Biologische bestrijding - De spintmijt

Spintmijten houden van een warme, droge omgeving zoals woonkamers en kassen, waar zij zich snel kunnen vermeerderen op zeer veel verschillende sier- en voedselplanten. Ze houden zich aan de onderzijde van bladeren op en kunnen door hun zuiggedrag grote schade aanbrengen. De aangetaste bladeren verdrogen en zelfs hele planten kunnen afsterven. Hun naam hebben ze te danken aan hun vermogen om spinseldraden te maken.

Uiterlijke kenmerken

De meest voorkomende spintmijt in onze sier- en voedselplanten is de bonenspintmijt, Tetranychus urticae, een spinachtig diertje waarvan de volwassen vrouwtjes slechts een lengte van 0,5 mm hebben en de mannetjes niet meer dan 0,2 mm. Ze zijn gelig-groen en hebben twee duidelijke vlekken aan weerszijden van het lichaam.

Biologie

Vrouwtjes leggen bij kamertemperatuur zo’n vier eieren per etmaal. Deze zijn tamelijk groot, rond en kleurloos. Een dag of vier later komen de larven uit het ei. Deze hebben drie paar poten en beginnen direct te zuigen door een cel aan te boren. Na enkele vervellingen, waarbij onbeweeglijke chrysalisstadia en beweeglijke achtpotige nymphenstadia elkaar afwisselen, ontstaan na ongeveer drie weken de volwassen mannetjes en vrouwtjes. De vrouwtjes zijn in het algemeen verreweg in de meerderheid. Volwassen mijten leven ongeveer een maand. Alleen volwassen vrouwtjes overwinteren. Zij verkleuren hierbij tot een helder oranje en de twee vlekken - dit is de darminhoud die door de huid heen te zien is - verdwijnen, omdat de dieren in deze toestand, diapauze genaamd, geen voedsel meer opnemen. Diapauze-vrouwtjes kruipen weg tussen afgevallen blad en in spleten van hout om daar te wachten tot het voorjaar weer aanbreekt. Binnenshuis, en in kassen, waar het het hele jaar door warm blijft, gaat de dieren meestal niet in diapauze en kunnen ze het hele jaar door schade toebrengen.

Schade

De spintmijten boren plantencellen aan de onderzijde van het blad aan waaruit zij het sap zuigen. Deze zuigschade is aan de bovenkant van het blad te herkennen als kleine, zilverachtige vlekjes. Bij ernstige aantasting verdort het blad en kan zelfs een hele plant afsterven. De mijten zijn dan massaal te vinden aan de top van de plant in een dicht spinsel dat ze gemaakt hebben in de hoop dat de wind ze meevoert naar andere planten.

Natuurlijke vijanden en behandeling

Spintmijten worden aangevallen door roofmijten zoals Amblyseius soorten en Phytoseiulus persimilus. Andere natuurlijke vijanden zijn roofwantsen (de geslachten Orius en Anthocoris), galmuggen (o.a. Therodiplosis persicae, het kevertje, Stethorus punctillum en jonge larven van gaasvliegen. Al deze soorten zijn commercieel verkrijgbaar.
Voor een gunstig effect, mag de spintmijt-aantasting echter niet te sterk zijn.

Tips

• Zorg dat u uw kamerplanten goed bewatert en bespuit ze ook regelmatig, want spintmijten houden van droogte.
• Om dezelfde reden (droogte) moet u oppassen dat de planten niet op de tocht komen te staan.

Meer plaaginsecten

Voor meer plaaginsecten en hun bestrijding, ga naar Biologische bestrijding deel 1 of naar Biologische bestrijding deel 2.