Tropische aquariumvissen II

Dit is deel 2 van het artikel over tropische zoetwatervissen, vanaf hier gaan we verder met de modderkruipers, meervallen en killivissen, in deel III leest u dan de levendbarenden, cichlides en goeramies.

Modderkruipers

Modderkruipers zijn aaseters, ook wel Cobitidae genaamd. Ze zijn actieve, op de bodem levende nachtdieren. Sommige dragen stekels onder hun ogen, die behoorlijke schade kunnen aanrichten bij andere vissen of een onoplettende aquarist. De meeste modderkruipers die wij in aquariums zien, komen uit Zuidoost- Azië, waar ze in modderige, zuurstofarme wateren leven. Ze happen aan de oppervlakte naar zuurstof, die ze ook in hun darmen kunnen opslaan.


Andere interessante modderkruipers
De gestreepte botia (Botia Striata) is een leuk en vredelievend visje dat maximaal 10 cm lang wordt. Zijn lichaamsvorm lijkt op die van de clownbotia maar is iets langer en dunner. Evenals bij andere botia's is het het beste ze in kleine scholen te laten leven die snel door het aquarium zwemmen.

Meervalachtigen

Veel populaire tropische meervalachtigen in ons aquarium komen uit Zuid- en Centraal Amerika, Afrika en Azië. Ze hebben veelal saaie kleuren (schutkleuren). Omdat ze veel op de bodem leven, zijn ze meestal bruin en zwart. Hun gezichtsvermogen is slecht, omdat ze nachtdieren zijn of in modderig water leven. Vandaar dat ze voeldraden ontwikkeld hebben. Deze kunnen lang zijn en gebruikt worden om te jagen, zoals die van de Pimelodidae, of kort, zoals die van de Corydoras- meerval- achtigen die ze gebruiken om insekten op te speuren. Sommige meervalachtigen zoeken op de bodem naar lekkere hapjes. andere zwemmen in het midden van de bak en eten voornamelijk inseketenlarven. De grote rovers jagen op levende visjes, enkele eten fruit en zaadjes, maar de vreemdste zijn parasieten en leven slechts op andere meervalachtigen.

Sommige hebben grote, rubberachtige zuiglippen ontwikkeld, waarmee ze algen en ander proteïnerijk voedsel van planten, rotsen en stenen halen. Sommige leggen grote afstanden af, zowel overdag als s'avonds. Hoewel ze kieskeurige eters zijn, eten de meervalachtigen, die zich bijna altijd in grotten verschuilen, bijna alles. Veel meervalachtigen kunnen grote vissen of andere zeedieren opeten. Kortom, ze vormen een zeer gevarieerde en fascinerende familie. Het is goed ten minste één meervalachtige in uw aquarium te hebben om alles op te eten wat andere vissen laten liggen. Maar zie ze niet alleen als aaseters: ze zijn intressant op zichzelf en hebben liever een goede maaltijd dan restjes.

Corydoras
Van alle meervalachtigen in het aquarium zijn de Corydoras het populairst. Corydoras is een geslacht van kleine gepantserde meervalachtigen uit Zuid- Amerika met een verscheidenheid aan kleuren, aangepast aan hun omgeving. Indien mogelijk moet u proberen in uw aquarium de langzaamstromende rivieren van Zuid-Amerika te simuleren. Tussen veel planten, wat kienhout en fijn grind voelen ze zich ook thuis. Een bak met alleen Corydoras is niet erg interessant, omdat ze veelal op de bodem verblijven. Vak komen ze naar boven om lucht te happen, dus raak niet in paniek als ze ineens van beneden naar boven schieten; dit gedrag is volkomen normaal. Deze bezige bijen zijn populaire bewoners van gezelschapsaquariums. Op een paar na zijn de meeste gemakkelijk te houden.

Superalgeneters en gaffelstaartmeervallen
Er zijn verschillende soorten Plecostomus, die erg variëren in vorm en grootte. Plecostomus is een verzamelnaam voor de superalgeneters die wij in de aquariumwinkel tegenkomen. De naam is afgeleid van het tweede deel van de wetenschappelijke naam Hypostomus Plecostomus, een bepaalde soort die bijna nooit te koop is. De meeste eigenaars gebruiken de naam "plec", zoals in clownplec of blauwogigeplec. Hoewel de meeste meervalachtigen azen op voedsel dat door andere vissen is achtergelaten, zoeken deze op de bodem naar bepaalde algen, dus houden ze uw aquarium vrij van deze ongewenste begroeiing.

Pas op!!!!! Ze kunnen beslist niet tegen medicijnen die methyleenblauw bevatten; ze kunnen zelfs uit het water springen als ze daarmee in aanraking komen.

Pimelodus en Pimelodella
De zogenaamde antennemeervallen vormen een zeer soortenrijke familie uit Zuid- en Midden Amerika. Sommige zijn vechtlustig, terwijl andere van waterdiertjes en jongbroed van andere vissen leven. Gelukkig zijn de meeste ook gek op gewoon aquariumvoedsel, hoewel de grootste soms wat steviger voedsel vragen.

Killivissen

Killivissen, of eierleggende tandkarpertjes, vormen een kleurrijke groep van meestal kleine, lange vissen. De meeste komen uit Afrika, Terwijl sommige in Amerika, Azië en Europa voorkomen. Jammer genoeg zijn ze slechte gezelschapsvissen en zeker niet geschikt voor beginners. Killivissen komen meestal uit gebieden met zeer zachte wateren die ook wat zuur zijn, hoewel enkele ook voorkomen in wat alkalisher en hardere wateren. Ze leven vaak op schaduwrijke plekjes in regenwouden, gevangen in kleine binnenwatertjes waar de temperatuur soms maar 21c of nog lager is. Als u killivissen wilt houden, moet u wel de juiste watercondities creëren, anders zullen ze niet lang leven. Hierdoor en omdat de meeste andere vissoorten (behalve tetra's en enkele andere) niet onder deze omstandigheden kunnen leven, begrijpt u waarom killivissen meestal alleen samen met soortgenoten gehouden kunnen worden.

Een ander probleem is dat ze een korte levensduur hebben. Sommige leven in het wild maar korter dan een jaar, en onder slechte omstandigheden nog korter. Dit alles kan zeer ontmoedigend zijn voor iemand die pas met een aquarium begint. Onder de juiste omstandigheden kunnen ze zich makkelijk voortplanten. In de natuur leven ze voornamelijk in kleine watertjes, plassen en stroompjes die s'zomers droogvallen. Om algehele uitsterving te voorkomen, hebben de vissen een zeer handige strategie ontwikkeld. Tijdens de voortplanting verspreiden sommige hun eitjes over planten, terwijl andere hun eitjes in turf begraven. Als het water verdampt, komen de eitjes in een staat van rust en zijn zer schijndood. Enkele maanden later gaat het weer regenen en zo gauw de eitjes met water in contact komen, worden ze weer actief en komen ze uit. Dit is de reden waarom sommige killivissen maar een jaar leven: ze leven in binnenwateren die elk jaar droogvallen. Het verschil tussen de geslachten is zeer eenvoudig te herkennen; de mannetjes zijn kleurrijker en hebben mooie lange vinstralen.

Op mijn infoteurpagina vind u een beschrijving voor een klein West Afrikaans biotoop. Kijk dus snel op..een west Afrikaans biotoop

Ga naar Tropische aquariumvissen deel III © 2007 - 2009 Biancab, gepubliceerd in Vissen (Dier en Natuur) op 22-05-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Biancab is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Gerelateerde links

Aquatreffer en De basisregels.

Verwante artikelen

• Botia striata - Gestreepte Botia: De Botia striata is een geliefde aquariumvis dankzij zijn volgende eigenschap: het is een slakkenetende vis. Daarnaast is deze Botia zeer mooi getekend en is het een uitstek…
• Botia macracanthus - Clownbotia: De Clownbotia is een bodemvis die zeer populair is bij aquarianen. Echter uit het feit dat deze vis vaak in een veel te klein aquarium wordt gehouden, blijkt dat de algemene…
• Maximale leeftijd aquariumvissen: Veel vissen kunnen veel ouder worden dan je denkt, daarom hieronder een overzichtje van de maximale leeftijd van vissen, gerangschikt per soort. De originele lijst (zie bron…
• Pangio kuhlii - Indische modderkruiper: Deze modderkruipers, door beginners soms ook 'slangenvisjes' genoemd, zijn een leuke aanvulling op het vissenbestand. Ze zien er heel anders uit dan de meeste vissen,…
• Grote modderkruiper, Misgurnus fossilis: Dit zeer kwetsbare beest is echt een typische bodemvis en is erg geliefd bij aqariumhouders. De modderkruiper wordt beschouwd als ‘weerman’.