Zeesterren - sterren van de zee

Er komen zo'n 2000 soorten zeesterren in de wereldzeeën voor. Zeesterren komen voor van de tropen tot aan koude gebieden. De meeste zeesterren hebben 5 armen, maar er bestaan ook soorten zeesterren met 10, 20 of zelfs 40 armen. Zeesterren kunnen zelfs een ledemaat dat is afgebroken terug laten groeien. Zeesterren komen voor in allerlei kleuren, welke worden gevormd de pigmentcellen in de huid. Veel voorkomende kleuren van de zeester zijn geelachtig, oranje en rood. Zeesterren komen alleen voor in zeeën en oceanen en enkele soorten komen voor in brak water. Er zijn geen soorten zeesterren die voorkomen in zoet water.

Zeesterren zijn invertebraten, en hebben een strikt carnivoor dieet. In het wild kunnen zeesterren een leeftijd tot 35 jaar bereiken. De grootste zeester soort kan een spanwijdte bereiken van 1 meter en 5 kg wegen.

Anatomie van de zeester

Zeesterren hebben geen hersenen en ook geen bloed. Daarnaast hebben zeesterren een gecalcificeerde huid, die ze tegen veel prooidieren beschermd. Zeesterren bestaan voor een groot deel uit darmen en gonaden, ofwel voortplantingsorganen. Het evolutionaire succes van de zeester zit hem dus voor een deel erin dat de zeester zich volledig heeft toegelegd op de voortplanting.

Kunnen zeesterren echt een ledemaat regenereren?

Wanneer zeesterren een ledemaat verliezen, kan deze opnieuw aangroeien. In sommige gevallen kan uit een afgevallen arm zelfs een nieuwe zeester ontwikkelen. Dit kan, omdat bijna alle vitale organen van de zeester zich in de armen bevinden.

Hoe eten zeesterren?

De meeste zeesterren verteren hun prooien buiten hun eigen lichaam. Met hun kleine zuignapvoetjes openen de zeesterren de schelpen van weekdieren. Vervolgens komt uit de mondopening een maag naar buiten, die het weekdier binnen de schelp omsluit en verteerd. Uiteindelijk trekt de maag weer door de mondopening terug naar binnen.