De schedel van de cavia

Net als bij de mens heeft de schedel van de cavia tal van functies zoals onder andere het beschermen van de hersenen.

Functie van de schedel

De schedel van de cavia heeft hoofdzakelijk als functie het beschermen van de hersenen. Hiernaast beschermt het ook de organen van bepaalde zintuigen en bevat het openingen voor passage van lucht en voedsel. Tevens bevat het kiezen en tanden die het mogelijk maken voedsel te kauwen.

Waaruit bestaat de schedel?

De schedel bestaat hoofdzakelijk uit platte beenderen. Deze beenderen bestaan uit twee platte platen compact been met daar tussenin spongieus been dat beenmerg bevat. Alle beenderen zijn verbonden met een totaal van zes suturen (=naden).

De schedelbeenderen zijn onder te verdelen in twee groepen:

• De beenderen van de hersenschedel. Deze omgeven de hersenen.
• De beenderen van het aangezichtsdeel. Deze omvatten het aangezicht (neus en kaken).

Wanneer je kijkt naar de schedel van de cavia, kun je de volgende beenderen onderscheiden:

• Twee voorhoofdsbeenderen, de inspringende delen vormen de bovenzijde van de oogkassen en wordt begrensd door
• Twee wandbeenderen die de zijwanden van de schedel vormen.
• Achterhoofdsbeen
• Twee slaapbeenderen. Een deel van het slaapbeen is hard en grillig van vorm, dit deel heet rotsbeen en hierin ligt het gehoororgaan. Het slaapbeen vormt samen met het jukbeen de jukbeenboog.
• Het wiggebeen. Dit beenstuk vormt de bodem van de hersenholte. Vandaar dat dit been ook wel schedelbasis wordt genoemd.
• Het zeefbeen. Dit been vormt de verbinding tussen neusholte en hersenholte.

De beenderen van het aangezichtsdeel kunnen we onderscheiden in:

• Twee bovenkaaksbeenderen. Deze beenderen vormen de zijwanden van de neusholte. In de bovenkaaksbeenderen zijn de kiezen ingeplant.
• Twee tussenkaaksbeenderen. Deze beenderen liggen voor de bovenkaaksbeenderen en vormen het voorste deel van de zijwanden en onderzijde van de neusholte. In de tussenkaaksbeenderen zijn de snijtanden ingeplant.
• Twee gehemeltebeenderen. Deze beenderen vormen het achterste deel van de neusholtebodem.
• Twee neusbeenderen. Deze vormen de rug van de neus.
• Twee traanbeenderen. Deze liggen in de binnenste ooghoeken en bevatten één of meerdere kanaaltjes voor de afvoer van traanvocht.
• Twee jukbeenderen. Deze vormen de onder en buitenwand van de oogkassen. De jukbeenderen zijn met de slaapbeenderen verbonden en vormen de jukbeenboog.
• Het ploegschaarbeen. Dit been verdeelt de neusholte in twee helften.
• De onderkaak. Dit is het enige onderdeel van de schedel dat ten opzichte van de andere schedelbeenderen kan bewegen. De onderkaak bestaat uit twee helften die aan de voorzijde met elkaar vergroeid zijn.

De jukbeenboog vormt een deel van de oogkas, het ondersteunt de buitenkant van de onderste kaakgewricht en zorgt voor een aanhechtplaats voor de sterke kauwspieren. Deze spieren sluiten de mond en zijn essentieel voor het kauwen van voedsel. De jukbeenboog heeft grote invloed op het aangezicht

De meest opvallende kenmerken van het aangezichtsdeel van de schedel zijn de drie grote, holle ruimtes die de oogkas omvatten, de neusgaten en de opening onder de oogkas.

Let op: Er zijn geen voorhoofdsholten of bijholten in de cavia aanwezig!