Steun van de geleidehond

Geleidehonden begeleiden slechtzienden of blinden dat weet iedereen wel. Maar geleidehonden worden tegenwoordig ook veel breder ingezet. Er zijn geleidehonden die mensen met een (licht) verstandelijke beperking begeleiden en per eind 2008 zijn er eveneens geleidehonden die mensen die lijden aan autisme kunnen begeleiden.

Proefproject autismegeleidehonden

Doel van het proefproject is om honden (die dat kleine beetje tekort komen als geleidehond) een waardevolle bestemming te geven als geleider van een kind met een autisme spectrum stoornis (ASS). Belangrijkste vraag daarbij was of de aanwezigheid van de autismegeleidehond tot een toename zou leiden in kwaliteit van bestaan van een kind met autisme en zijn ouders. Het gaat er dus eigenlijk om of er een toename te bereiken valt in veiligheid en mobiliteit en een afname van de gedragsproblemen van het kind. In 2008 is er een klein aantal successen geboekt. KNGF neemt op basis hiervan echter nog geen definitief besluit. Eind 2009 is in overleg met de Begeleidingscommissie van het project bekeken of en op welke manier het project zal worden voortgezet.

Mobiliteit vergroten

Moeder Anja las alles over autisme en kwam zo te weten dat er bij KNGF een proefproject liep. Anja wilde altijd al een hond, maar vroeger bij haar thuis mocht het niet. Daarna leidden zij en haar man een zwervend bestaan en was een hond niet handig. Toen werd haar zoontje Tom geboren. Tom is autistisch en weet niets van gevaar. Hij rukt zich constant los en rent zonder op of om te kijken weg. Daarom konden Anja en haar man hun zoon Tom alleen meenemen als hij vastgesnoerd zat in zijn karretje of wanneer ze hem stevig vasthielden. Zelf een hond opvoeden was in Anja's situatie niet haalbaar en is een autismegeleidehond voor hen de enige mogelijkheid. Anja hoopte met een autismegeleidehond hun mobiliteit te vergroten en in die opzet zijn ze nu al meer dan geslaagd. Zo kwam Vaizke in hun leven. Het is een zachtaardig en geduldig dier en ze luistert goed. Daarbij is Vaizke groot en sterk. Wanneer Tom wegrent en Anja zegt: "Sta" dan krijgt hij de hond echt niet van haar plaats. Met Vaizke kan het gezin lekker weg, zonder dat er steeds achter Tom aangerend hoeft te worden. Ook de andere kinderen zijn gek op de hond. De behandelingen die Tom krijgt, het feit dat hij ouder wordt en de komst van Vaizke in zijn leven hebben een completere Tom van hem gemaakt. Ze hopen dat Vaizke steeds meer een maatje van Tom zal gaan worden. Af en toe zit Tom naast Vaizke en dan lijkt het al alsof hij haar wil knuffelen. Daar moet Tom wel naar toe groeien. Anja denkt dat het effect van een autismegeleidehond moet worden gerelateerd aan de situatie van het betreffende kind. Tom is zwaar autistisch. Dat het gezin nu kan wandelen is voor hen een megastap. Wat KNGF Geleidehonden doet met dit project is bijzonder. Er zijn meer ouders van autistische kinderen die vertellen dat het ook fantastisch zou zijn voor hun kind en dus is Anja's aanbeveling er alsjeblieft mee door te gaan.

Steun en toeverlaat

De 81 jarige Koop moet er niet aan denken met een blindenstok te moeten zwaaien, al heeft hij er wel een liggen. Dat is voor het geval hij ooit zonder geleidehond zou komen te zitten, want dan moet hij toch wat. Koop wil er niet aan denken dat zo iets ooit zou kunnen gebeuren, daar wordt hij nerveus en doodmoe van. Hij loopt nu al 60 jaar met geleidehonden en zijn huidige heet Vicos. Het is Koop's zesde geleidehond. Al is hij dan al 81 jaar, Koop is altijd heel zelfstandig geweest. Maar niet zonder geleidehond, dat moet hij eerlijk toegeven. Vicos is een hele steun voor hem. Koop heeft houvast aan het dier. Soms denkt hij er wel eens aan dat Vicos er niet meer zal zijn. Wat moet hij dan? Koop realiseert zich dat hij ouder wordt. Stel dat hij eerder sterft dan de hond die na Vicos komt. Die moet dan naar een ander en dat zou hij heel jammer vinden. Ook na zijn pensioen blijft Vicos bij Koop. Die hond kan hij niet meer missen. Hij heeft altijd veel van zijn honden gehouden. Ze hebben alle goed voor hem gewerkt. Maar Vicos is een superhond. Koop is erg trots op hem. Vicos is echt de ideale geleidehond: lief en hij vergeet nooit iets. Als Koop tegen het dier zou zeggen: "We gaan naar de HEMA", dan brengt het dier hem er zo naar toe. Als Vicos los loopt, kan hij heerlijk met andere honden rennen, maar Koop hoeft maar een keer te roepen en hij staat al naast hem. Toen Koop Vicos kreeg, ontving hij een briefje van een klein meisje uit het pleeggezin waar Vicos was groot gebracht. "Zul je heel goed voor Vikos zorgen? " stond erin. Dat briefje deed Koop wat. Het ontroerde hem. Hij bedenkt dat het pleeggezin heus wel een traantje gelaten zullen hebben toen ze Vicos terugbrachten naar KNGF. Hij vindt het fantastisch dat ze dat voor hem over hebben gehad. Het pleeggezin hoeft zich geen zorgen te maken. Koop zorgt heel goed voor het dier: Vikos is een hond om gek mee te zijn.

Geleidehond houdt je op straat

De toen 29 jaar oude Duncan wilde graag naar een keyboardshow in Vianen. Zijn ogen waren de afgelopen tijd echter dusdanig slechter geworden, dat hij erover dacht daar niet meer naar toe te kunnen gaan. Immers van het reizen naar Vianen zou hij daarna minstens drie dagen bekaf geweest zijn. Dat was voorafgaand aan het moment waarop Duncan ging denken over een geleidehond. Hij was nog een jonge knaap en wanneer je dan al geen leuke dingen meer kunt doen, dan komt het niet goed. Duncan's eerste geleidehond was Vledder. Door het dier kon Duncan weer dingen doen die hij anders niet meer zou kunnen. Hij is muzikant en geeft muziekles aan mensen met een lichamelijke beperking. Hij begeleidt daarnaast een smartlappenkoor en werkt bij de ziekenomroep. Ook volgt hij nog drumlessen. Dat alles kan hij doen omdat hij een geleidehond heeft. Eerst Vledder en nu zijn nieuwe hond Job. De geleidehond neemt hem veel uit handen, door voor hem te kijken. Nu barst hij van energie. De uitdrukking bestaat dat iets je van de straat houdt. Maar geleidehond Job houd Duncan juist op de straat.

Joke is de echtgenote van Duncan. Toen zij zag hoeveel profijt haar man van zijn geleidehond had, wilde zij dat ook. Joke was inmiddels afgekeurd omdat ze steeds slechter ging zien. Als ze niet de hele tijd thuis wilde zitten, was een geleidehond ook voor haar de oplossing. Wanneer iemand over zijn gezichtsvermogen beschikt is de woonplaats van het echtpaar, Gouda, een leuk en romantisch stadje. Heb je geen goed gezichtsvermogen, dan is het een slijtageslag. Al die keitjes, ribbeltjes, steegjes en verzakkingen. Met alleen een stok is het geen doen, maar met een geleidehond is het geen probleem. Dan loop je gewoon overal soepel langs. Joke durft weer nieuwe dingen te ondernemen. Als ze nu iets niet weet te vinden, gaat ze gewoon lopen en dan komt het wel goed. Want met Archie, haar geleidehond, weet ze zeker dat ze altijd weer veilig thuis komt.