikkelijk uit ziet.
  • Als het bloed overvloedig en langdurig vloeit; wellicht raakt de wond een grote ader of slagader.
  • Als het been gezwollen is of erg warm aanvoelt.
  • Als het paard kreupel is
© 2008 - 2009 Hikari, gepubliceerd in Zieke Dieren (Dier en Natuur) op 02-11-2008, laatst gewijzigd op 08-12-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Hikari is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen


Reageer op het artikel "Paarden: lichte blessures"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.