Reptiel en Reptielen

Reptielen: behandeling van slangenbeten (bij Adders)

Infoteur: Hikari

Hoewel de mens een ingeboren afkeer heeft van reptielen, is het voor de mens wellicht gemakkelijker toe te geven dat de reptielen lang geleden een beslissende schakel vormden in de geschiedenis van het leven op aarde - namelijk toen de dieren het water verlieten om het vaste land te veroveren - dan te erkennen dat de mens verwant zou zijn aan de apen. Lees hier meer over de indrukwekkende wereld achter de reptielen!


In het ongelukkige geval van een slangebeet, doet men er goed aan - alvorens tot de noodzakelijke verzorging over te gaan - zich ervan te verzekeren, dat het om een adderbeet gaat en nie om de beet van ee nonschadelijke slang. Dit onderozek kan snel en zonder kans op vergissingen geschieden: indien er op de plaats van de beet slechts 2 rode puntjes met ongeveer 1 cm tussenruimte verschijnen, heeft men ontegenzeglijk met een adderbeet te maken. Dan is het snel handelen geboden. In alle andere gevallen gaat het meestal om onschadelijke slangen. Dan hoeft men de wond niet uitgebreid te laten verzorgen. Dan kan men zich ertoe beperken, de wond te desinfecteren.

Alvorens te gaan kijken naar de behandelingswijze van het getroffen huidgedeelte om de uitwerking van het gif te voorkomen, is het goed eerst na te gaan wat men beslist NIET moet doen, omte vermijden dat de situatie - zoals dikwijls gebeurt - verslechtert.

In tegenstelling tot de algemene overtuiging, wordt het gebruik van alcohol en ammoniak zeer sterk afgeraden.

Nie talleen hebben deze geen enkele uitwerking op het gif, maar tevens kunnen alcoholistische dranken als die in een belangrijke hoeveelheid worden toegediend, een alcoholvergiftiging tot gevolg hebben. Ammoniak werkt - indien het tot het weefsel doordringt - zo schadelijk dat daardoor later soms zelfs amputatie van het desbetreffende lichaamsdeel noodzakelijk is. In plaats daarvan wordt aangeraden warme, suikerhoudende dranken te gebruiken, zoals koffie en thee. De barbaarse methode om de wond uit te snijden, uit te branden of te amputeren moeten worden vermeden, want deze methoden kunnen slechts leiden tot besmetting en het optreden van koudvuur.

Vooropgesteld dat het altijd uiterst raadzaam is zo spoedig mogelijk een dokter te raadplegen voor de nabehandeling, zullen we eens gaan zien hoe men zich moet gedragen, als zich een geval van bloedvergiftiging voordoet. Allereerst moet men vermijden, dat het gif in de bloedsomloop kan komen. Vaak is het mogelijk - meestal zijn het de ledematen die worden getroffen - dat men een knevel met een verband, een touw of een zakdoek maakt. De knevel moet worden aangebracht bóven de wond, zodat het lichaamsdeel met de beet ,,afgebonden'' wordt van de rest van het lichaam.

Het is van belang omzichtig te werk te gaan en het verband niet al te strak aan te trekken, want dan is het middel erger dan de kwaal. Bovendien moet het verband elk half uur steeds meer in de richting van het lichaam geplaatst worden.

Als de beet op deze manier geisoleerd is, maakt men een sneetje langs de verbindingslijn tussen de twee rode puntjes, de indrukken van de tanden. Zo laat men dan een hoeveelheid ,,vergiftigd'' bloed afvloeien. Ofschoon het gif geen schadelijke invloed heeft op de maagwand, wordt afgeraden het bloed uit de wond te zuigen. Dat bloed zal wellicht grote hoeveelheden gif bevatten. Indien men ontvellingen op de lippen of op het mondslijmvlies heeft, zou dit nadelige gevolgen kunnen hebben. Daarna moet de wond zo mogelijk overvloedig worden gewassen met een permangaat-kalium-oplossing van 1 % of met een calcium-oplossing van 2%. Deze stoffen maken in ieder geval op de plaats van de wond het gif onschadelijk. Vervolgens moet 1 dosis of misschien 2 doses tegengif worden geïnjecteerd: 1 ampul bevat 10 cm3.

Daar het gif een grote slaperigheid, verdoving en een gevoel van koude veroorzaakt, is het noodzakelijk het slachtoffer toe te dekken, hem in de warmte te houden en te voorkomen dat hij inslaapt.

Over het algemeen zijn 2 ampullen tegengif voldoende om het gif een halt toe te roepen en zelfs om het optreden van algemene symptomen te vermijden.

De symptomen van een adderbeet - vergiftiging kan men onderscheiden in plaatselijke en algemene verschijnselen.

Plaatselijke symptomen zijn:
Direct nadat men gebeten is, heeft men een gevoel van bijzonder hevige pijn, Daarna treedt op de getroffen plaats een verkleuring op ,kort daarna verschijnt een zwelling, die zich om de plaats van de beet heen verspreidt.

Het gehele lichaamsdeel en dikwijls een gedeelte van de romp begint op te zwellen en vertoon tegelijkertijd een roodachtige kleur, waarop zich blauwzwarte plekken aftekenen. De plaatselijke verschijnselen zijn slechts ernstig, wanneer de zwelling de tong, het strottenhoofd en de neusgaten bereikt, zodat het gevaar van afsluiting en verstopping van de ademhalingswegen ontstaat.

Veel ernstiger zijn de algemene symptomen. Niet lang na de beet voelt het slachtoffer zich zo zwak, dat hij door diepe bewusteloosheid zou kunnen worden getroffen. De pols is zwak en onregelmatig. Er treden duizelingen op, de pupillen verwijden zich en bovendien veroorzaakt het gif na enige tijd misselijkheid, braken en overvloedige transpiratie. Dit alles veroorzaakt weer een hevige dorst. Gelijktijdig komt onvrijwillig ontlasting vrij en treden er bloeduitstortingen op.

Het bloed begint uit het mondslijmvlies, uit het oogvlies, uit de wanden van de blaas, van de maag en van de darmen te vloeien. Uit de gedeeltelijke verlamming avn de ademhalingswegen en van het hart volgt - beginnende bij de handen en voeten - een verlaging van de temperatuur. Als deze temperatuursverlaging doorzet, zal die zeker de dood tot gevolg hebben. Dit gebeurt onverwachts, na niet al te lange tijd, door het ophouden van de ademhalingsbewegingen en de hartslag. Het slachtoffer raakt dan in een toestand van slaap (een coma), die zeer verschillend van aard kan zijn.
© 2007 - 2008 Hikari, gepubliceerd in Reptielen (Dier en Natuur) op 30-05-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Hikari is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen


Reageer op het artikel "Reptielen: behandeling van slangenbeten (bij Adders)"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.