Reptielen: de water-moccasinslang

Het geslacht Ancistrodon omvat 10 soorten slangen zonder ratel. Ze worden gekenmerkt door de aanwezigheid van 9 grote schubben, soms onderverdeeld in kleine schubbetjes, op de bovenkant van de kop. In dit artikel leest u meer over de water-moccasinslang, een lid van het geslacht Ancistrodon.

Ancistrodon

De kop van leden van het geslacht Ancistrodon is meestal driehoekig. Sommige van deze soorten zijn verspreid over Noord-Amerika, andere komen voor in Azië - van SIberië tot Mongolië, China, Maleisië en de Soenda-Eilanden - en weer andere komt men tegen in het Oeral-Gebergte en in de streken rond de Kaspische Zee.

Water-moccasinslang

In Noordoost-Amerika vindt men de watermoccasinslang (Ancistrodon Piscivorus). Dit is een slang die 1.50 meter lang kan worden, waarvan 1/6e deel de staart vormt. Hij heeft een afgeronde bek. Zijn kop tekent zich scherp af tegen zijn lichaam, waarvan de schubben kleine uitsteeksels hebben.

Zijn kleuren zijn bruin-roodachtig of bruin op de rug, met donkerder dwarsstrepen of vlekken in de vorm van een halve cirkel. Een donkere streep loopt van het oog naar de hoek van de bek, zoals bij de andere groefkopadders.
De buik is grijs-witachtig.

Leefgebied en beweging

De watermoccasinslang leeft gewoonlijk dichtbij rivieren, meren, moerassen en rijstvelden, in dichte plantengroei of opgerold op boven de waterspiegel hangende takken. Hij is een uitstekende zwemmer. Zodra hij zich bedreigd voelt, werpt hij zich behendig en snel in het water. Op het land beweegt hij zich een beetje onbeholpen voort.

Voedsel

De watermoccasinslang voedt zich met vissen, reptielen, amfibieën en alle andere gewervelde dieren die hij maar te pakken kan krijgen. Hoewel hij zijn toevlucht zoekt tot het water wanneer hij wordt geprikkeld, aarzelt de watermoccasinslang niet, degene die hem stoort aan te vallen. Daarom wordt hij door de boeren en rijsttelers meer gevreesd dan de ratelslangen, ook al omdat zijn gif zeer gevaarlijk is en bijna altijd dodelijk.

Paring

Als hij uit zijn winterslaap is ontwaakt, vindt in maart de paring plaats. In die periode wordt de aard van de slang, die toch al levendig en prikkelbaar is, nog agressiever. Dikwijls ontbrandt er een hevige strijd tussen de mannetjes. In september baren de wijfjes 7 of 8 jongen, die door beide ouders instinctief met bescherming en aanhankelijkheid worden omringd. Ondanks hun prikkelbaarheid schijnen deze slangen gemakkelijk te temmen te zijn. © 2007 - 2008 Hikari, gepubliceerd in Reptielen (Dier en Natuur) op 30-06-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Hikari is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Reptielen: diamant-ratelslang en anderen: Aangezien er te weinig informatie beschikbaar is over de diamant-ratelslang, zal in dit artikel naast de diamant-ratelslang ook aandacht besteed worden aan een aanta…
• Reptielen: pof-adder en adder van Gabon: In dit artikel voor U bescheven: de ,,gewone'' pof-adder en de Adder van Gabon, beide behorend tot het geslacht van de pofadders. Welkom in de wondere wereld van de ,…
• Reptielen: Russell-adder en Afrikaanse boomadder: Omdat er weinig uiteenlopende informatie te vinden is over de Russell-adder (Vipera russelli) en de Afrikaanse boomadder (Atheris Chlorechis), zijn deze twee…
• Reptielen: Amerikaanse copperhead, bamboe-adder e a: Aangezien over sommige soorten te weinig informatie beschikbaar is om er één enkel artikel aan te wijden, zal in dit artikel aandacht besteed worden aan m…
• Reptielen: het verspreidingsgebied van reptielen: Hoewel de mens een ingeboren afkeer heeft van reptielen, is het voor de mens wellicht gemakkelijker toe te geven dat de reptielen lang geleden een beslissend…