Ontdekking van de tulp

Er bestaat een prachtige legende over de ontdekking van de tulp. Er werd een rode tulp gevonden, zo´n 1000 jaar geleden, tijdens een barre winter in het onherbergzame centraal gebergte van Azië: aan de West grens van China, Zuidoost hoek van Kazachstan en ten Oosten van Kyrgyzstan. De tulpenbol wordt uitgegraven en meegenomen. Verbazing alom dat de man en zijn stam tijdens hun rondzwervingen in Perzië en Turkije prachtige tuinen vol tulpen zag bloeien! Een overzicht:

De legende

De legende vertelt ons dat in het Tien Shan gebergte, ook bekend onder de naam: Tian Shan gebergte, aan de Westgrens van China op een winterdag door een nomade een rode tulp werd gevonden. Deze nomade was op zoek naar een geit die onvindbaar was. In plaats van de geit, vond de nomade een rode tulp. Deze man heeft de tulpenbol uitgegraven, overtuigd dat deze bloem geluk moest brengen als het kon bloeien in de barre winter omstandigheden in het onherbergzame gebergte van centraal Azië.

Seldjoekenvolk, de nomadenstam

De man, deze nomade, behoorde tot het Seldjoekenvolk. Een volk die enorme rondzwervingen zou gaan doen. De nomadenstam, de Seldjoeken, vertrokken uit de driehoek (west) China, (oost) Kazachstan en (oost) Kyrgystan en trokken richting het Midden-Oosten. De man heeft op alle tochten de tulp meegenomen. Via enorme omzwervingen kwam het nomadenvolk in Isfahan en Bagdad in Perzië (Iran) terecht.

Perzië rond 1050 AD

Groot was de verbazing van de nomade die de rode tulp had gevonden in het onherbergzame gebied van centraal Azië, dat de tuinen van de Perzische steden Isfahan en Bagdad vol stonden met tulpen!
Groot was de verbazing dat de Perzische dichter en geleerde (geboren 1048) Omar Khayyam de tulp in zijn gedichten gebruikte als een metafoor voor de volmaaktheid van de vrouw.

Naar Constantinopel

De reis van deze Seldjoeken nomadenstam ging verder. Ze kwamen uiteindelijk terecht in Constantinopel, het huidige Istanbul, Turkije.

Seldjoeken en Ottomanen

Deze nomaden stam, de Seldjoeken, zullen we uiteindelijk allemaal kennen onder de naam: Ottomanen. Het beviel de Seldjoeken buitengewoon goed in het prachtige Constantinopel. Ze besloten Constantinopel tot hoofdstad te maken van hun imperium, hun rijk: het Ottomaanse rijk.

Ottomaanse rijk en hun voorliefde van de tulp

Ten tijde dat sultan Seleyman (1494-1566) het Ottomaanse rijk heerste, was Constantinopel de hoofdstad van het rijk. Het Ottomaanse rijk was enorm tijdens hun eeuwenlange heerschap, het besloeg Klein Azië, een groot gedeelte van de Balkan, de landen rondom de Middellandse Zee, het gebied tot aan de Perzische Golf en langs de zuidoevers van de Middellandse Zee.
Deze sultan had, zoals vele voor hem, een speciale voorkeur voor de tulp. Seleyman was een groot liefhebber van de tulp. De tulp werd de hofbloem, en in alle paleistuinen stonden vele tulpen.

De tulp: een hoog aanzien

Ten tijde van het Ottomaanse rijk, stond de tulp in een bijzonder hoogaanzien. Het stond voor luxe, een speciaal goed voor de rijken. Een mensen leven was toen, in de tijd van sultan Seleyman, minder waard dan een tulp.

Lale, de heilige bloem

In het Turks heet de tulp “Lale”, geschreven met dezelfde karakters als “Allah,” dat moet een teken zijn van een heilige bloem!

Tulipa

De Latijnse benaming van de tulp is “Tulipa”. Vermoedelijk is deze benaming afgeleid van het Arabische woord “Toliban” wat tulband betekent.

Constantinopel in de 16de Eeuw

Een van de mooiste steden ter wereld in de 16de Eeuw was zonder twijfel Constantinopel, het huidige Istanbul, Turkije. Constantinopel was een stad dat het centrum was van handel, cultuur en politiek. Vanuit Constantinopel kennen wij allemaal de tulp.