De witbuikegel als huisdier

Witbuikegels of Afrikaanse Pygmee egels (Atelerix albiventris) worden steeds populairder als huisdieren. Het zijn solitaire dieren, hoewel het houden van twee vrouwtjes ook mogelijk is. In het wild leven witbuikegels in Afrika ten zuiden van de Sahara. Ze zijn vrij algemeen in de steppe en aan de randen van de woestijn. Witbuikegels stellen vrij specifieke eisen aan hun verblijf en willen een diverse voeding. Ze kunnen redelijk tam worden, mits ze voldoende aandacht krijgen van jongs af aan.

Algemeen

De witbuikegel heet ook wel de Afrikaanse Pygmee egel. Het is een kleine egelsoort, met de Latijnse naam Atelerix albiventris. Van naturen is het een solitair nachtddier. Witbuikegels worden in het wild gemiddeld drie jaar. In gevangenschap leven ze tot wel tien jaar.

Uiterlijk

De witbuikegel is een kleine egelsoort. Hij heeft een witte vacht op zijn buikje en gezicht, met een zwarte, spitse snuit. Op zijn rug, zijn voorhoofd en de flanken heeft de egel grijsbruine stekels met witte punten. De vorm van het lichaam is ovaal. Hij heeft dunne poten, met kleine voetjes. In tegenstelling tot andere egelsoorten heeft de witbuikegel maar vier tenen. De witbuikegel weegt tussen de 300 en 600 gram. Hij heeft brede, ronde oren, de niet altijd even goed te zien zijn, omdat ze korter zijn dan de stekels.

In het wild

Witbuikegels leven in het wild in droge, open gebieden, zoals de steppe en aan de randen van woestijnen. Hij leeft ten zuiden van de Sahara. Hij heeft hier een aantal natuurlijke vijanden, voornamelijk oehoes. Ter verdediging tegen deze roofdieren rolt hij zich op, zodat de roofdieren alleen zijn stekels te pakken krijgen.

Als huisdier?

De witbuikegel wordt steeds vaker als huisdier gehouden. In Nederland is dit legaal, zolang de dieren niet uit het wild komen. Vooral via internet worden veel gekweekte witbuikegels verkocht. Dit is toegestaan volgens de wet. Bij het kopen van dieren via internet is het altijd aan te raden eerst de ouderdieren te controleren. Als deze er zwak of ziek uitzien, kun je het beste een ander adres zoeken. Ook als er zieke of dode jongen in het hok liggen, is het af te raden daar een jong vandaan te halen.

Alleen of samen?

Witbuikegels zijn solitair levende dieren. Ze kunnen dus prima alleen worden gehouden. Als je er toch twee in één hok wilt, dan kunnen dit het beste twee vrouwtjes zijn. Mannetjes gaan onderling vechten, en mannetjes en vrouwtjes geven jongen. Dit kan leuk zijn, maar het is niet aan te raden het mannetje bij de jongen te houden. In de natuur zorgt het vrouwtje er immers ook in haar eentje voor. Het mannetje kan onvoorspelbaar reageren, en agressief tegen zijn eigen jongen worden.

Huisvesting

Witbuikegels voelen zich het prettigst bij een temperatier van 20 tot 24 graden Celsius. Dit is het makkelijkst te realiseren in een terrarium. Bij het kiezen voor een terrarium is het wel erg belangrijk dat er voldoende ventilatie plaats vindt. Witbuikegels kunnen absoluut niet tegen tocht. Voor een hok voor witbuikegels geldt hoe groter hoe beter. Minimum is toch wel en oppervlak van 100 centimeter bij 50 centimeter. Op de bodem van de kooi is zijn fijne beukensnippers aan te raden. Ook kranten, hooi en stro zijn mogelijkheden, of een combinatie van de eerder genoemde bodembedekkers. Verder is de slaapplaats voor de egel belangrijk. Als je twee egels hebt, heb je ook twee slaapplaatsen nodig. De egels slapen het liefst in een verscholen hoekje, waar ze zich veilig voelen. Een knaagdierhuisje kan hiervoor geschikt zijn. Witbuikegels leggen in het wild grote afstanden af, dus een loopwiel is zeker aan te raden. Deze moet wel een diameter van tenminste 40 centimeter hebben, anders beschadigen ze hun rug. Verder is een konijnentoilet aan te raden. Sommige egels leren hiervan gebruik te maken, wat het schoonmaken van het hok gemakkelijker maakt.

Voeding

Veel witbuikegels krijgen uitsluitend kattenvoer. Dit is geen volwaardige voeding voor deze dieren. Er zijn speciale egelbrokken te koop, deze zijn geschikter. Verder zijn groente en fruit, en dierlijk materiaal, zoals meelwormen en krekels, een zeer welkome afwisseling.

Gedrag

Net als alle egels bolt de witbuikegel zich op als hij zich bedreigt voelt. Soms begint hij hierbij te sissen, of te klikken en springen. Als dit gebeurt, kun je het beste afstand nemen. De egel laat weten dat hij met rust gelaten wil worden. Witbuikegels kunnen vrij tam worden, vooral als ze al op jonge leeftijd vastgepakt worden. Eenmaal tam kunnen ze bijvoorbeeld door de kamer rondlopen, mits er geen kleine gaatjes zijn. Witbuikegels persen zich overal doorheen, en je bent ze zo kwijt. Vooral ’s avonds is het leuk om de egels los te laten. Ze staan dan over het algemeen het meeste toe aan oppakken en dergelijke.

Voortplanting

Witbuikegels laten zich vrij gemakkelijk fokken. Het beste kun je het mannetje en het vrouwtje een week samen in het hok zetten. Als ze niet paren, houd je ze even uit elkaar en probeer je het later weer. Als het vrouwtje bevrucht is, krijgt ze na vijf tot zeg weken twee tot zes jongen. Deze zijn kaal en blind. Pas na twee weken gaan de ogen open, en gaan ze het gebied verkennen. Na drie weken beginnen ze vast voedsel te eten. Na zes tot zeven weken zijn ze volwassen genoeg om zonder moeder te kunnen. Met ongeveer acht weken zijn ze geslachtsrijp.

Veel plezier met je egeltje!