Genezende planten: klaproos

Vroeger vond men de opvallend rode klaproos in overvloed terug in korenvelden en langs wegen. Momenteel komen we ze steeds minder vaak tegen. De primaire reden hiervoor is het gebruik van onkruidverdelgers. Toch is niet ieder zomersboeket volledig zonder de aanwezigheid van de klaproos.

Zijn naam

De wetenschappelijke naam van de klaproos is Papaver rhoeas. Papaver is een Latijnse naam die men reeds in de klassieke tijd gebruikte om de plant aan te duiden. Rhoeas komt van het Griekse rhuan, hetgeen vallend betekent, naar aanleiding van de blaadjes die makkelijk van de plant los komen. In de volksmond worden naast klaproos ook de termen kollebloem, slaaproos, stinkroos en rode korenbloem gebruikt.

De plant

De klaproos is een éénjarige plant uit de familie van papaverachtigen. Ze wordt tussen 25 en 50cm hoog. De bladeren zijn veerdelig met getande slippen. De stengels hebben een verspreide beharing. De bloemen zijn allenstaand en rood. Als de bloem openbloeit, richt de stengel zich op en vallen de klekblaadjes. hier openen zich vervolgens 4 kroonblaadjes. Ze heeft veel meeldraden met donkerpaarse helmknoppen. De klaproos bloeit van mei tot juni, voornamelijk op graanvelden, wegkanten en langs spoorwegen. De pluk van bloemen en zaadjes begint in mei en duurt tot augustus.

Actieve bestanddelen en eigenschappen

Actieve bestanddelen:

• rhoeadine
• rhoeagenine
• narcotinline
• protopine
• sanguinarine
• berberine
• somniferine
• coptisne
• magnoflorine
• anthocyaanheteroside
• tannine

Eigenschappen van de plant:

• pijnstillend
• licht narcotisch
• kalmerend en ontspannend
• hoeststillend

Gebruik

De kruidenthee van deze plant wordt gebruikt als kalmeermiddel voor het slapengaan, als ontspanmiddel en om de hoest te verzachten. Ook wordt de klaproos gebruikt om kruidenthee te kleuren. ook de siroop, gemaakt van de bloemen, zorgt voor een goede nachtrust. De zaadjes worden gedroogd en worden door bakkers gebruikt om broodjes te aromatiseren.