Opvoeden van een oudere hond

Hoewel de meeste mensen een pup zullen aanschaffen als ze besluiten een hond te nemen, zal het ook voorkomen dat mensen besluiten om een oudere hond te nemen. Of ze krijgen bijvoorbeeld een oudere hond van een overleden tante, of omdat iemand anders niet meer voor de hond kan zorgen. Maar hoe moet je nu precies handelen als je in het bezit komt van zo'n oudere hond? Dat staat in dit artikel haarfijn uitgelegd..

Aanpassing

Wanneer men in het bezit komt van een oudere hond die reeds één of meer bazen had, wordt het vaak even moeilijker om hem in dit geval een heropvoeding te geven. Want al is de hond nog zo lief en gehoorzaam, een zekere aanpassing aan de nieuwe baas moet toch plaats vinden. Regel het overnemen zo, dat u op die dag zoveel mogelijk tijd voor de nieuwe hond heeft, en zorg dat hij met lege maag met u meegaat en dat u hem thuis meteen zijn etensbak voorzet. Geef hem in het begin echter niet al te veel en als hij niet direct wil eten, moet men de bak wegnemen, en pas de volgende dag weer voedsel geven.

Voorlichten

Voor men de nieuwe hond in bezit neemt, laat men zich zo mogelijk over alle gegevens betreffende commando's, gewoonten, goede en minder goede eigenschappen, vooral de ongewenste, voorlichten. Elke bonafide eigenaar zal u deze informaties naar waarheid verstrekken. Het zal echter niet altijd overeenkomen met de juistheid, zeker niet wanneer de hond een handelsobject is.

Daarom is het ten zeerste aan te bevelen steeds op de hoede te blijven en de hond voortdurend, zeker in het begin, in het oog te houden. Een oudere hond moet de gelegenheid krijgen zijn nieuwe baas te leren kennen en hem te kunnen vertrouwen. Dringt u zich niet op en tracht de nieuwe hond niet direct met zoentjes te bestrooien zoals ik een aantal keer in de praktijk heb kunnen zien. De hond kent u niet, en schrikt gauw wanneer u plotseling uw gezicht naar hem toebuigt. De hond voelt zich dan bedreigd en in zijn reacties bij hij vaak om zich heen.

Waarschuwing

Een kennis van mij is getuige geweest van zo'n geval, waar een overdreven liefhebster een hond op een tentoonstelling wilde kopen die zij zo schattig vond en direc,t in de overtuiging dat het dier waarschijnlijk ook haar zo lief zou vinden, trachtte zij hem met beide handen over zijn ogen en oren te knuffelen en zoentjes te geven. Op hetzelfde moment gaf zij een gil en het resultaat was een flinke beetwond in haar wang die gehecht moest worden en levenslange sporen achter zou laten.

Maar toch kon de hond er in dit geval niets aan doen en toch was het een lieve hond die zich door vreemden normaal liet aanhalen zonder daarbij gevaarlijk te worden. Daarom nooit overdreven doen, daar houden honden niet van, en van vreemden vatten zij het vaak op als een bedreiging. Denkt u vooral niet dat, omdat u een oprechte dierenvriend bent, de hond u niets zal doen. Misschien niet als hij het had geweten, maar hoe kan hij dat weten, u bent toch dé vreemde voor hem!

Speel dus niet de held en wacht tot de hond zelf toenadering zoekt, nadat hij u heeft geobserveerd. Hiervoor heeft hij tijd nodig.

Het afscheid van de oude baas

Wanneer de besprekingen betreffende het overnemen van een oudere hond zijn afgelopen, laat u de hond door zijn baas de halsband om doen, aan de lijn nemen en gaat u maar met de oude eigenaar, die nog steeds de hond aan de lijn houdt, gewoon naar buiten. Op deze manier verlaat de hond, op een voor hem prettige wijze, zijn oude huis, want wat denkt hij hierbij? "Hij gaat toch met zijn baas uit". Buiten vraagt u aan de eigenaar de gelegenheid om de hond in zijn bijzijn te mogen aanhalen, terwijl de eigenaar een kalmerend en goedkeurend woord tegen de hond spreekt.

Een nieuwe start, een nieuwe naam

Maar ... nu goed opletten! Voor u tot aanschaf van een oudere hond die reeds een eigenaar had, dus ook een naam(!) overgaat, bedenkt voor hem een nieuwe naam. Een nieuwe naam welke heel anders klinkt dan zijn vorige naam. Heet de hond Harry, noem hem dan voortaan Edo; was het Rolf, noem hem dan nu Astor; luisterde hij naar de naam Blitzaki, noem hem dan nu Kildare enzovoort, zodat bij het uitspreken van zijn nieuwe naam geen enkele herinnering meer kan ontstaan.

Dit is een belangrijke omstandigheid, waaraan sommige mensen vele jaren experimenten aan hebben gewijd en welke telkens positieve resultaten opleverden.

Waar het in dit geval om gaat, is dat elke hond is gewend, op grond van het uitspreken van zijn naam in alle mogelijke variaties en mutaties op de stemming en bedoeling van zijn baas te reageren. Dus hij verstaat zijn baas en zijn omgeving - familieleden - min of meer.

Het is onmogelijk voor u dit alles precies zo te doen zoals de vorige eigenaar van uw hond dit heeft gedaan. Daar waar hij met een bepaalde bedoeling de naam heeft uitgesproken, waarop de hond gewend was te reageren naar de wens van zijn (vorige) baas, zult u die naam beslist anders uitspreken met het gevolg, dat de hond:

1. Anders gaat reageren dan u wenste;
2. U hem in de war brengt, daar u van hem iets anders verlangt dan wat hij in zulke situaties had geleerd en altijd gewend was te doen.

Bovendien worden bij de hond door het uitspreken van zijn 'oude' naam telkens weer herinneringen wakker geschud. Hierdoor remt u het aanpassingsproces van deze hond aan zijn nieuwe omgeving. Hoe minder de hond in situaties wordt gebracht die hem aan zijn 'oude huis' doen denken, des te sneller en beter went hij aan zijn nieuwe baas en de nieuwe omgeving. U zult mij zeker gelijk geven en verbaast zijn, hoe snel en goed het aanpassingsproces tussen u en uw nieuwe hond dan verloopt.

Maar - direct vanaf het eerste contact, dat u met de nieuwe hond maakt, nooit en te nimmer mag hij de 'oude' naam door u uitgesproken horen. Deze 'oude' naam bestaat voor u alleen op zijn stamboom natuurlijk, want dat kunt u en mag u niet veranderen; wel kunt u er door de Raad van Beheer een verandering in aan laten brengen zodat dit dan als volgt gaat luiden: Aruk van Joret Steren genoemd Perry. Zijn oude naam moet u aan niemand vertellen, ook thuis niet.

Deze nieuwe leer, welke stem-acclimatisatie heet, gaat nog verder en beland tenslotte bij vreemdtalige acclimatisatie.

In dit laatste geval betreft het honden die bij voorbeeld in de Duitse of een andere taal zijn afgericht en naar Frankrijk of een land waar een andere taal gesproken wordt zullen worden overgebracht, dus die een Franse baas krijgen. Hier wordt nie talleen de naam van de hond onmiddelijk veranderd, maar ook tegelijk en radicaal alle commando's.

Deze hond ondergaat als het ware een vreemdsprakige omscholing, welke volgens deze methode verbazend snel verloopt en de verhouding tot de nieuwe 'baas' bevordert. Het is u wel duidelijk, dat het uitspreken door een Fransman van Duitse commando's een heel andere klankvariatie en stemming-overbrenging voor de hond doet ontstaan, dan wanneer hij van zijn 'oude baas' Duits gewend en geleerd was.

Belonen

Zo, en dan nu terug naar onze nieuwe, pas aangeschafte hond. U zegt dus alleen: wat een lieve hond, braaf, zo is hij lief, ga je mee? Braaf, enzovoort. Normaal rustig en vriendelijk. Geef hem de gelegenheid met u kennis te kunnen maken en laat hem hierbij uw handen rustig besnuffelen. Aai hem over zijn lichaam maar nooit direct over zijn kop. Daar houden de meeste honden niet van en zeer zeker niet als een vreemde dit doet. Waarom? Probeert u zich het zo voor te stellen: u bent voor de hond een vreemd iemand, waartegen hij als een trouwe makker van zijn baas toch min of meer wantrouwen koestert en nu gaat u hem zo maar aanhalen, waarbij uw handen zijn ogen raken, deze bedekken, wat hem zijn uitzicht volkomen belemmert om te kunnen waarnemen en horen wat er om hem heen gebeurt.

Bedreiging

Of uw handen komen in aanraking met zijn neus of lippen, en dat is het meest onprettige, want nu raakt u zijn wapens aan en zijn o zo gevoelige neus. En dit zijn allemaal zintuigen die de hond steeds paraat moet houden om u zo goed in de gaten te kunnen houden. Dit maakt de hond onrustig en brengt hem in een staat van spanning; een paraatheid voor een eventuele zelfverdediging. Zoiets accepteert de hond alleen van iemand die hij goed kent en die hij vertrouwt.

Het echte afscheid

Nadat u wat kennis heeft gemaakt met de hond, neemt u hem aan de lijn gewoon over, wat vooraf afgesproken moet zijn met de eigenaar. En terwijl u normaal doorloopt, het liefst direct een hoek om, keert de oude eigenaar zich om en verlaat u en de hond, die u goed vasthoudt, in de tegenovergestelde richting, zonder zich met de hond te bemoeien of de vorige eigenaar afscheid van hem te laten nemen. Ook nooit omdraaien en tegen elkaar roepen. De vroegere eigenaar kan de hond beter niet roepen of aanmoedigen dat hij met u mee moet gaan en zich helemaal niet het woordje laten ontvallen dat hij 'braaf' is, want hoe meer in dergelijke situaties de hond het woordje 'braaf' hoort, des te meer wordt hij in de war gebracht, aangezien hij dit woordje opvat als goedkeuring en aanmoediging om zich los te rukken en naar zijn oude baas terug te keren.

Dit afscheid, dat plotseling plaats moet vinden, verrast de hond en neemt hem als het ware de grond onder zijn voeten weg. Hij raakt plotseling het contact met zijn oude baas kwijt en kan zich niet direct realiseren wat er gebeurd en is des te makkelijker laat hij zich door u als zijn nieuwe baas wegleiden. Laat hem reeds nu duidelijk worden, dat u zijn "leider" bent. Wellicht zal hij trachten aan de lijn te springen of achteruit te trekken, en nu moet u er vooral goed op letten dat het hem niet lukt zich los te rukken en naar zijn vroegere baas terug te lopen, dan staat u de grootste moeilijkheden te wachten om hem aan u gewend te maken. Het idee namelijk dat, wanneer hij loskomt, de kans bestaat om zijn oude baas op te kunnen sporen en naar hem terug te keren, blijft ongelooflijk lang leven. Dan zal het ook een lange tijd een risico blijven hem los te laten lopen of hij zal steeds proberen uit te breken, op zoek naar de oude, vertrouwde baas.

Nu u de vroegere eigenaar op de boven beschreven manier met de hond verlaten hebt, gaat u wat met hem rondwandelen en terwijl hij naast u loopt aait u hem over zijn hals. Vriendelijk en aanmoedigend, maar beslist nooit overdreven, klopt u af en toe op zijn schouders of borstkas en praat vriendelijk tegen hem, waarbij u zijn nieuwe, hem door u gegeven naam goedkeurend uitspreekt, met daarbij rustig en zelfverzekerd: 'Braaf, fijne hond hoor!'.

Denk erom, een hond loopt altijd links van de baas; waar ik in een komend artikel op terug kom. Uw aanhalingen moeten werkelijk hartelijk en aanmoedigend zijn, geen trage of twijfelachtige bewegingen met uw hand maken, want dan zal het de hond verdacht voorkomen en hij zou zich bedreigd voelen en u wantrouwen. Ook uw stem moet vastbesloten klinken en duidelijk laten voelen wat uw bedoelingen zijn. Ook over de betekenis van de stem zal binnenkort worden teruggekomen.

Afleiding zoeken

Tracht de hond zo mogelijk af te leiden door hem iets lekkers aan te bieden of mocht hij dit niet lusten - en de meeste honden zullen in een dergelijke situatie niets aannemen - gaat u dan wat met hem rennen en stoeien. Kortom, houd hem met iets bezig. Vaak lukt het ook, vooral wanneer de hond een enthousiaste apporteur is, om een stuk hout in de rechterhand te houden, af en toe het woordje 'apport' herhalen en onder het bereik van uw verlengde lijn het stuk hout weg te gooien, zodat de hond dit kan vastpakken; dan laat u het hem een poosje vasthouden en dragen. Wanneer hij zijn apport laat vallen, herhaalt u dit spelletje.

Na een tijdje zet u de weg naar huis voort en ... nu staat u al in de kamer met alle overige nieuwsgierige leden van de familie om u heen. Vertel thuis niet hoe de hond zijn oude naam was. Nu gaat zich ten dele herhalen waarop u zelf bij uw eerste kennismaking met de hond moest letten. Laat niemand opdringerig of druk doen of de nieuwe hond aanhalen. Gun de hond de tijd om zijn nieuwe tehuis goed te kunnen verkennen. Laat hem los in de woning en roep hem nu en dan (niet al te vaak) naar u toe met zijn nieuwe naam. Altijd wanneer hij gehoorzaam komt, prijst u hem met een vriendelijk woord zo is hij braaf en haalt hem aan of klopt hem vriendelijk op zijn borst.

De hond zal wellicht om de beurt kennis gaan maken met andere familieleden. Pas wanneer de hond vanzelf naar iemand van de andere familieleden komt, kan deze hem met een vriendelijk woord ontvangen, zijn naam af en toe uitspreken, de handen voor zich ouden om de hond gelegenheid te geven deze te besnuffelen en voor de rest laat u hem zijn gang gaan.

De thuiskomst van de nieuwe hond

Wanneer deze ceremonie reeds een tijd duurt en de hond is wat rustiger geworden, roept u hem dan naar u toe en wijst u hem zijn plaats aan: Op je plaats, - af en u houdt zolang vol tot hij uw commando's opvolgt. Het spreekt vanzelf dat ik hier over een hond praat die deze eenvoudige commando's al geleerd heeft. ALs hij op wil staan en u achterna wil lopen, dan roept u hem toe blijf ... af. Voor alle zekerheid nemt u de hond aan de lijn en mocht hij niet direct gevolg geven aan uw commando af, dan geeft u een ruk met de lijn naar de grond toe. Wanneer hij niet blijven wil, leg hem dan vast aan iets dat hij niet om kan gooien. Desnoods maakt u voor zulk een gelegenheid een ring in de vloer vast en opnieuw, bij elke poging tot opstaan en willen weglopen, herhaalt u af en blijf.

Verdere opvoeding

Verder past men een opvoeding toe zoals ook met pups gebeurt. Maar denk eraan: reeds vanaf nu consequent zijn. U zorgt er vanzelfsprekend voor dat, zolang de nieuwe hond nog niet helemaal aan u gewend is, hij niet in aanraking komt met zijn vroegere baas. In zo'n geval maakt u het niet alleen uzelf moeilijk wat de verdere verhouding tussen u en uw hond betreft, maar u maakt het ook de hond niet gemakkelijk om bij u te kunnen wennen.

Wacht het liefst drie à vier weken tot een nieuwe ontmoeting met de oude eigenaar; hoe langer, hoe beter. © 2007 - 2009 Hikari, gepubliceerd in Huisdieren (Dier en Natuur) op 18-09-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Hikari is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Een oude hond in huis: Misschien kent u ook wel van die mensen in uw omgeving. Ze zijn al wat ouder, worden soms al wat minder mobiel maar willen toch graag een hondje. Dus wat nemen ze ? een pup…..
• Opvoedingsstijlen: Als opvoeder voed je je kind op op de manier waarop je denkt dat het goed is. Maar je hebt verschillende stijlen van opvoeden. Door deze stijlen te benoemen kun je wat meer zicht krijgen o…
• Tips voor het trainen van uw hond: Je bent de trotse eigenaar van een hond. Maar nu komt het moeilijkste. Het trainen van de hond. Hieronder volgen een aantal tips.
• Gezondheidsproblemen bij honden: ouderdomskwalen: Net zoals mensen krijgen oude honden last van ouderdomskwalen zoals, slechter zicht en gehoor, gedragsveranderingen,slechte adem, pijnlijke gewrichten,.... N…
• Taken van de hond: schapendrijven: Honden zijn voor vele doeleinden nuttig. Vaak zijn er dan ook speciaal gefokte honden voor een taak, deze honden hebben de voor hun taak benodigde eeigenschappen. Bij het s…