Bobtail; de aanschaf van een Bobtail

De Bobtail is een schitterende hond, en veel mensen zullen er ooit wel aan gedacht hebben om een Bobtail aan te schaffen. In dit artikel probeer ik u zo goed mogelijk informatie te bieden dat als hulp kan dienen bij de aanschaf van een Bobtail. Onderaan het artikel, kunt u terecht met opmerkingen en/of vragen, door een reactie te geven op dit artikel.

Weten wat u wilt

Als u bij het lezen van deze artikelen tot de conclusie komt dat die bewerkelijke Bobtail inderdaad het ras van uw dromen is, moet u zich bezinnen over de manier waarop u een voor u geschikte hond kunt bemachtigen. Bobtails zijn nogal gewild, zodat het kan gebeuren dat u een tijdje op de wachtlijst van de rasvereniging of van een fokker komt te staan.

Voordat u zich tot de vereniging wendt, moet u voor uzelf weten of u een potentiële tentoonstellingshond, een gezellige huishond, een reu, een teef, een wat oudere hond of juist een pup wilt hebben. Om u wat te helpen bij het maken van de juiste keuze, zal ik de verschillende mogelijkheden met hun voor- en nadelen hieronder bespreken.

De showhond

Als beginnend Bobtailliefhebber zult u waarschijnlijk niet zo geïnteresseerd zijn in een showcarrière voor uw hond. Er zijn echter mensen die op alle gebieden het beste willen hebben, en voor hen kan het van belang zijn om te weten hoe men aan een mogelijk showexemplaar kan komen.

Zoals ik in een ander artikel al benoemd heb, geeft de stamboom van de hond aan wie zijn voorouders zijn en is het verder een bewijs van fokzuiverheid. Een stamboom is dus géén bewijs van kwaliteit. Mocht u show- en misschien zelfs fokplannen hebben, dan moet u er proberen achter te komen welke honden van welke fokkers geregeld winnen op de tentoonstellingen.

Goede, succesvolle fokkers hebben vaak eigen bloedlijnen opgebouwd. Hiermee wordt bedoeld dat de honden van de betreffende fokkers sterk op elkaar lijken en veel (gewenste) gelijke eigenschappen bezitten.

Een pup die geboren wordt uit twee ouders die uit eenzelfde lijn afkomstig zijn, en bovendien veel succes hebben gehad op de tentoonstelling, heeft meer kans om uit te groeien tot een tentoonstellingshond, dan een pup van matige ouders. Nu produceren kampioenen niet per definitie zelf weer kampioenen, maar wel is de kans op een hoge kwaliteit van het nakomelingschap groter als de ouders zeer fraaie honden zijn.

Voor de pups van een succesvolle fokker is natuurlijk meer aanvraag dan voor die van een onbekende fokker. Er zal een wachtlijst zijn, en de fokker zal het waarschijnlijk op prijs stellen dat u en uw gezin, ruim voordat er sprake is van de geboorte van de pups, komen kennismaken.

Het is voor een fokker bijzonder frustrerend om een in aanleg mooie pup, met goede vooruitzichten te zien verkommeren door gebrek aan een goede (vacht)verzorging. Het gebeurt nogal eens dat mensen zeggen dat zij naar de tentoonstellingen zullen gaan met een hond, maar dat zij dit later nooit zullen doen. Ook dat is erg vervelend voor de fokker, omdat deze graag zijn mooie honden geshowd wil zien; zij zijn immers een reclame voor zijn kennelnaam!

Een veelbelovende pup is duurder dan een huishond in spe. Hoewel in de kynologie niet alle waar naar zijn geld is, mag gezegd worden dat honden afkomstig van goede en succesvolle fokkers terecht wat duurder zijn dan van mensen die een toevalsnestje hebben. De fokker reist enorm veel, bezoekt talloze tentoonstellingen, importeert honden en gaat vaak naar het buitenland voor dekkingen. Bovendien moeten ook de niet productieve honden (de oudjes, de puppies, de niet meer showbare honden) gevoerd en verzorgd worden. Dit maakt dat, wil de hobby financieel draagbaar blijven, er een soort toeslag op de prijs van de pups komt. Mensen die een Bobtail teef als huishond hebben en een keer een nestje met haar fokken, hebben natuurlijk veel minder kosten.

Als u een showhondje wilt aanschaffen, moet u dit gewoon tegen de pupbemiddelaar van de rasvereniging, en later tegen de fokker zeggen. Het is ook mogelijk om een hondje uit Engeland te importeren. Dit vraagt echter veel kennis van zaken en het is bovendien tamelijk kostbaar. Mocht u plannen in die richting hebben, dan kunt u met uw vragen terecht bij de rasvereniging.

De huishond

De meesten van u willen gewoon zo'n leuke, grote wolbaal in huis halen. Voor een vertrouwd adres waar u een goede, gezonde Bobtail kunt kopen, kunt u zich bet beste wenden tot de pupbemiddeling van de rasvereniging. U kunt er dan redelijk zeker van zijn dat de ouderdieren gecontroleerd zijn op erfelijke ziekten, zoals heupdysplasie (HD) en oogafwijkingen, en dat zij in behoorlijke tot hoge mate voldoen aan de raspunten. Mocht u plannen hebben op het gebied van gehoorzaamheidstrainingen of andere vormen van 'werk' dan kunt u dit het beste bij uw aanvraag vermelden.

Het kopen van een hond naar aanleiding van een advertentie in de krant, of uit de etalage van een dierenwinkel, maar zeker vanaf internet, is werkelijk uiterst riskant. Goed, u kunt de hond dan meteen ophalen, maar de kans is ook groot dat u gelijk door kunt reizen naar de dierenarts. Broodfokkers en dierenhandelaren zijn uit op het behalen van winst. Iedere cent die zij kunnen besparen bij het fokken en opfokken van pups betekent voor hen een grotere winst!

Daarnaast wordt er geen aandacht besteed aan de socialisatie van de pups, wat voor de nieuwe eigenaren veel ellende kan betekenen. Niet gesocialiseerde honden zijn vaak erg angstig en weten zich geen houding te geven tegenover mensen en andere dieren.

Reu

Van nagenoeg ieder ras is de reu imposanter dan de teef. Bij de Bobtail is de reu over het algemeen aanzienlijk forser dan de tee. Daarnaast kunnen reuen voller in de beharing zitten dan de teven, maar bij de Bobtail is dit meestal niet het geval. Wel is de reu, als we zijn hele leven bekijken, minder vaak 'uit vacht' (dat wil zeggen in de verharing) dan een teef waarmee gefokt wordt.

Sommige Bobtailreuen zijn ware reuzen. Als een pup tot zo'n formaat uitgroeit, kan dat problemen opleveren wat betreft de auto, waarbij hij de hele achterbank voor zichzelf nodig heeft. Of in huis, waar hij zoveel plaats inneemt, dat je altijd over hem heen moet stappen. Een teef heeft dan een wat handzamer formaat.

Een normale reu gedraagt zich ten opzichte van mensen en andere honden, mints het uiteraard geen loopse teven zijn, fatsoenlijk. Men hoeft echt niet bang te zijn dat hij in huis tegen het meubilair zal plassen, of dat hij tegen kinderen en volwassenen op zal springen. Alleen onzekere, of oversekste honden hebben deze abnormale neigingen. Als een jonge reu toch iets dergelijks onderneemt, moet hij onmiddelijk gecorrigeerd worden en wel op een manier die hij niet snel zal vergeten.

Reuen zijn over het algemeen baziger aangelegd dan teven. Op de leeftijd van 8 maanden kunnen reuen in de puberteid komen, wat zich uit in een opstandig gedrag. Hij wil opeens niet meer luisteren, weigert bekende bevelen uit te voeren, gromt als u aan zijn voerbak komt, en weigert van de bank af te gaan als dit hem gezegd wordt. Het is dan aan u om te tonen dat u, en niemand anders, de baas bent. Toon op dergelijke momenten geen angst, maar treedt vastberaden op.

Mocht u bang zijn voor uw hond, dan bent u in feite verloren, en zal de hond zich gaan gedragen als een terrorist in huis. Hij heeft dan het leiderschap over de roedel van u overgenomen, waardoor u in zijn ogen in een ondergeschikte positie bent gekomen. Er zijn veel reuen die een dergelijke opstandige fase niet doormaken. Dit kan dan komen door een zachtere, meer meegaande aard. Maar het kan ook zijn dat de jonge reu zo overtuigend is van uw leiderschap, dat hij gewoon niet probeert dat van u over te nemen.

Reuen zijn altijd min of meer op vrijersvoeten. Iedere loopse teef trekt hen aan. Als ze dan de kans krijgen, zullen ze een aantrekkelijke teef dekken, en zijn ze bereid daarvoor haard en huis te verlaten. Als een reu een keer gedekt heeft, of meerdere malen als dekreu gebruikt wordt, blijft hij in huis nog steeds even gemakkelijk. Hij wordt niet feller, blijft kamerzindelijk en zal niet tegen huisgenoten opspringen.

Een groot aantal reuen heeft wel eens last van een ontsteking van de voorhuid. Dit gaat gepaard met wat etterige afscheiding, die op vloerbedekking en meubilair vlekken kan veroorzaken. De ontsteking is vrij onschuldig en kan goed behandeld worden met medicamenten van de dierenarts. Als men kleine, nog kruipende kinderen heeft kan een rui, uit oogpunt van hygiëne misschien een minder goede keus zijn.

Het is mogelijk om reuen te laten steriliseren. Daarmee wordt bedoeld dat de zaadleiders worden afgebonden, waardoor de hond nog wel kan dekken, maar geen nakomelingen meer kan verwekken. Dit kan een goede oplossing zijn voor mensen die een reu en een teef in huis houden en ongelukjes willen voorkomen. Reuen kunnen ook gecastreerd worden, maar dit is een paardemiddel dat zelden wordt toegepast, omdat het ook de persoonlijkheid van de hond kan veranderen; hij wordt dan dikwijls sloom en vadsig.

Teef

Een teef is over het algemeen iets gezeglijker dan een reu, vooral op jongere leeftijd. Toch zijn er evengoed bazige teven. De Bobtail is van oorsprong een schepershond, wat betekent dat hij een zekere mate van zelfstandigheid moet bezitten. Een schepershond die bij de minste dreiging al van zijn stuk gebracht is, kan nooit zijn taak volbrengen. Een zekere mate van eigenzinnigheid is dus ook aan teven niet vreemd. Een teef is kleiner en fijner van bouw dan de reu en past dus wat dat betreft beter in huis en auto.

Teven worden gewoonlijk twee keer per jaar loops. Een loopsheid duurt ongeveer drie weken, waarvan de tweede helft meestal de vruchtbare periode omvat. Een teef is over het algemeen slechts een aantal dagen vruchtbaar. Als men haar wil laten dekken zijn de 12e tot de 14e dag vaak de meest geschikte.

Op deze regels zijn echter vele uitzonderingen. Er zijn teven die al op de 5e dag van hun loopsheid vruchtbaar zijn, maar er zijn ook laatbloeiers die pas op de 20e dag iets van reuen willen weten. Een teef nadert de vruchtbare tijd als de uitvloeiing uit de vulva lichtroze in plaats van donkerrood van kleur wordt.

Een teef die perongeluk gedekt wordt, kan van de dierenarts een zogenaamde 'morning-after' injectie krijgen. U moet dan wel onmiddelijk na de dekking contact opnemen met uw dierenarts. Het is ook mogelijk om teven een anti-loopsheid injectie te laten geven. Een andere mogelijkheid om van de loopsheid af te komen, is het laten steriliseren van de teef. Over deze beide mogelijkheden kunt u advies vragen aan uw dierenarts.

Een teef die loops is heeft de neiging op zoek te gaan naar reuen; zij zal dus proberen de benen te nemen. Gedurende de hele loopsheid moet zij daarom goed in de gaten gehouden worden en mag zij alleen aan de riem naar buiten (anders gaat zij gegarandeerd ontsnappen).

Loopsheid gaat gepaard met bloedverlies, wat vlekken kan geven.Er zijn speciale broekjes in de handel, maar veel honden voelen zich erg ongelukkig als zij zoiets aan krijgen. Een loopse teef zal, als men haar de kans geeft, zichzelf gewoonlijk best goed schoonhouden. Een tijdelijk plaatsje in een ruimte waar zeil of plavuizen liggen, is vaak een betere oplossing dan het door de teef zo gehate broekje.

Een volwassen hond

Het aanschaffen van een oudere hond brengt vaak een groot risico met zich mee. Normaal gesproken doen mensen die gesteld zijn op hun hond hem niet zomaar weg. Zij verdragen heel wat van hem als ze van hem houden.

Een hond die het huis uit moet, heeft zich dus meestal niet zó geliefd gemaakt dat hij mag blijven. Zijn bazen hebben nadelen aan hem ontdekt, die niet verwacht of voorzien waren toen zij de hond kochten. Het kan zijn dat men zijn beharing niet goed kan (lees: WIL) verzorgen, maar het is ook heel goed mogelijk dat de hond de een of andere vervelende eigenschap bezit. De hond kan misschien niet tegen alleen zijn, is wellicht erg angstig, valt uit naar mensen of dieren enzovoort.

Als een hond echter van eigenaar moet verwisselen, omdat zijn baas naar een tehuis moet, of langdurig ziek is, dan kan het wel degelijk om een fijne kameraad gaan.

Het aanschaffen van een volwassen hond is echter altijd een risico als men de vorige eigenaar en de hond niet kent. Mocht u er tegen opzien om een pup op te voeden, dan kunt u het beste een volwassen hond de eerste maand te logeren vragen, zodat u in die tijd zijn deugden en ondeugden goed leert kennen. Dat logeren kan dan na een maand overgaan in aankopen.

Het voordeel van een oudere hond is dat hij normaal gesproken zindelijk is en behoorlijk gehoorzaam is, terwijl men ook op het gebied van zijn uiterlijk niet voor verrassingen komt te staan.

Een groot nadeel is echter dat men hem niet zelf kan grootbrengen en dat men het plezier van het zien opgroeien van de pup mist...

De pup

Verreweg de meeste mensen willen een pup als zij denken over de aanschaf van een hond. Een pup van de Bobtail is een vertederende zwartwitte wolbaal, die doet denken aan een speelgoedbeer. Uit dat warrelige hoopje hond zal binnen een half jaar een forse hond groeien, die veel beweging en verzorging, en een goede opvoeding nodig heeft.

Een pup kan het beste gekocht worden bij een adres dat door de rasvereniging is aanbevolen. Er is dan al een vorm van controle op de ouderdieren geweest. Deze zijn over het algemeen onderzocht op heypdysplasie (HD), een voor de hond veelal pijnlijke, in verschillende gradaties voorkomende erfelijke heupafwijking. Over het algemeen wordt er alleen gefokt met honden die vrij zijn van deze afwijking of die heupen hebben die verkeren in het overgangsstadium (HD- of HD Tc).

Erfelijke oogafwijkingen bij de Bobtail zijn onder andere Progressieve Retina Atrofie (PRA), een tot blindheid leidende aandoening van het netvlies, en cataract (staar) die in een progressieve (dus voortschrijdende) en in een niet-progressieve vorm voorkomt. Aan de fokker kunt u vragen naar de certificaten die bij de moeder behoren. Natuurlijk zal ook de vaderhond onderzocht moeten zijn.

Toch moet u altijd ook zelf uw gezonde verstand gebruiken als u een pup gaat uitzoeken. Een Bobtailpup is duur en hoewel de aanschafsprijs op een heel leven van zo'n 12 jaar slechts een klein bedrag per jaar is, moet u toch diep in de buidel tasten. Het is daarom goed om kritisch te kijken naar het nest waaruit u gaat kiezen.

Bij de fokker let u vooral op de huisvesting en de gezondheid van de pups. Pups die in een omgeving opgroeien waar zij veel in aanraking komen met andere mensen en dieren hebben de voorkeur boven pups die contactarm opgroeien. De jonge dieren en de moederhond moeten er gezond, goed verzorgd en opgewekt uitzien. Een schuw, of slecht verzorgd moederdier kan een aanwijzing zijn dat ook de pups niet optimaal verzorgd en gesocialiseerd zullen zijn.

Socialisatie

Het woord socialiseren is in dit artikel al enkele keren gevallen. Uit vrij recente onderzoeken is namelijk gebleken dat jonge pups tussen de leeftijd van 4 weken tot ongeveer 12 weken bijzonder gevoelig zijn voor indrukken. De dingen die zij gedurende die periode meemaken, zullen een blijvende invloed op hun gedrag hebben. Pups moeten in die periode een zogenaamde dubbele inprenting, dat wil zeggen gewenning aan andere honden en mensen, krijgen. Daarmee wordt bereikt, dat zij zich zowel in de honden- als in de mensenmaatschappij goed leren gedragen.

Een hond die in de kritieke periode alleen met honden in contact komt, zal later nooit kunnen wennen aan mensen, en zich als een wild dier schuw tegenover hen blijven gedragen. Aan de andere kant zou een hond die alleen in aanraking is gekomen met mensen helemaal niet weten wat voor een houding hij tegenover honden aan moet nemen. Dit worden dan zeer onderdanige of juist erg agressieve dieren, die niet losgelaten kunnen worden.

Het is daarom van groot belang om de jogne hond aan veel mensen te laten wennen, andere honden te betrekken bij hun opvoeding, en ze in veel verschillende omstandigheden te brengen. De fokker die op de hoogte is van de nieuwste inzichten op dit gebied zal proberen, in de periode waarin hij de pups nog bij zich heeft, de hondjes aan zoveel mogelijk mensen, dieren en dingen te laten wennen.

En dan nog dit: een schuwe moeder doet niet veel goeds verwachten wat haar pups betreft. Doordat zij met haar gedrag een voorbeeld is voor haar pups, nemen deze de schuwheid van haar over; als ze die eigenschap al niet erfelijk van haar meegekregen hebben. Een opgewekte moeder, die trots en oplettend toekijkt als u bij haar kinderen komt, is waarschijnlijk een stabiele hond en zal deze eigenschap aan haar spruiten hebben meegegeven.

Fokkers die meerdere honden hebben zullen de pups vanaf vier weken ook met de andere kennelgenoten laten kennismaken. Er zijn teven (tantes), maar ook reuen die zeer gesteld zijn op andere dan hun eigen pups. Zij kunnen dan zonder meer ingeschakeld worden bij hun opvoeding. Deze tantes en ooms, of misschien wel de vader, leren pups hoe zij zich tegenover andere honden moeten gedragen, en hoe zij in bepaalde situaties moeten reageren. In de tweede helft van de socialisatiefase verhuist de pup meestal naar zijn nieuwe eigenaar, die dan verder moet zorgen voor een goede 'allround' socialisatie en opvoeding.

Fokkersadvies

Een nest pups bestaat uit verschillende individuen. Er zijn altijd brutale, minder brutale, uitbrekende, bazige en onderdanige pups. De fokker kent de aanleg van de hondjes en kan u een goed advies geven. Als u bang bent dat een te bazig hondje u boven het hoofd zal groeien, moet u dit gewoon tegen de fokker zeggen. Maar ook als u met de hond enige vorm van 'werk' wilt gaan doen, kunt u het beste afgaan op het advies van de fokker.

Er zijn mensen die beweren dat je altijd de pup moet nemen die het eerst blij op je af komt, en nooit de luilak die in een hoekje blijft liggen suffen. Het kan echter zijn dat de luilak later is gaan slapen dan zijn nestgenootjes en dus nu wat moeizaam op gang komt. De fokker weet echter precies wie het echte haantje de voorste is.

Pups die duidelijk bang zijn en zielig in een hoekje blijven zitten kunnen heel lieve huishonden worden, maar zij zullen veel liefde en aandacht vergen. Voor een druk gezin met kinderen zijn zij dan niet zo heel geschikt.

Een gezonde pup

Normaal gesproken worden pups op de leeftijd van een week of zes uitgezocht, en kunnen zij, nadat zij tussen hun zesde en negende week gechipt zijn, rond de 12e week opgehaald worden. Een goede fokker heeft alleen gezonde pups te koop; alle eventuele gezondheidsproblemen zijn door de dierenarts verholpen tegen de tijd dat de pups uitgekozen kunnen worden.

Een gezonde pup is levendig, heeft schone oogjes en oren. Hij heeft ook een schoon achterwerk, want vuile beharing rond de anus kan duiden op diarree, en hij voelt stevig aan. Een pup met een dik buikje heeft waarschijnlijk last van spoelwormen. Een goede fokker heeft hem echter al een paar keer een wormkuur gegeven. Wormkuren moeten tot de leeftijd van ongeveer 7 maanden geregeld worden herhaald. Bijna alle jonge honden hebben last van spoelwormen, zodat u echt niet gek hoeft op te kijken als uw hondje met drie maanden alsnog spoelwormen bij zijn ontlasting heeft.

Het uiterlijk kunt u beoordelen aan de hand van de raspunten. U ziet dan al snel of de hond een goed kleurpatroon heeft, of er tekenen zijn van een goed gepigmenteerde oogomranding, en of zijn bouw klopt met de omschrijving zoals die in de standaard wordt aangegeven.

Het gebit van de pup is vrij moeilijk te beooordelen. Het melkgebit dat een goede stand heeft, dat wil zeggen dat de tanden gelijk en goed geplaatst zijn, doet v ermoeden dat ook het blijvende gebit een goede stand zal krijgen. Helemaal zeker is dat echter niet; het is meerdere malen voorgekomen dat een hond met een perfect melkgebit na het wisselen een onder-voorbijter bleek te zijn. Bij een onder-voorbeet staan de tanden in de onderkaak voor die in de bovenkaak. Ook een boven-voorbeet komt wel eens voor, maar in dat geval kun je vaak al bij een pup zien dat de bovenkaak langer is dan de onderkaak, waardoor er ruimte, soms zelfs zeer veel ruimte, tussen de snijtanden van de onderkaak en de daar overheen vallende snijtanden van de bovenkaak bestaat.

Als u er absoluut zeker van bent dat u niet met uw hond naar de tentoonstelling zult gaan en dat u niet met haar zult gaan fokken, dan kan een hond met een verkeerde aftekening, of een kleine gebitsfout een goede keuze zijn. Meestal zijn dergelijke hondjes wat goedkoper dan hun meer geslaagde nestgenoten.

De pupbemiddeling van de rasvereniging kan u vertellen wat op een bepaald moment als adviesprijs voor een pup wordt aangehouden. Om de een of andere reden zijn Bobtailpups duurder dan de meest andere pups. Waarom dat zo moet zijn, is mij niet duidelijk; de nestgrootte komt uit op een gemiddelde van vijf pups, maar een nest van die grootte komt zelden voor. Er zijn òf veel pups (8 of meer) òf maar heel weinig pups (1 of 2). De pups met veel broertjes en zusje zijn overigens even duur als de eenlingen. Een Bobtail is een gezonde, normaal vruchtbare, en niet bijzonder moeilijk werpende hond. Het zou voor het ras beter zijn dat de pupprijs wat daalde, waardoor de kans dat er zich nog meer broodfokkers op het ras storten minder wordt.

Als u besluit tot de aanschaf van een pup zult u nog heel wat met hem beleven; leuke dingen, wat minder leuke dingen en misschien ook wat kinderziekten. Een pup is vertederend, maar vraagt natuurlijk wel veel meer geduld, zorg en aandacht dan een oudere hond. Mocht u er trouwens toch wat opzien tegen de zorg die een pup met zich meebrengt, dan kan het een goed idee zijn om aan een vertrouwde fokker te vragen of hij voor u een wat ouder hondje te koop heeft. Het gebeurt nogal eens dat een veelbelovende pup aangehouden wordt door de fokker, maar dat deze niet zo mooi uitgroeit als deze had gehoopt. Een dergelijke hond is ondertussen al wel behoorlijk gehoorzaam en zindelijk. U loopt dan in ieder geval niet zo'n grote kans dat er iets met de hond 'mis' is, als dat bij de aankoop van een volwassen hond naar a anleiding van een advertentie gewoonlijk het geval is. © 2008 - 2009 Hikari, gepubliceerd in Huisdieren (Dier en Natuur) op 03-09-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Hikari is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Castratie/sterilisatie bij honden: Het is een vaststaand feit dat veel mensen kiezen voor castratie of sterilisatie van hun hond. Bij reuen word dit vaak gedaan omdat men het dominante karakter van de hond n…
• Het hoe en wat over hondenshows: Wat is een hondenshow precies? Hoe gaat het in zijn werk en wie gaan er naar toe? Waarom doet iemand mee aan hondenshows? Veel vragen, hieronder de antwoorden.
• Bobtail; de rasstandaard: De Old English Sheep Dog, in de volksmond vaak Bobtail genoemd, is een bijzonder hondenras. In dit artikel zal het rasstandaard beschreven worden.
• Bobtail; Een carrière als showhond: Een Bobtail is een mooie hond, zeker om mee te showen! In dit artikel staat precies beschreven wat u met uw Bobtail kunt doen qua shows. Wat de eisen hiervoor zijn, en in…
• Bobtail; de opvoeding van een pup: De Bobtail (Old English Sheep Dog) moet, net als alle andere hondenrassen, opgevoed worden wanneer het een pup is. Wanneer dit niet gebeurt, kan de hond abnormaal gedrag ga…