Kansarme katten
Sommige dieren tonen we dat we van ze houden door ze op te eten, andere dieren tonen we onze liefde door ze in huis te nemen. Let wel: nemen. Over die dieren die wij nemen, ook wel huisdieren genoemd, wil ik het eens even hebben.Nemen
We nemen een huisdier. Liefst een jonkie, want die zijn zo vertederend. En anders een asieldier, maar wel een leuke die goed gezond is. En als het dier geluk heeft, mag hij zijn hele leven blijven. En anders brengen we hem terug, of we zetten hem op straat. Gewoon omdat onze omstandigheden veranderd zijn. Dat doen we zo omdat we een huisdier nemen.Kansarme katten
Neem bijvoorbeeld kansarme katten. Ooit een keertje genomen en nu levenslang wantrouwend. Kunnen niet meer in huis genomen worden, ze kunnen alleen nog in een schuur of zoiets wonen. Of neem bijvoorbeeld een een bejaarde kat die op zoek is naar een allerlaatste schoot. Totaal onaantrekkelijk, verfrommelde vacht, een duur dieet nodig en voor je het weet gaat hij dood. Omdat wij zoeken om te nemen, zijn deze dieren niet zo in trek, want waarom zou je dat nou willen.Geven
Als het onze motivatie zou zijn een thuis aan een dier te geven of ons huis met een dier te delen, dan zouden wij misschien een heel ander dier uitkiezen en we zouden ons zeker heel anders naar het dier gedragen.Projecten
Er zijn een aantal dierenasiels die speciale projecten hebben om zulke kansarme dieren, die soms al jaren in een asiel wonen, aan een thuis te helpen. Ga hier vooral niet op in zolang u nog wilt nemen, want een tijdelijk tehuis hebben ze al.Als u echter in staat en bereid bent een thuis te geven, denk er dan eens over na dat zo'n lief vertederend jonkie gerust wel ergens een thuis zal vinden, maar die lelijke oude kater die zo apathisch in zijn hokje ligt niet. En denk er eens over na hoeveel kwaliteit uw thuis kan toevoegen aan de laatste levensdagen van zo'n verguisde ouwe knar.
En daarvoor hoeft u niet beslist op zoek te gaan naar een asiel dat een project heeft, ook in het asiel bij u in de buurt kunt u vast een dier vinden dat er al veel te lang zit.
Gerelateerde artikelen
Depressieve huisdieren aan de Prozac Het blijkt dat huisdieren zoals honden en katten steeds vaker, net als mensen, Proza…Bestraling van kanker bij honden en katten: erg duur De Universiteit Utrecht heeft in 2010 een bestralingskliniek geopend…
Tokyo - Cat Cafe Calico Japan heeft er een nieuwe merkwaardigheid bij. In Tokyo, vlak bij het station van Kichijoji, is e…
Een huisdier mee op vliegreis Soms moeten huisdieren ook mee in het vliegtuig. Omdat de eigenaar dat graag wil, omdat iem…
Een verzekering voor je huisdier: doen, of juist niet? De huisdierenverzekering is eind jaren negentig vanuit Scandinavië…
Reageer op het artikel "Kansarme katten"
Dan Bekkering, 14-08-2008 19:18
Je hebt dierenvrienden en dierenliefhebbers. Het verschil is dit, een dierenliefhebber zet een vrij en sociaal dier zoals een vogel alleen in een kooitje en gaat dan vervolgens veel weg en veroordeeld de onschuldige gevangene tot levenslange eenzame opsluiting. Een dierenvriend zou zoiets nooit doen.
Mijn mening is overigens dat de mensheid niet volwassen genoeg is om met dieren om te gaan en zich volledig moet distanci"eren van de omgang met dieren.
Van Run, 22-05-2008 22:48
Geweldig goed en treffend artikel. Helaas voor 100% waar. En daarom zijn wij erg boos, naast ons verdriet. Wij zien bovenstaande regelmatig van nabij gebeuren. Mensen hebben een kat GENOMEN, gaan vaak een weekend weg, zetten een bak harde brokken buiten en... zoek het maar uit. Of... hij valt toch tegen, dus, wie wil hem? En het gaat die mensen nog goed ook. Wij overleggen alles, passen alles aan de katjes aan, zelfs de ligging van de woning en ons overkomt een ramp.
Belangrijkste reden, dat ik u mail, is volgende: Gabber, onze grootste vriend, is in een auto meegegaan. Gab is nl. dol op autorijden. Hij is nu in Aarle-Rixtel. Na een enorme speurtocht zijn we dit te weten gekomen. Net zoals we onze andere vrienden behandeld hebben (liefde van het begin tot het eind), zo vechten we ook voor Gabber, want niet alleen wíj missen hem, maar ook zal Gabber ons missen. We waren onafscheidelijk meer dan 10 jaar lang.
Wij willen u graag een foto sturen van onze prachtkater om u te vragen of u hem herkent (hij is in een asiel geweest). En mogelijk heeft u nog een goede tip. Wij vragen u dit, omdat u waarschijnlijk veel katjes ziet. Wij hebben de foto van Gabbie al naar een fors aantal "kattenmensen" gestuurd. Op deze manier komen we steeds een beetje dichterbij.
Alvast veel dank.
Groeten van Coby van Run van Breda