Het broeikaseffect?

Veel mensen denken dat het broeikaseffect hetgeen is dat ons de das om doet. Een cruciale denkfout echter, want wat is het broeikaseffect nu echt, en waarom maakt het deel uit van de klimaatverandering? Voor velen zal het een verrassing zijn: het broeikaseffect bestaat al langer dan de mens. Maar waar spreekt men dan constant over? Juist ja, ook over het broeikaseffect, maar de nieuwe vorm ervan: het versterkte broeikaseffect.

Het broeikaseffect op zich is iets wat al langer bestaat dan de mens zelf, het zorgt er voor dat de mens kan leven. Het is dan ook een van de vele effecten die de ozonlaag mogelijk maakt, net als het blokkeren van ultraviolette straling. Het broeikaseffect zorgt echter voor een aangename en leefbare temperatuur op aarde. Doordat de ozonlaag namelijk Co2 bevat, ook wel koolstofdioxide genoemd, beschikt zij over de mogelijkheid langgolvige straling, dit is straling die de aarde terugkaatst nadat zij dit van de zon ontvangt, terug te kaatsen naar aarde. Simpeler gezegd: zodra een zonnestraal door een aardoppervlak wat weerkaatst teruggekaatst wordt, zorgt de ozonlaag voor precies hetzelfde effect; zij stuurt het weer terug. Hoewel deze straling steeds zwakker wordt, en niet alles weerkaatst wordt, blijft de zonnestraling dus in principe als een pingpongballetje op en neer springen tussen aarde en ozon. De sterkte en hoeveelheid straling neemt natuurlijk telkens af, omdat er ook straling door de ozonlaag heen gaat, en niet alle straling door de aarde teruggekaatst wordt; zij absorbeert ook veel straling.

Dit effect, mits het natuurlijke ritme niet verstoord wordt, blijft doorgaan. Er is namelijk een bepaalde balans: de zon levert steeds weer straling aan, en straling verlaat de aarde ook weer. Zo is er ook een balans bij het Co2-gehalte in de ozon, hetzelfde Co2 dat deze straling weerkaatst: door verbranding, dus ook door wezens, en tal van andere zaken komt er Co2 bij. Co2 wordt op haar beurt ook weer door bijvoorbeeld de zee en groenrijke planten afgebroken. Het Co2-gehalte op aarde, en dus ook in de ozonlaag, wisselt een beetje af, maar heeft een constante trend. Dit zorgt voor een stabiel en leefbaar klimaat.

Het versterkte broeikaseffect heeft natuurlijk geen natuurlijke redenen. Dit effect is te wijten aan de mens. Het is als het ware een 'uitbreiding' van het broeikaseffect. De mens, door vele industriën, autorijden, verbrandingen, etc, laat enorm veel Co2 vrij. Hoewel dit eigenlijk al niet genoeg zou zijn om de menselijke Co2 te compenseren, ruimt zij tegelijkertijd ook veel bossen en natuurlijke elementen weg, waardoor er enorm veel Co2 in de lucht blijft. Dit stijgt op naar de ozonlaag, waardoor het Co2-gehalte zeer snel toeneemt. Wanneer het Co2-gehalte in de ozonlaag dus toeneemt, neemt de weerkaatsing van langgolvige straling dus ook toe. Hierdoor wordt het logischerwijs warmer. Dit is terug te zien op de zogenoemde stralingsbalans, welke de laatste decennia ongekende veranderingen is ondergaan. Blijft de mens doorgaan met het uitstoten van Co2 zoals zij dat nu doet, zal het Co2-gehalte in de ozonlaag dermate toenemen dat de opwarming van de aarde zodanig escaleert dat de aarde niet leefbaar meer wordt. Gelukkig realiseert men zich het probleem, waardoor men er iets aan kan doen. Weet de mens de uitstoot van Co2 beduidend te verminderen, en de verwerkingsmogelijkheden voor Co2 te vergroten, dan is het probleem in de hand te houden, en hebben ook toekomstige generaties een aangenaam klimaat.