Dieren en Koeien

De schandalige bio-industrie: Onze koeien

De schandalige bio-industrie: Onze koeien

De bio-industrie is een wreed en misdadig fenomeen waarbij alleen al in Nederland elk jaar meer dan 500 miljoen dieren onder de vreselijkste omstandigheden worden vetgemest, gepijnigd en mishandeld. De Nederlandse koe, een vertrouwd beeld in ons landschap, staat steeds vaker opeengepakt met soortgenoten in een stal verstoken van daglicht. Afwijkingen en ziekten worden expres gekweekt zodat uw biefstuk fors is, en uw kalfsvlees licht van kleur. Consumeert u mee?


Onze koeien

.... biefstuk, rundervink, runderrollade, rookvlees, kalfslapje, blinde vink, runderlap, sucadelap, entrecote, rundergehakt, ossenhaas, kalfsschnitzel, runderbouillon, stooflap, hacheevlees, ossestaart, poulet, runderlever, kalfsragout, tartaar, schenkel, tournedos, rosbief, soepvlees, kalfsrollade, runderbraadworst, bieflap, steak, beefburger, hamburger....

Een rund is een herkauwer die buiten graast en bij slecht weer schuilt. Ze leven in kuddes zodat dat meer veiligheid biedt. Een rund heeft van nature horens om zich te kunnen verdedigen. Koeien grazen, herkauwen en rusten zo veel mogelijk tegelijkertijd. De koe krijgt rond haar tweede levensjaar een kalfje. Direct na de geboorte likt ze het kalf schoon waarna het kalf bij de moeder colostrum (d.i. biest, de eerste melk) drinkt. Dit bevat veel antistoffen tegen tal van ziekten. Een contact tussen moeder en kalf van vijf minuten is al voldoende om een sterke koe-kalfband te laten ontstaan. De eerste week is het kalf volledig gefixeerd op de moeder, daarna gaat het ook met andere kalfjes spelen. Na anderhalve week gaat het kalf ruwvoer opnemen. Als er niet door de mens wordt ingegrepen, verlaat het kalf de moeder als het zes tot tien maanden oud is. De koe geeft van nature dus alleen melk in de periode dat ze een kalf heeft. Dit is de normale situatie. Maar wat gebeurt er werkelijk?

De melkkoe staat steeds vaker binnen

De Hollandse melkkoe waarvan we er in ons land 2,6 miljoen hebben, is een topsporter geworden. De inspanning voor de melkproductie is voor haar vergelijkbaar met acht uur per dag hardlopen. Tegenwoordig geeft een koe 8000 tot 12000 liter melk per jaar, twee tot drie keer meer dan in 1950. 1,4 Miljoen van het totaal aantal koeien in ons land produceert melk.
Door deze hoge melkproductie lijden koeien steeds vaker aan slepende melkziekte, uierontsteking en vruchtbaarheidsstoornissen. Een koe krijgt haar eerste kalf als ze twee jaar oud is. Een kalf die het tempo niet kan bijbenen wordt maar drie tot vier jaar oud en verdwijnt dan naar de fabriek. Melkkoeien worden nu zo’n zes jaar oud, terwijl tien jaar vroeger gebruikelijk was. Onder natuurlijke omstandigheden worden koeien zo’n twintig jaar oud. Koeien worden dusdanig doorgefokt, dat ze niet altijd meer de wisselende samenstelling van gras kunnen verwerken. Ja, u leest het goed. Er worden koeien gefokt die ziek zijn van het gras ! Door dit dieet zijn ze het hele jaar door aan de diarree. Het grootste deel van de koeien komt nog wel buiten in de wei, hoewel dit aantal afneemt. Immers, zo kan de boer met minder mensen werken en kan zo een halve cent per liter melk besparen. Koeien die binnen staan hebben veel vaker last van ontstekingen aan de uiers en poten. Koeien die buiten mogen zijn gezonder en gelukkiger. Een op de vijf koeien staat permanent binnen.

's Winters staan alle koeien in grote stallen met gedeeltelijke roostervloeren waar de mest doorheen valt. Het melken gebeurt door machines. Op jonge leeftijd worden alle koeien onthoornd. Volgens de wet moet dit verdoofd gebeuren, maar in de praktijk gebeurt dit lang niet altijd, ook weer vanwege de kosten. De koeien worden na elke zwangerschap zo snel mogelijk weer bevrucht, zodat de melkproductie op gang blijft. De vrouwelijke kalfjes worden direct na de geboorte weggehaald en individueel opgesloten. Zij worden opgefokt tot melkkoe. De stierkalfjes zijn een ‘bijproduct’ en worden vetgemest voor kalfsvlees.

De vleeskoe heeft expres een afwijking

Koeien die je in de wei ziet zijn melkkoeien. Vleesrunderen zijn een stuk slechter af. Zij komen niet buiten en zijn doorgefokt om veel vlees te produceren voor zo weinig mogelijk geld. In ons land zijn er 204.000. U gelooft het misschien niet maar er bestaat zoiets als 'dikbillen'. Deze koeien zijn doorgefokt op een erfelijke afwijking waardoor de spieren van deze dieren snel groeien zodat er veel dure biefstuk van kan worden gesneden. De overige afwijkingen worden gezien als een lastig bijverschijnsel, t.w. hart- en orgaanafwijkingen. De dieren kunnen niet op normale wijze worden geboren want het bekken van de moederkoe zou hier te smal voor zijn en het kalf is simpelweg te groot. Veel fokkers en dierenartsen snijden het arme dier vier bevallingen achter elkaar weer open. Zestig procent van het rundvlees in Nederland komt overigens van koeien die in eerste instantie melkkoe waren.

De vleesstier leeft in voortdurende pijn

We hebben in ons land 114.000 vleesstieren. Vleesstieren groeien op een dieet van krachtvoer en mais. Na anderhalf jaar zijn ze ongeveer 600 kilo en gaan ze letterlijk gebukt onder hun eigen gewicht. Ze liggen van ellende de hele dag op de vloer omdat ze voortdurend pijn hebben door beschadiging van gewrichten en overbelasting. De stieren worden vetgemest op een betonnen rooster in een hok van 3 bij 4,5 meter, waar ze met vijf of zes in gehuisvest zijn. Door hun enorme omvang is er geen ruimte voor beweging. De ruwe roostervloer zonder stro levert vaak pootbeschadigingen op, over de pijn maar niet te spreken.

Het vleeskalf krijgt opzettelijk bloedarmoede

Een vleeskalf is een restproduct van de melkindustrie. In Nederland houden we 825.000 kalfjes. Om voldoende melk te blijven geven, moeten melkkoeien tweemaal per anderhalf jaar een kalf krijgen. De stiertjes geven geen melk en groeien niet snel genoeg voor de biefstuk. Ze worden op dieet gezet om door bloedarmoede het vlees mooi blank te krijgen, het welbekende lichte kalfsvlees.

Al vijf minuten na de geboorte heeft een kalfje een band met zijn moeder opgebouwd. In de natuur zou hij 6 tot 8 maanden bij haar blijven. In de melkindustrie worden ze echter direct bij de moeder weggehaald. Het kalf wordt acht weken lang eenzaam opgesloten, want in die eerste speelse dartelweken heeft het kalf een enorme zuigbehoefte. In een hok met andere kalfjes zouden ze elkaars urine zuigen en daarvan ziek worden. In eenzame opsluiting valt er niets te zuigen of te dartelen. Na deze acht weken worden de kalfjes in groepen van 4 a 8 in een kleine kale box gestopt met een rooster als vloer. Daar blijven ze in, totdat ze zo’n 6 maanden oud zijn en 230 kilo wegen. Veel mensen eten graag ‘blank kalfsvlees’. Daarom bevat het voer van de kalfjes tijdens de mesttijd steeds minder ijzer, zodat ze bloedarmoede krijgen en het vlees niet normaal rood doorbloed is. Dit dieet veroorzaakt ook maag- en darmaandoeningen bij de zieke dieren.

In ons land zijn momenteel 843.000 kalfjes (CBS 2006). Hiervan heeft driekwart bloedarmoede voor de witvleesproductie.
Jaarlijks worden 1,4 miljoen kalfjes geslacht na een ellendig transport. Lust u nog een kalfslapje?

Special bio-industrie: De schandalige bio-industrie
© 2007 - 2009 Astrid-d-g, gepubliceerd in Dieren (Dier en Natuur) op 11-10-2007, laatst gewijzigd op 18-11-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Astrid-d-g is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen


Reageer op het artikel "De schandalige bio-industrie: Onze koeien"


Door Jeroen op 02-12-2008

Toch jammer dat al het bovenstaande zwaar overdreven is. Je moet niet alles gaan overdrijven om je gelijk te behalen het mag best jou mening zijn maar niet andere mensen proberen te beinvloeden met jou visie. Reactie infoteur op 11-12-2008:.... Aldus boer Jeroen.

Beste man, ik acht de lezer intelligent genoeg om zelf zijn visie te bepalen. Misstanden worden niet graag geopenbaard, maar gelukkig is er op internet ruim voldoende informatie over te vinden zodat je je een beeld kunt vormen. A.

Door Jan op 06-02-2008

Ja de bio industrie is echt dier onvriendelijk we moeten wel met de tijd mee maar om zo met dieren om te gaan nee het moet anders sterker nog als we dit niet doen dan zullen wij als mens ook ten onder gaan de dieren zijn er om ons te dienen maar dit moeten we ook omdraaien dat is de balance zoeken.

Neem nu dat spotje van Campina. Campina melk is anders dan gewone melk inderdaad campina melk is melk van melkkoeien dat meer meer febrieken zijn i p v dieren en bovendien waarom moet campina van alles en nog wat aan melk toevoegen dit is zeer slecht voor ons mensen lijf. En daarom stop die dier onvriendelijke bio industrie. Reactie infoteur op 05-03-2008:Hallo Jan, dank voor je waardering. Meningen van deskundigen zijn verdeeld over de waarde van koemelk voor de mens. Een groot deel van de wereldbevolking wordt er zelfs ziek van en daarom zou koemelk geen essentieel onderdeel van ons dieet moeten zijn. Groet, A.

Door Willeke op 05-02-2008

Het is schandalig, dat mensen zoogdieren, die ons als je ze gewoon in hun natuurlijke omgeving laat, veel plezier kunnen verschaffen, ja, de wereld is n.l. ook van hun, en niet alleen van het (menselijk zoogdier) toch? Waar halen we het recht vandaan, wij zitten toch ook niet op roosters. Laat alle dieren vrij, dat is mijn motto, en als je dan zo graag vlees eet, doe het dan op een diervriendelijke manier. STOP ALLE DIERENLEED! Reactie infoteur op 05-03-2008:Hallo Willeke, hier heb ik niets aan toe te voegen! Groet, A.

Door Jan op 10-01-2008

Hoe weet je of een koe gelukkig is? Gaan ze dan lachen? Reactie infoteur op 30-01-2008:Dierenwelzijn wordt steeds gemeten aan de hand van signalen die dieren afgeven. Dit is per dier verschillend. Zodra een dier over een zenuwstelsel beschikt wordt aangenomen dat het dier gevoel heeft. Bij koeien is het voorstelbaar en zichtbaar dat ze vreugde voelen als ze de wei in mogen. A.

Door Miranda wiersma op 07-12-2007

De koeien moeten een fijner leven hebben. Reactie infoteur op 29-12-2007:En dat is wat een dier verdient! Gr. A.

Door Opkoers op 02-11-2007

Ik zou zeggen wees blij dat er nog mensen zijn die zich bekommeren om de dieren en ze niet alleen zien als een stuk vlees op hun bord. Als men deze manier van behandelen van de dieren in de bio-industrie normaal vindt dan ga ik ernstig twijfelen aan hun menselijke waarden en normen. Reactie infoteur op 29-12-2007:Dank je wel. Bewustwording is nodig, maar dat kan alleen als de politiek de broodnodige informatie over de bio-industrie openbaart, en dat gebeurt niet. Groetjes van Astrid.

Door Nienke op 29-10-2007

Casper, je hebt groot gelijk. De schrijver van dit artikel is duidelijk nog nooit op een veehouderij geweest. Terug naar de jaren 50? Dat zou voor het welzijn voor de dieren een ramp zijn....eerst goed nadenken voor je een artikel schrijft!! Reactie infoteur op 29-12-2007:Ik heb nergens geschreven dat we terug moeten naar de jaren 50. 'T zou goed zijn als kinderen behalve excursies naar leuke boerderijen ook eens een kijkje konden nemen in de bio-industrie. Specifieke informatie komt van bronnen die dierenwelzijn belangrijker vinden dan de portemonnee van veehouders. Ik heb voldoende research gedaan om deze artikelenreeks te kunnen schrijven. Groet, A.

Door Casper op 28-10-2007

Ik heb het hele stuk niet gelezen want er staat zoveel ONZIN in dat het de moeite niet waar is om verder te lezen.
Neem bijv. het stukje waarin staat dat melkkoeien 2 keer per jaar een kalf moeten krijgen: Een koe heeft een draagtijd van ruim 9 maand en word pas weer na ongeveer 60 dagen na afkalveren geinsemineerd of gedekt dus als je een beetje kunt rekenen..... Reactie infoteur op 29-12-2007:Casper, er werd natuurlijk bedoeld dat koeien twee maal drachtig kunnen zijn in een jaar. Was het stuk maar onzin, maar helaas is dat niet zo. De verzamelde informatie is van betrouwbare bronnen die ook vermeld zijn in de bio-industrie special. Dat de informatie niet naar jouw zin is kan ik verder niet helpen. Groet, A.