Taken van de hond: spoorzoeken

Honden maken zich nuttig voor een keur aan taken. Vele hondensoorten zijn gefokt met de speciale eigenschappen die zij voor hun taak extra goed kunnen gebruiken. Vaak is de hond nog een intellegent en leergierig wezen ook, alleen dit hangt van het ras af. Tegenwoordig komen er ook nog terreinen bij waarop de hond inzetbaar is. Tegenwoordig worden zelfs epilepsiehonden getraind!

Speurhonden

Men moet het grote reukvermogen van elke hond ( hetzij ras of rasloos ) niet onderschatten. Toch zijn er rassen die geschikter of minder geschikt zijn voor het speurwerk. De verschillende rassen vertonen soms specifieke verbeterpuntjes waardoor ze voor 1 bepaald onderdeel van het speurwerk beter geschikt zijn. Bij het speuren naar voorwerpen of mensen worden verschillende hondenrassen ingezet. Dit artikel wil ik wijden aan een erg goed speurdersras: de bloedhond.

Geschiedenis

Hier volgt een korte geschiedenis van de uit België afkomstig bloedhond ook wel St. Huburtushond. De Bloedhond is een afstammeling van de honden die in de elfde eeuw door Willem de Veroveraar in Engeland werden ingevoerd. De Bloedhond zoals wij die kennen stamt ook af van de Sint Hubertushonden, die in het Sint Hubertusklooster in St. Hubert in de Belgische Ardennen werden gefokt.

Toen de Bloedhonden in Engeland werden geïntroduceerd, werden ze voornamelijk gebruikt voor hertenjacht, maar vanwege hun voortreffelijke neus werden ze al snel nuttig voor het opsporen van misdadigers, veedieven en stropers. De naam Bloedhond wijst niet op het feit dat het ras bloeddorstig zou zijn. Het betekent eerder dat het hier om een volbloed onder de honden gaat. Het is een erg goede spoorzoeker en een aangename gezelschapshond.

Rasbeschrijving

De Bloedhond is met zijn speciale uiterlijk een indrukwekkende hond. Deze slimme hond gaat met zijn gemakkelijk en soepele gang edel en waardig door het leven. Het hoofd is smal in verhouding tot zijn lengte en lang in verhouding tot zijn lichaam. Deze hond heeft een zeer goed zichtbare achterhoofdsknobbel, een grote hoeveelhuid losse huid op het hoofd, uitgesproken wangen met een lange, diepe en overal even brede voorsnuit. Hij heeft diepliggende, hoekige oogopeningen met een zichtbaar bindvlies als gevolg van de overtollige huid. De kleur is diep hazelnootbruin tot lichtbruin, in samenhang met de kleur van de vacht. Zijn oren zijn dun, zacht, laag aangezet en zeer lang. Ze moeten in sierlijke plooien neervallen waarbij het onderste gedeelte binnenwaarts naar achteren is gedraaid.