Mijn hond is bang voor mensen

Sommige honden zijn bang voor mensen. Afhankelijk van hun aanleg, maar vooral ook afhankelijk van hun opgedane ervaringen, kan die angst zich uiten in vormen die niet bepaald prettig zijn. Angst vermomd als agressie kan er heel angstaanjagend uitzien, terwijl een van angst verstijfde hond die geen poot meer durft verzetten je hart doet breken van medelijden...

Traumatische ervaring

Er zijn van die dingen in het leven die je niet kunt voorzien, gebeurtenissen waar je net op dat moment niet was op ingesteld. Door zulke ervaringen kunnen honden een trauma oplopen. Een goed gesocialiseerde hond die open is naar mensen, maar ineens te maken heeft met iemand die pardoes over hem heen valt en hem daarbij echt pijn doet, kan daardoor argwanend worden naar mensen die er ongeveer zo uitzien of die zich ongeveer zo gedragen als net voor het 'ongeluk' gebeurde. Door een specifiek leerproces dat generalisatie wordt genoemd, kan zo'n hond in loop van tijd voor steeds meer mensen bang worden, en uiteindelijk zelfs voor alle mensen die hij niet kent.

Te weinig mensen

Vaak hebben angstige honden in hun vroege jeugd te weinig of te kort onbekende mensen ontmoet. Dan is zo'n hond tijdens de zogeheten eerste socialisatieperiode van 3 tot 8 weken en de tweede periode van acht tot twaalf weken niet, of in ieder geval onvoldoende, in aanraking gebracht met een veelheid van mensen. Tegenwoordig is men overigens van mening dat het beter is om de regelmatige omgang met mensen door te zetten tot een jaar, en bij terughoudende honden zelfs tot twee jaar. Het blijkt bijvoorbeeld dat honden die tot een leeftijd van vier maanden optimaal gesocialiseerd zijn en dan vervolgens in een afgelegen huis opgroeien toch angstig voor mensen kunnen worden. Doodgewoon omdat ze in dat hondenparadijsje te weinig mensen ontmoeten.

Niet leuk...

Wat de oorzaak van de angst ook is, in de meeste gevallen is het voor eigenaar en omgeving erg onplezierig. Een hond die terugdeinst voor een hem vriendelijk toegestoken hand, maakt geen vrienden. Men voelt zich dan afgewezen. Vaak neemt de angst de gedaante van agressie aan. In zo'n geval heeft de hond gemerkt dat het helpt als hij zich naar vreemden lelijk gedraagt, omdat ze dan snel verder lopen en hem niet langer belagen. Omdat dit gedrag zo buitengewoon effectief blijkt, zal de hond het de volgende keer sneller en feller gebruiken. Na een paar van zulke succesjes kan het zelfs gebeuren dat de hond zelfvertrouwen gaat opbouwen omdat hij weet dat hij een enge situatie aankan. Als de hond op zijn kop krijgt voor zijn felle gedrag, wordt de komst van mensen in huis niet leuker. Hij vond het allemaal al eng en nu is het bezoek ook nog eens het signaal tot straf geworden.