Wilde kruiden: paardebloem

Heel lang geleden, toen de bermen nog schoon waren, de regen nog niet zuur was en auto's zeldzaam waren, was de paardebloem geschikt voor consumptie. Zo heeft het kunnen gebeuren dat in mijn familie generaties lang van moeder op dochter is doorgegeven wat je met een paardebloem kunt doen. Het zou jammer zijn als dit erfgoed verloren gaat.... De paardebloem, of Taxacum officinale was heel erg gezond en werd zowel voor voedsel en drank als voor medicinale doeleinden gebruikt.

Medicinaal gebruik

Vers of gedroogd blad werd gebruikt in de vorm van thee en dat scheen goed te zijn bij verteringsproblemen en reumatische klachten.

Voedsel

Als voedsel was de paardebloem zelfs nog gezonder dan spinazie en hij werd gebruikt in salades, voor bouillon en voor soep. Hij werd ook samen met spinazie gekookt.

Drank

De dranken die ervan gemaakt werden waren thee en natuurlijk paardebloemwijn.
Het zou eeuwig jammer zijn als dit oude recept dat sinds het begin der tijden van moeder op dochter is doorgegeven, verloren zou gaan, maar zou nog erger zijn als, met de huidige kwaliteit van de paardebloemen, iemand de wijn die van dit recept gemaakt is zou drinken...
Wees daarom gewaarschuwd...

Paardebloemwijn: benodigdheden

• een mandfles met een inhoud van 4,5 liter
• 4 sinaasappelen
• 1 theelepel gedroogde biergist met een bergje erop of 20 gram verse gist
• 1350 gram suiker
• 4,5 liter water
• een grote pan

Bereiding

De bloemen werden geplukt op een zonnige dag als ze mooi droog waren en helemaal open.
De hoeveelheid bloemen werd afmeten in een grote maatbeker, er was 2 liter bloemen nodig.

Het water werd gekookt en over de bloemen gegoten. Men liet het twee dagen en niet langer staan.

De sinaasappelen werden geperst en de schillen werden bewaard (die schillen kun je tegenwoordig ook niet meer veilig gebruiken).

De bloemen werden samen met het water dat er al op stond en samen met de schillen koken.
Terwijl het nog warm was werd het gezeefd.

Het gezeefde water werd op de suiker gegoten. Er werd geroerd tot alle suiker was opgelost.
Men liet het afkoelen.

Als het was afgekoeld, werden de gist en het sinaasappelsap toegevoegd.

Het vocht werd in een mandfles gegoten en afgesloten met een stop die lucht door liet.
Men liet het fermenteren en keek af en toe of het al helder was. Als de wijn helder was, werd het in flessen gegoten. De flessen werden goed afgesloten.

Deze wijn kon na 6 maanden gedronken worden en werd steeds lekkerder naarmate hij langer bewaard werd.

Dit artikel maakt deel uit van de artikelenserie Kruiden.