Milieu en Watertekort

Waterschaarste en -vervuiling in Israël

Waterschaarste en -vervuiling in Israël

Israël heeft een chronisch tekort aan water. Er zijn in het land slechts drie waterreservoirs die alle drie zo hun eigen problemen kennen. Het gaat om het kustwaterreservoir, het Meer van Galilea en het bergreservoir Yarkon-Tannim. Hier volgt een beknopte beschrijving.


Het kustwaterreservoir, het Meer van Galilea en het bergreservoir Yarkon-Tannim zijn van neerslag afhankelijk. Om aan de stijgende vraag van de groeiende bevolking en economie te voldoen is Israël -vanwege haar droge klimaat- echter genoodzaakt steeds meer gebruik te maken van gezuiverd brak- en afvalwater. Bijna 70 procent van gezuiverd afvalwater wordt reeds hergebruikt in de agrarische sector. Er wordt gestreefd om zo'n 400 miljoen kubieke meter water te zuiveren en te herbruiken.

Dat is een mooi streven. Maar de vraag is natuurlijk hoe goed de kwaliteit van het water blijft. De drie reservoirs staan aan behoorlijke vervuiling blootgesteld.

Kuststrook

Het grootste waterreservoir bevindt zich in de kuststrook. Het huidige suburbanisatieproces tussen de steden Haifa en Ashdod kan tot een ecologische ramp leiden. Verandert de strook namelijk in een betonnen landschap dan stroomt regenwater richting de Middellandse Zee i.p.v. dat het het reservoir aanvult. Milieudeskundigen pleiten daarom voor handhaving van landbouw en aanleg van natuurparken zodat regen de kans krijgt het reservoir binnen te sijpelen. Het grondwater van de kuststrook wordt tevens bedreigd door chemische en microbiologische vervuilers, verzilting, nitraten, zware metalen en brandstoffen.

Het Meer van Galilea

Israëls waterreservoirs
Israëls waterreservoirs
Het Meer van Galilea ondervindt druk door bevolkingsgroei, en toename van agrarische en toeristische aktiviteiten. Toch is, dank zij een effectief managementsysteem, de waterkwaliteit de laatste jaren niet veel verslechterd. De belangrijkste vraag voor de nabije toekomst is hoe de kwaliteit en kwantiteit van het meerwater te handhaven, gezien tegen de achtergrond van regelingen voor regionale waterverdeling. Het vredesverdrag tussen Israël en Jordanië bijvoorbeeld verplicht het eerste land aanzienlijke hoeveelheden water (tussen de 50 en 100 miljoen kubieke meter) aan het Hashemietische Koninkrijk af te staan. Hoe dit de stroom beïnvloedt, hoe het verlies van het meerwater gecompenseerd wordt en wat de invloed is op de kwaliteit van het water, is nog onduidelijk. Deze consequenties staan dan nog los van eventuele gevolgen van afspraken met Libanon en Syrië die ook aanspraak maken op delen van het meer en haar toevoerriviertjes.

Het Yarkon-Yannim bergreservoir

Het Yarkon-Yannim bergreservoir verschaft eenderde van het totale wateraanbod in Israël. Het water wordt uit bronnen binnen de 1967-grens gepompt, hoewel het water afkomstig is uit reservoirs in de heuvels van Judea en Samaria (Westelijke Jordaanoever). De zwaartekracht zorgt ervoor dat water noord-, zuid-, en westwaarts stroomt, richting de Israëlische bronnen. Dit is een doorn in het oog van de Palestijnse bevolking in deze gebieden die een eerlijkere verdeling van het beschikbare water wenst. Vanuit ecologisch oogpunt bezien is dit een bijna niet in te willigen eis. De vele joodse inwoners in de Kustvlakte krijgen te maken met een ernstig watertekort bij ongecontroleerd aanboren van waterbronnen. Bovendien is er ook onvoldoende water voor de Palestijnen wanneer zij agrarische en industriële ontwikkeling gaan pushen en 1,5 miljoen Palestijnse vluchtelingen uit omringende Arabische landen zouden laten terugkeren. De waterspiegel zakt bij overmatig pompen bovendien beneden zeenivo, wat uiteraard leidt tot verzilting van het grondwater. Een bijkomende probleem is dat het grondwater in de Kustvlakte extra vervuild raakt doordat het afvalwater in de Palestijnse gebieden nog steeds nauwelijks verwerking ondergaat.

Vervuiling riviertjes en stroompjes

Waterschaarste is ook een belangrijke oorzaak voor vervuiling van riviertjes. Een paar jaar geleden zijn de 500 riviertjes en stroompjes die Israël bezit (waarvan overigens de meerderheid bijna het hele jaar droog staat) verstopt door onverwerkt rioolwater en industrieelafval. Er zijn een paar uitzonderingen, bijvoorbeeld een deel van de Yarkon-rivier vanaf Tel Afek richting Tel Aviv dat al enige tijd regelmatig schoon wordt gehouden. De Jordaan is een andere rivier dat relatief nog schoon is. Pas in 1993 worden de eerste krachtdadige maatregelen genomen wanneer een zogeheten Rivieren Autoriteit wordt gevormd. Overheidsinstanties en milieugroepen stropen gezamelijk de mouwen op om de rivieren te rehabiliteren. Dit beoogt verbetering kwaliteit en kwantiteit van het water, herstel omliggend landschap, conservering flora en fauna, en meer ontwikkeling, onderzoek, toerisme en recreatie.

Meer lezen over Israëls milieu? Ga dan naar mijn special Israëls duurzame ontwikkeling.
© 2007 - 2010 Etsel, gepubliceerd in Milieu (Dier en Natuur) op 26-06-2007, laatst gewijzigd op 24-05-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Etsel is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen


Reageer op het artikel "Waterschaarste en -vervuiling in Israël"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.