Reptiel en Reptielen

Reptielen: de 'echte' ratelslangen

Ratelslangen zijn zeer indrukwekkende dieren. In dit artikel zult u meer te weten komen over de 'echte' ratelslangen.


De 'echte' ratelslangen

De slangen die behoren tot de soort die aan de familie van de ratelslangen de naam hebben gegeven, zijn de 'echte' ratelslangen, behorende tot het geslacht Crotalus. Ze komen alleen voor op het vasteland van Amerika. Ze verblijven daar bij voorkeur in droge, zanderige en steenrijke streken met weinig struikwortels, maar ook wel aan de oevers van meren en rivieren.

Crotalus

Alle soorten van het geslacht Crotalus hebben aan het einde van de staart de bekende hoornachtige ringen die de ratel vormen, waarvan de betekenis nog duister is.

Het enige wat men kan aannemen is, dat deze de functie vervullen van een lokroep tussen beide geslachten. De ratel, die de slang onder het kruipen in verticale stand houdt en die dan zeer snel van de ene naar de andere kant slingert, maakt een ratelend geluid. Daardoor worden mens en dier bij het naderen van het dier op het gevaar opmerkzaam gemaakt.

Crotalus Atrox
Crotalus Atrox

Winterslaap

Gedurende de wintermaanden gaan de ratelslangen in winterslaap. Ze trekken zich dan terug in diepe en ebschutte holen, waarheen ze zich tegen het einde van de herfst begeven. Ze komen eruit te voorschijn bij de eerste tekenen van de lente, die voor deze slangen de paartijd is.

Vijanden

Deze ratelslangen hebben weinig vijanden. Eigenlijk alleen de mens - nadat hij de noodzakelijke voorzorgsmaatregelen heeft genomen - en de wilde zwijnen - die een ingeboren gevoel van afkeer jegens de slangen schijnen te hebben - kunnen de moed opbrengen hen te benaderen en aan te vallen. De wilde zwijnen, die zich tegen de beten beschemd voelen door hun dikke vetlaag, beginnen soms een verwoede strijd met de slangen. Die vrezen deze geharnaste aanvallers. Zodra ze er een opmerken ,gaan ze in de verdediging.

Ze nemen dan de typische gevechtshouding aan: opgeheven kop en trillende staart, die in een spiraal wordt opgerold. Ook de kettingslang (colubride van het geslacht Lampropeltis) en de boigiden vallen dikwijls ratelslangen aan. Ze schijnen voor hun gif ongevoelig te zijn.
© 2007 - 2008 Hikari, gepubliceerd in Reptielen (Dier en Natuur) op 29-06-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Hikari is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen


Reageer op het artikel "Reptielen: de 'echte' ratelslangen"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.