Kleurvererving bij gerbils

Er zijn inmiddels veel verschillende kleurslagen bij gerbils. Deze kleuren zijn ontwikkeld door te fokken met gerbils van verschillende kleuren. Hoe dit ongeveer werkt, kun je lezen in dit artikel Een gerbil heeft 20 paar chromosomen. Als de eicel bevrucht wordt door de zaadcel mengen de chromosomen van de vader met die van de moeder en krijgt het jong zijn eigen chromosomen met unieke kernmerken. Op de chromosomen zitten de genen. De genen zijn verantwoordelijk voor de verschillende kenmerken van de gerbil.

Bij de gerbil is de gen voor een zwarte vacht dominant over die van een witte vacht. Een stelletje waarvan een van de ouders zwart is en de andere wit, zal daarom zwarte jongen krijgen.

Het kan ook zijn dat geen van beide genen dominant is, de vacht wordt dan een mengkleur van de kleuren van de ouders.

Genen kunnen muteren (veranderen) waardoor een vachtkleur ontstaat die bij geen van beide ouders terug te vinden is in hun genen.

Bij het fokken kunnen gerbils afwijkingen krijgen door inteelt (het fokken met directe familieleden om een bepaalde eigenschap).

Een goede gerbil dient aan de volgende kenmerken te voldoen:

• groot en stevig, maar niet vet
• staart moet minstens net zo lang zijn als het lichaam
• kop moet breed en kort zijn
• ledematen moeten niet te kort of te lang zijn
• ogen moeten groot en helder zijn
• oren moeten klein zijn en rechtop gedragen
• gerbil moet alert zijn, maar handtam
• vacht moet glanzen en geen kale of schurftige plekken vertonen
• vacht op de buik moet dicht zijn en egaal