Het leven van de huisspin

De huisspin die meestal 's avonds tevoorschijn komt jaagt vele mensen de stuipen op het lijf. Deze snelle donkergekleurde spin gaat zelf op zoek naar voedsel als er niets in zijn web terecht komt. Meestal is hij 's nachts actief en dan kun je hem soms tegen komen tijdens zijn tocht naar voedsel. Misschien is hij minder eng als je wat meer over deze spin te weten komt.

De huisspin

De huisspin behoort tot de familie van de trechterspinnen (agelenidae) en is nauw verwant aan de veldtrechterspin. Het mannetje wordt meestal tussen de 6 tot 9 millimeter lang (zonder de poten meegerekend) en het vrouwtje tussen de 7 en 11 millimeter. Het mannetje heeft een relatief langwerpiger achterlijf en langere poten dan het vrouwtje. Hoewel de spin niet zo heel groot is, lijkt hij wel groot door zijn lange poten. De huisspin leeft solitair en is hoofdzakelijk 's nachts actief. Over het algemeen vangt hij een prooidier die op het web terecht komt. Mocht dit niet gebeuren en is hij erg hongerig, zal de huisspin het web verlaten om zelf op jacht te gaan naar een prooidier. Als de spin een prooi eenmaal heeft gevangen wordt deze met een enzymenvloeistof geïnjecteerd en vervolgens leeggezogen.

Niet gevaarlijk

Hoewel de spin er misschien gevaarlijk uit ziet met zijn lange poten en donkere kleur, is deze zelden agressief. Ze zullen niet gauw bijten. Vele mensen die een spin tegen komen, zullen uit angst de spin doden. Deze spin is echter ongevaarlijk en hij zal alleen maar aanvallen als hij in het nauw wordt gedreven. Meestal zal de spin bang worden als hij in de gaten heeft dat er een mens in de buurt is en vlucht hij er razend snel vandoor. De gifkaken van deze spin zijn niet gebouwd om mensen aan te vallen en ze kunnen daarom ook moeilijk de huid doorboren. Mocht de spin er toch in slagen om door de huid heen te bijten dan is het gif niet gevaarlijk.

Het spinnenweb

De huisspin weeft gewoonlijk een vlak web met een trechtervormig aanhangsel aan het uiteinde. Hier vormt zich een tunneltje waarin de spin zich schuil houdt. Sommige webben kunnen en behoorlijke grote omvang bereiken. Zodra de prooi in het web terecht komt dan springt de huisspin boven op zijn prooi om deze te overmeesteren. Hoewel de spinnen in sommige jaargetijden meer te zien zijn, is hun aanwezigheid niet seizoensgebonden en zolang het leefgebied leefbaar is zal de spin te vinden zijn. Huisspinnen worden het hele jaar door waargenomen.

Voedsel

De huisspin is een echte jachtspin. Komt er niets in het web dan zal de spin zelf op jacht gaan. Hij eet voornamelijk insecten. De spin heeft twee kaken. Hiermee zal hij zijn prooi vastgrijpen. In de kaken van de spin zitten gifnaalden waarmee hij in de prooi spuit. Daardoor wordt de prooi slap zodat de spin de prooi gemakkelijkjer kan vasthouden. De spin kan niet bijten of kauwen. Om de prooi op te kunnen eten zal hij vloeistof in de prooi spuiten waardoor de prooi oplost. De spin kan de prooi vervolgens leegzuigen.

Voortplanting

Een mannetje dat wil paren zal ritmisch het web van het vrouwtje bewegen. Daardoor weet het vrouwtje dat het geen prooidier is. Het vrouwtje kan besluiten er vandoor te gaan of ze gaat erop in en dan vindt er een paring plaats. Tijdens de paring brengt het mannetje sperma in met zijn pedipalpen. Pedipalpen zijn tastorganen die lijken op een paar korte pootjes. Na de paring zijn er 3 mogelijkheden:

1. Het vrouwtje valt het mannetje aan.
2. Het mannetje verlaat het nest zonder te worden aangevallen.
3. Het vrouwtje accepteert de aanwezigheid van het mannetje.

Na de paring duurt het enkele dagen voordat het vrouwtje wel enkele honderden eitjes ligt. Deze zal het vrouwtje beschermen tegen rovers. Uit het ei van de spin komt niet zoals bij insecten een larve, maar een klein spinnetje. Om te kunnen groeien zal de spin verscheidene malen moeten vervellen.

Overige informatie

De spin kan wel een leeftijd van zes jaar bereiken. Dit geldt voor de vrouwtjes. De mannetjes halen dit niet omdat ze meestal na de paring worden aangevallen door het vrouwtje. Deze spin komt vooral in Europa voor en wat minder vaak in de Verenigde Staten. Ze komen voor in huizen, schuren, tuinen of onder houtstapels.